National Organization for Women (NOW): grootste feministische organisatie VS
De National Organization for Women (NOW) — sinds 1966 dé grootste feministische organisatie in de VS. Met ~500.000 leden strijdt NOW voor gelijke rechten, het ERA en vrouwenemancipatie.
De National Organization for Women (NOW) is de grootste feministische organisatie in de Verenigde Staten. Zij werd in 1966 opgericht door Betty Friedan. Ongeveer een half miljoen mensen zijn lid. Het was een van de groepen die het Equal Rights Amendment en andere manieren wilden om vrouwen gelijk te maken aan mannen.
Doel en missie
NOW zet zich in voor wettelijke en maatschappelijke gelijkheid tussen vrouwen en mannen. De organisatie werkt aan de bestrijding van discriminatie op grond van geslacht en streeft naar gelijke kansen op het gebied van werk, onderwijs, gezondheid en politieke vertegenwoordiging. Daarnaast behartigt NOW belangen rond reproductieve rechten, geweld tegen vrouwen, economische rechtvaardigheid en LGBTQ+-rechten.
Belangrijke activiteiten en tactieken
NOW gebruikt een mix van strategieën om haar doelen te bereiken, zoals:
- lobbyen bij het Congres en deelstaatregeringen;
- juridische stappen en het steunen van rechtszaken tegen seksediscriminatie;
- publiekscampagnes, bewustwordingsacties en demonstraties;
- grassroots-organisatie en het opbouwen van lokale afdelingen om achterbanparticipatie te vergroten;
- stemadvies en politieke betrokkenheid bij verkiezingen en beleidsvorming.
Belangrijke campagnes
Historisch speelde NOW een centrale rol in de strijd voor het Equal Rights Amendment (ERA), dat vrouwen constitutioneel gelijke rechten moet garanderen. Daarnaast heeft de organisatie zich prominent ingezet voor reproductieve rechten (waaronder het behoud van toegang tot abortus en anticonceptie), tegen seksuele intimidatie en geweld tegen vrouwen, en voor gelijke beloning en arbeidsrechten.
Organisatie en lidmaatschap
NOW bestaat uit een nationale organisatie met staats- en lokale afdelingen verspreid over de Verenigde Staten. Leden betalen contributie en kunnen actief deelnemen aan campagnes en lokale initiatieven. De organisatie wordt geleid door een gekozen bestuur en heeft commissies die zich richten op specifieke beleidsterreinen.
Controverse en ontwikkeling
Zoals vele bewegingen heeft NOW kritiek gekregen, onder meer dat zij in haar beginjaren te veel gericht was op de belangen van blanke, middelklassevrouwen en te weinig aandacht had voor ras-, klasse- en seksuele diversiteit. In de loop der jaren heeft de organisatie wel stappen gezet richting grotere inclusiviteit en samenwerking met diverse gemeenschappen en andere sociale bewegingen.
Huidige rol
Tegenwoordig blijft NOW een invloedrijke stem in de Amerikaanse vrouwenbeweging. De organisatie werkt zowel op lokaal als nationaal niveau om wetgeving en beleid te beïnvloeden, publieke opinie te vormen en vrouwen te mobiliseren voor gelijke rechten en kansen.
Presidenten
De volgende vrouwen hebben de Nationale Organisatie voor Vrouwen geleid;
- Betty Friedan (1966-1970)
- Aileen Hernandez (1970-1971)
- Wilma Scott Heide (1971-1974)
- Karen DeCrow (1974-1977)
- Eleanor Smeal (1977-1982)
- Judy Goldsmith (1982-1985)
- Eleanor Smeal (1985-1987)
- Molly Yard (1987-1991)
- Patricia Ireland (1991-2001)
- Kim Gandy (2001-2009)
- Terry O'Neill (2009-heden)
Oppositie tegen gelijke rechten
De National Organization for Women heeft zich verzet tegen pogingen om mannen en vrouwen gelijk te maken in de wet. Een van de grootste dingen waar ze tegen zijn is gedeeld ouderschap.
Zoek in de encyclopedie