Youngplan (1929): uitleg en impact op herstelbetalingen en het Rijnland

Youngplan (1929): uitleg over verminderde herstelbetalingen, terugtrekking van geallieerde troepen uit het Rijnland en de politieke gevolgen voor Duitsland en Europa.

Schrijver: Leandro Alegsa

Het Youngplan (1929) was een internationale overeenkomst die de termijn en omvang van de herstelbetalingen van Duitsland na de Eerste Wereldoorlog herstructureerde. Het plan was bedoeld om de betalingslast voor Duitsland te verlichten en duidelijkheid te scheppen over de toekomst van de reparaties die oorspronkelijk in het Verdrag van Versailles waren vastgelegd. De onderhandelingen vonden plaats in een context van economische en politieke spanning in Europa; aan Duitse zijde speelde Gustav Stresemann een belangrijke rol bij de totstandkoming van het akkoord. Stresemann stierf kort na de afronding van de onderhandelingen (oktober 1929).

Wat hield het Youngplan in?

  • Het plan, genoemd naar de Amerikaanse voorzitter Owen D. Young, stelde een nieuwe berekening en spreiding van de herstelbetalingen vast. De totale som werd sterk herzien ten opzichte van eerdere bepalingen en verdeeld over een veel langere periode, waardoor de jaarlijkse lasten voor Duitsland verminderd werden.
  • Om de betaling en de administratieve afwikkeling te vergemakkelijken werd voorzien in internationale financiële regelingen en in de oprichting van instellingen die de doorstroom van gelden moesten coördineren.
  • Een direct politiek gevolg was de afspraak over de beëindiging van de bezetting van delen van Duitsland: het plan maakte een versnelde terugtrekking van Belgische, Britse en Franse troepen uit het Rijnland mogelijk, eerder dan oorspronkelijk was gepland.

Gevolgen voor herstelbetalingen

  • De herberekening leidde tot aanzienlijke vermindering van de directe jaarlasten voor Duitsland, wat tijdelijk de economische druk verlichtte en de Duitse regering ademruimte gaf.
  • De uitvoering van het Youngplan werd echter al snel beïnvloed door de wereldwijde economische neergang na de beurskrach van oktober 1929. De daaropvolgende Grote Depressie maakte de vaste betalingsverplichtingen moeilijk uitvoerbaar.
  • In 1931 kwam er een internationaal financieel moratorium (het Hoover-moratorium) en in 1932 leidde de conferentie van Lausanne ertoe dat de facto een einde kwam aan de herstelbetalingen. Een definitieve juridische regeling van de schuldenposten vond pas veel later plaats in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog en de daaropvolgende diplomatieke afspraken.

Impact op het Rijnland

  • Een van de bekendste concrete uitkomsten van het Youngplan was de versnelde ontruiming van het bezette Rijnland: de geallieerde troepen trokken zich in fasen terug en de bezetting eindigde eerder dan in het Verdrag van Versailles was voorzien.
  • Het Rijnland bleef formeel gedemilitariseerd volgens de bepalingen van Versailles, maar de eerdere terugtrekking gaf Duitsland politiek en symbolisch meer bewegingsruimte. Deze verandering droeg later bij aan de politieke ambities van het nationaalsocialistische regime toen dat in 1936 de Rijnlanddemilitarisering schond door troepen daar te stationeren.

Politieke en maatschappelijke reactie

  • In Duitsland kreeg het Youngplan zowel steun als felle tegenstand. Conservatieve en nationalistische groepen organiseerden zich tegen het akkoord, en er werden campagnes en een volksinitiatief tegen het plan gevoerd. Hoewel pogingen om het plan via volksstemming te blokkeren niet succesvol waren, droegen ze bij aan de polarisatie en het publieke klimaat waarin extremistische partijen konden profiteren.
  • Op internationaal niveau werd het Youngplan aanvankelijk gezien als een poging om de Europese economie en verhoudingen te stabiliseren, maar de daaropvolgende economische crisis maakte veel van de voordelen onhoudbaar.

Belangrijke neveneffecten

  • Het Youngplan droeg indirect bij aan institutionele veranderingen: de afwikkeling van reparaties en de behoefte aan internationale financiële coördinatie waren factoren die leidden tot nieuwe vormen van samenwerking tussen centrale banken en regeringen.
  • De onzekerheid rond reparaties en de economische crisis van het begin van de jaren dertig maakten het internationale financiële stelsel kwetsbaar en versnelden de politieke verschuivingen in Duitsland die uiteindelijk in 1933 tot een dramatische machtswisseling leidden.

Samengevat: het Youngplan was een belangrijk maar kortstondig instrument om de last van herstelbetalingen te verminderen en de bezetting van het Rijnland te beëindigen. De daaropvolgende economische crisis en de politieke ontwikkelingen in Duitsland maakten dat veel van de bedoelde stabiliserende effecten niet blijvend waren.



Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3