Adolf Anderssen: Duitse schaakgrootmeester, winnaar Londen 1851

Adolf Anderssen — iconische Duitse schaakgrootmeester, winnaar van Londen 1851, beroemd om de "Immortal" en "Evergreen Game" en dominant toernooispeler van 1851–1870.

Schrijver: Leandro Alegsa

Karl Ernst Adolf Anderssen (Breslau, 6 juli 1818 - Breslau, 13 maart 1879) was een Duitse schaakgrootmeester en wiskundeleraar. Geboren in het toenmalige Pruisische Breslau (nu Wrocław, Polen) werd Anderssen in zijn tijd algemeen erkend als de sterkste speler van Europa en een van de beste ter wereld, met name in de periode tussen 1851 en circa 1870.

Hij onderscheidde zich door zijn briljante, combinatoire en aanvallende stijl: offers, verassende combinaties en esthetische eindzetten kenmerken zijn spel. Anderssen bleef, ook nadat jongere grootmeesters opkwamen, een gerespecteerde en invloedrijke persoonlijkheid binnen de schaakwereld.

Belangrijkste toernooien en matches

Anderssen won meerdere grote internationale toernooien gedurende zijn carrière. Tot zijn belangrijkste overwinningen behoren:

  • Londen 1851 — winnaar van het eerste grote internationale schaaktoernooi, wat zijn reputatie als topondernemer vestigde;
  • Londen 1862 — een van zijn volgende grote toernooizeges;
  • Baden-Baden 1870 — een sterk internationaal veld, vergelijkbaar met moderne GM-toernooien.

Hij verloor een belangrijke wedstrijd in 1858 van Paul Morphy, die destijds als uitzonderlijk talent opereerde, en in 1866 verloor hij nipt van Steinitz. Ondanks enkele nederlagen bleef Anderssen lange tijd een van de succesvolste toernooispelers in Europa en won hij meer dan de helft van de evenementen waaraan hij deelnam. Zijn laatste grote succes kwam in Leipzig 1877, waar hij samen met Zukertort tweede werd, achter Paulsen, op bijna 60‑jarige leeftijd.

Stijl, beroemde partijen en schaakproblemen

Anderssen is vooral beroemd om zijn spectaculaire offerpartijen en creatieve aanvalsspel. Twee van zijn partijen zijn klassiekers die nog altijd veel worden bestudeerd:

  • "Immortal Game" (1851) — tegen Lionel Kieseritzky; een partij met meerdere monumentale offers die eindigt in een fraai matbeeld en die het ideale voorbeeld vormt van de romantische speelstijl uit die tijd;
  • "Evergreen Game" (1852) — tegen Jean Dufresne; opnieuw een schijnbaar riskante serie offers die leidt tot een esthetische en overtuigende overwinning.

Naast zijn praktijk als schaakspeler componeerde Anderssen ook schaakproblemen en bijdragen aan schaaktheorie, waarmee hij bijdroeg aan de ontwikkeling van combinatorische en aanvalstechnieken.

Persoonlijkheid en nalatenschap

Anderssen stond bekend als een vriendelijke en welbespraakte persoonlijkheid — een 'gentleman' van het schaakbord — tot wie jongere spelers en collega’s zich wendden voor advies of arbitrage. Hoewel hij nooit officieel wereldkampioen werd (de officiële wereldtitel ontstond pas later onder Steinitz), wordt zijn plaats in de schaakgeschiedenis zeker erkend: hij was voor velen de onbetwiste sterkste speler van zijn generatie en zijn partijen behoren tot het standaardrepertoire van iedereen die combinatorisch schaak wil bestuderen.

Samengevat: Anderssen combineerde groot toernooi‑succes met een onvergetelijke, artistieke speelstijl. Zijn meest beroemde partijen (onder andere de Immortal en Evergreen Games) en zijn voorbeeldige sportiviteit hebben hem blijvend een hoge plaats in de schaakgeschiedenis bezorgd.p16



 

Zijn status

Anderssen werd nooit wereldkampioen omdat "er nog geen concept was van een formeel kampioenschap, of van de manier waarop er een kon worden toegekend ... Het eigenlijke wereldkampioenschap was een creatie van Wilhelm Steinitz (1836-1900)... De eerste wedstrijd om het wereldkampioenschap was in 1886"... Ook: "Wilhelm Steinitz... was de eerste persoon die de titel wereldkampioen gebruikte...".



 

Wiskundige

Anderssen was leraar wiskunde in Breslau (nu Wroclaw). Rond 1862 werd hij hoogleraar, en in januari 1865 kreeg hij de eredoctoraten PhD en MA. Deze onderscheidingen waren niet voor het schaken, maar er is niet veel bekend over het onderwijsgedeelte van zijn carrière.



 

Spellen

  • Adolf Anderssen vs Jean Dufresne, Berlijn 1852, Giuoco Piano: Evans Gambiet (C52), 1-0 Het "Evergreen Spel" - een korte partij vol offers en eindigend met schaakmat.
  • Wedstrijd Adolf Anderssen vs Paul Morphy, Parijs 1858, Engelse opening door transpositie. Anderssen verslaat Morphy in een lange strijd.
  • Gottschall, Hermann von 1912 (herdruk 2006). Adolf Anderssen, der Altmeister deutscher Schachspielkunst. Elibron Classics. ISBN 0-543-77333-7. 748 spellen.
  • Bachmann, Ludwig 1914. Schachmeister Anderssen. Anspach.
 

Vragen en antwoorden

V: Wie was Karl Ernst Adolf Anderssen?


A: Karl Ernst Adolf Anderssen was een Duitse schaakgrootmeester en wiskundeleraar die tussen 1851 en 1870 een groot deel van de tijd erkend werd als de beste speler ter wereld.

V: Welke toernooien won hij?


A: Hij won drie grote internationale toernooien - de eerste in Londen 1851, daarna Londen 1862 en Baden-Baden 1870.

V: Heeft hij ooit wedstrijden verloren?


A: Ja, hij verloor wedstrijden in 1858 van Paul Morphy en nipt van Steinitz in 1866.

V: Om welke andere activiteiten naast het schaken stond Anderssen bekend?


A: Hij was ook een componist van schaakproblemen.

V: Hoe succesvol was Anderssen in toernooien?


A: Hij werd de meest succesvolle toernooispeler in Europa en won meer dan de helft van de evenementen waaraan hij deelnam - waaronder het toernooi van Baden-Baden 1870, dat vergelijkbaar is met moderne sterke GM-toernooien.

V: Waar is Anderssen vandaag de dag beroemd om?


A: Hij is nog steeds beroemd om zijn briljante aanvalsspel, met name in het 'Onsterfelijk Spel' (1851) en het 'Evergreen Spel' (1852).

V: Hoe zagen anderen hem tijdens zijn leven?


A: Anderen zagen hem als een oudere staatsman van het spel tot wie zij zich wendden voor advies of arbitrage.


Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3