Uilen hebben een reeks aanpassingen die hen helpen succesvol te zijn.
Uilen hebben grote ogen en gaten als oren, een havikachtige snavel, en een tamelijk plat gezicht. De meeste roofvogels hebben ogen aan de zijkant van hun kop, maar de ogen van de uil zijn naar voren gericht, zodat hij beter kan zien in het donker. Hun ogen zitten ook vast in hun kassen, zodat ze hun hele kop moeten draaien om naar andere dingen te kijken. Uilen kunnen hun kop en nek tot 270 graden in beide richtingen draaien.
Uilen zijn goed in het kijken naar dingen die ver van hun ogen af liggen, maar ze kunnen niets duidelijk zien binnen een paar centimeter van hun ogen. Uilen gebruiken kleine veertjes op de snavel en de poten die hem helpen de prooi te voelen die hij vangt.
Jacht
De meeste uilen jagen 's nachts en in de schemering (dageraad en schemering). Enkele uilen zijn ook overdag actief.
De jacht van de uilen hangt af van het verrassen van hun prooi. Hun belangrijkste aanpassing is hun bijna geruisloze vlucht. De veren zijn zacht, met franjes aan de achterrand, en de basis van elke veer is donzig. Dit alles dempt het geluid, en zorgt voor stilte. Ze glijden ook als ze dichterbij komen om te doden.
De doffe kleuren van de veren van de uilen maken hen minder zichtbaar door de uil te camoufleren. Dit helpt hen als ze overdag roesten.
Uilen eten muizen.
Uilen hebben een fantastisch gehoor. De vorm van de kop helpt lichte geluiden de oren te bereiken. De veren van de gezichtsschijf zijn zo gerangschikt dat het geluid beter bij de oren aankomt. Hun oren zijn asymmetrisch waardoor de uil een geluid kan lokaliseren. Ze kunnen een muis horen bewegen in het gras.
De scherpe snavel en krachtige klauwen van een uil stellen hem in staat zijn prooi te doden alvorens hem in zijn geheel door te slikken, tenzij de prooi te groot is. Uilen braken gewoonlijk de delen van hun prooi uit die ze niet konden verteren. Deze delen zijn botten, schubben en vacht. Wetenschappers die de dingen die uilen eten bestuderen, kunnen aanwijzingen krijgen door de delen te bestuderen die de uil uitspuugt, "uilenballen" genoemd. Deze "uilenkorrels" worden vaak door bedrijven aan scholen verkocht voor gebruik in de biologie- en ecologielessen van de leerlingen.
Winter voorraadkast
Veel dieren slaan voedsel op in tijden van overvloed om zich voor te bereiden op magere tijden. Uilen kunnen dode muizen bewaren voor de winter.
Zwenken van de kop
Uilen hebben speciale aanpassingen waardoor ze hun kop 270 graden kunnen draaien. Ze hebben 14 nekwervels in plaats van onze zeven. Ook liggen de grote halsslagaders, in plaats van aan de zijkant van de nek zoals bij mensen, dicht bij het draaipunt net voor de wervelkolom. Deze slagaders worden dus veel minder verdraaid en uitgerekt, en de kans op schade is veel kleiner. Andere vogels hebben dit ook, maar bij uilen krijgen de wervelslagaders - de bloedvaten die door kanalen in de nekbeenderen lopen - extra ruimte.
Uilen hebben ook brede delen in hun halsslagaders net onder de schedelbasis. Onderzoekers ontdekten dat deze kunnen verwijden en zich vullen met een reservoir van bloed. "Wij geloven dat dit een soort nieuwe structuur is die niet echt eerder bekend was", zei een onderzoeker. "Het is waarschijnlijk een manier om bloed te bundelen en een zekere continuïteit in de doorstroming te krijgen, zelfs als er een verstoring is op het volgende niveau".
