De Picts waren oude mensen uit het noorden en oosten van Schotland.

Ze worden voor het eerst genoemd in schriftelijke verslagen in AD 297, voor de Romeinse verovering van Groot-Brittannië. De naam 'pict' komt van het Latijnse pictus dat 'geschilderd' betekent. Dit kan te wijten zijn aan de tatoeages op hun lichamen. Het kan ook verwijzen naar een naam die ze zelf noemden, en die door de Romeinen is vastgelegd. Ze spraken een Pictische taal. Het was gerelateerd aan de Brythonische talen die werden gesproken door de Britten die in het zuiden woonden. Picten waren mogelijk de afstammelingen van de Caledoniërs en andere stammen die door de Romeinse historici werden genoemd. Het gebied van Schotland dat Pictland wordt genoemd, is geleidelijk samengevoegd met het Gaelische koninkrijk Dál Riata. Dit vormde het koninkrijk van Alba, later bekend als Schotland. Alba breidde zich vervolgens uit en nam het Britse koninkrijk van Strathclyde en Bernician Lothian in zich op. In de 11e eeuw was de Pictische identiteit een deel van het Schotse volk geworden.