NHL-seizoen 1938–39: Bruins, Stanley Cup-winst en invoering van icing
Ontdek het legendarische NHL-seizoen 1938–39: Boston Bruins' Stanley Cup-zege, de invoering van de icing-regel en historische hoogtepunten.
Het NHL-seizoen 1938–39 was het 22e seizoen van de National Hockey League (NHL). Zeven teams speelden elk 48 wedstrijden. De Boston Bruins werden Stanley Cup-winnaars door de Toronto Maple Leafs in de finalereeks met vier wedstrijden tegen één te verslaan.
Opzet en deelnemende teams
Het seizoen bestond uit een reguliere competitie van 48 wedstrijden per team, gevolgd door de play-offs om de Stanley Cup. De competitie telde zeven teams. Naast de Boston Bruins en Toronto Maple Leafs namen onder andere andere traditionele teams deel die in die periode actief waren in de NHL. Het reguliere seizoen liep typisch van het najaar van 1938 tot het voorjaar van 1939, waarna de play-offs de kampioen bepaalden.
Play-offs en de Stanley Cup-finale
De play-offs werden gespeeld volgens het toernooiformaat dat in die jaren gebruikelijk was. De Boston Bruins bereikten de finale en wisten daar de Toronto Maple Leafs te verslaan met vier overwinningen tegen één. Daarmee sleepten de Bruins de Stanley Cup in de wacht en bezorgden ze hun team een prominente positie in de historie van de club.
Invoering van de icing-regel
Een belangrijke ontwikkeling in dit seizoen was de invoering van de icing-regel. De NHL creëerde deze regel op 13 maart 1939. De icing-regel verbood het vanaf dat moment om de puck vanaf achter de middenlijn (de blauwe lijn) ononderbroken naar de achterste doelzone van de tegenstander te slaan om zo het spel te vertragen of tijd te winnen. Als een team dit deed en de puck zonder onderbreking over de doellijn van de tegenstander ging, werd het spel stilgelegd en kreeg het andere team het volgende face-off-voordeel.
Betekenis en impact van de regel
- Sportieve doelstelling: de regel werd ingevoerd om stilstand en tijdrekken tegen te gaan en het spel aantrekkel ijker en actiever te maken.
- Tactische gevolgen: teams moesten hun verdedigende strategieën aanpassen; simpelweg wegschieten van de puck leidde tot een straf voor het eigen team in de vorm van een face-off in de neutrale of verdedigende zone.
- Langdurige invloed: de icing-regel is sindsdien een vast onderdeel van het ijshockey en werd later verder verfijnd, maar de kern van de maatregel—het behouden van tempo en continuïteit van het spel—bleef hetzelfde.
Nagekomen context
Het seizoen 1938–39 wordt zowel herinnerd om de sportieve prestatie van de Boston Bruins als om de belangrijke regelwijziging die de dynamiek van het spel veranderde. De invoering van icing is een goed voorbeeld van hoe de NHL regels aanpast om het spel eerlijker en aantrekkelijker te maken voor spelers en publiek.
Reguliere seizoen
Eindstand
Noot: GP = gespeelde wedstrijden, W = gewonnen, L = verloren, T = gelijkspel, Pts = punten, GF = doelpunten voor, GA = doelpunten tegen, PIM = strafschoppen in minuten.
Noot: Teams die zich kwalificeerden voor de play-offs zijn vetgedrukt.
| National Hockey League | GP | W | L | T | Pts | GF | GA | PIM |
| 48 | 36 | 10 | 2 | 74 | 156 | 76 | 251 | |
| 48 | 26 | 16 | 6 | 58 | 149 | 105 | 393 | |
| Toronto Maple Leafs | 48 | 19 | 20 | 9 | 47 | 114 | 107 | 370 |
| 48 | 17 | 21 | 10 | 44 | 119 | 157 | 276 | |
| Detroit Red Wings | 48 | 18 | 24 | 6 | 42 | 107 | 128 | 240 |
| 48 | 15 | 24 | 9 | 39 | 115 | 146 | 294 | |
| 48 | 12 | 28 | 8 | 32 | 91 | 132 | 367 |
Scorende leiders
Noot: GP = gespeelde wedstrijden, G = doelpunten, A = assists, PTS = punten, PIM = strafschoppen in minuten.
| Speler | Team | GP | G | A | PTS | PIM |
| Toe Blake | Montreal Canadiens | 48 | 24 | 23 | 47 | 10 |
| Sweeney Schriner | New Yorkse Amerikanen | 48 | 13 | 31 | 44 | 20 |
| Bill Cowley | Boston Bruins | 34 | 8 | 34 | 42 | 2 |
| Clint Smith | New York Rangers | 48 | 21 | 20 | 41 | 2 |
| Marty Barry | Detroit Red Wings | 48 | 13 | 28 | 41 | 4 |
Playoffs
Playoff beugel
|
| Kwartfinale | Halve finale | Finale | ||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| ||||||||||
|
| 1 | 4 |
| ||||||||||
|
|
| 2 | 3 |
| |||||||||
|
|
|
| |||||||||||
|
|
|
|
|
| |||||||||
|
|
| 1 | 4 | ||||||||||
|
| 3 | Toronto Maple Leafs | 1 | ||||||||||
|
| 3 | Toronto Maple Leafs | 2 |
| |||||||||
| 4 | New Yorkse Amerikanen | 0 |
| ||||||||||
| 3 | Toronto Maple Leafs | 2 | |||||||||||
|
|
| 5 | Detroit Red Wings | 1 |
| ||||||||
| 5 | Detroit Red Wings | 2 | |||||||||||
|
| 6 | 1 |
| ||||||||||
NHL awards
| Toe Blake, Montreal Canadiens | |
| Clint Smith, New York Rangers | |
| O'Brien Cup: | Toronto Maple Leafs |
All-Star teams
| Eerste team | Positie | Tweede team |
| G | Earl Robertson, New York Americans | |
| Eddie Shore, Boston Bruins | D | Earl Seibert, Chicago Black Hawks |
| D | Art Coulter, New York Rangers | |
| Syl Apps, Toronto Maple Leafs | C | Neil Colville, New York Rangers |
| Gordie Drillon, Toronto Maple Leafs | RW | Bobby Bauer, Boston Bruins |
| Toe Blake, Montreal Canadiens | LW | Johnny Gottselig, Chicago Black Hawks |
| Coach | Red Dutton, New York Americans |
Zoek in de encyclopedie