Stress is de kracht per oppervlakte-eenheid op een lichaam die de neiging heeft om het van vorm te doen veranderen.

Stress is een maat voor de interne krachten in een lichaam tussen de deeltjes. Deze interne krachten zijn een reactie op de externe krachten die op het lichaam worden uitgeoefend en die het lichaam doen scheiden, samenpersen of glijden. Externe krachten zijn ofwel oppervlaktekrachten ofwel lichaamskrachten. Stress is de gemiddelde kracht per oppervlakte-eenheid die een deeltje van een lichaam uitoefent op een aangrenzend deeltje, over een denkbeeldig oppervlak dat hen scheidt.

De formule voor uniaxiale normale stress is:

σ = F A. Een speelstijl... {\displaystyle {\sigma }={\frac {F}{A}}}

waarbij σ de spanning is, F de kracht en A de oppervlakte.

In SI-eenheden wordt de kracht gemeten in newtons en de oppervlakte in vierkante meters. Dit betekent dat de spanning newtons per vierkante meter is, of N/m2. Spanning heeft echter een eigen SI-eenheid, de pascal. 1 pascal (symbool Pa) is gelijk aan 1 N/m2. In Imperiale eenheden wordt de spanning gemeten in pond per vierkante inch, wat vaak wordt afgekort tot "psi". De dimensie van de spanning is dezelfde als die van de druk.

In de continuümmechanica gedraagt het belaste vervormbare lichaam zich als een continuüm. Deze interne krachten worden dus continu verdeeld binnen het volume van het materiële lichaam. (Dit betekent dat de spanningsverdeling in het lichaam wordt uitgedrukt als een stukgewijze continue functie van ruimte en tijd). De krachten veroorzaken vervorming van de vorm van het lichaam. De vervorming kan leiden tot een permanente vormverandering of structureel falen als het materiaal niet sterk genoeg is.

Sommige modellen van continuümmechanica behandelen kracht als iets dat kan veranderen. Andere modellen kijken naar de vervorming van materie en vaste lichamen, omdat de eigenschappen van materie en vaste stoffen driedimensionaal zijn. Elke benadering kan andere resultaten opleveren. Klassieke modellen van de continuummechanica gaan uit van een gemiddelde kracht en bevatten geen goede "geometrische factoren". (De geometrie van het lichaam kan van belang zijn voor de manier waarop de spanning wordt verdeeld en hoe de energie zich opbouwt tijdens het uitoefenen van de externe kracht).