Kazuyo Sejima: Japanse architect, professor en Pritzkerprijswinnaar

Kazuyo Sejima — prijswinnende Japanse architect en professor, bekend om innovatieve, minimalistische ontwerpen en internationale erkenning (Pritzker 2010).

Schrijver: Leandro Alegsa

In deze Japanse naam, is de familienaam Sejima.

Kazuyo Sejima (妹島 和世, geboren in 1956) is een Japanse architect en universiteitsprofessor aan de Tama Art University en de Keio University in Tokio. Sejima won in 2010 de Pritzker Architectuurprijs.

Loopbaan en samenwerkingen

Kazuyo Sejima begon haar loopbaan na haar opleiding in de architectuurwereld van Japan en richtte later haar eigen praktijk op. In de jaren 1990 begon ze intensief samen te werken met Ryue Nishizawa; samen vormen zij het internationale bureau SANAA (Sejima and Nishizawa and Associates), dat bekendstaat om verfijnde, lichtrijke gebouwen met een sterke nadruk op transparantie en eenvoud.

Architectonische stijl en werkwijze

Sejima staat bekend om een minimalistische en precieze benadering van ontwerp. Kenmerkend voor haar werk zijn:

  • transparantie en veel gebruik van glas en lichte materialen, waardoor ruimtes licht en open aanvoelen;
  • vloeiende plattegronden en onduidelijke grenzen tussen binnen en buiten;
  • een nadruk op schaal en menselijke ervaring: ruimtes voelen vaak intiem en uitnodigend aan, ook wanneer ze groot van opzet zijn;
  • een onderzoekende houding ten aanzien van structurele oplossingen en het gebruik van eenvoudige elementen om subtiele effectiviteit te bereiken.

Belangrijke projecten (enkele voorbeelden)

Onder leiding van Sejima en in samenwerking met SANAA realiseerde zij diverse internationale projecten die veel aandacht kregen in de vakpers en bij het publiek. Enkele vaak genoemde voorbeelden zijn:

  • 21st Century Museum of Contemporary Art, Kanazawa — een museum met ronde, open plattegronden en een sterke nadruk op publieksbeleving;
  • Rolex Learning Center (EPFL), Lausanne — een golvend, organisch gebouw dat studieruimtes en sociale zones combineert in één vloeiende structuur;
  • New Museum of Contemporary Art, New York — een opvallend, hedendaags museumgebouw dat een sterke stedelijke aanwezigheid heeft.

Onderwijs, tentoonstellingen en invloed

Nepal heeft zich naast haar praktijk ook toegewijd aan onderwijs en theorie: ze is professor aan de Tama Art University en de Keio University en heeft internationaal lezingen gegeven en deelgenomen aan tentoonstellingen en architectuurbiennales. Haar werk heeft grote invloed gehad op jongere generaties architecten, vooral door de combinatie van technische scherpte en een heldere esthetiek die publieke en culturele gebouwen menselijk en toegankelijk maakt.

Prijzen en erkenning

Het meest prestigieuze internationale eerbetoon is de Pritzker Architectuurprijs (2010), die Sejima samen met Ryue Nishizawa ontving als erkenning voor hun gezamenlijke prestaties en innovatieve bijdrage aan de hedendaagse architectuur. Sejima behoort daarmee tot een klein aantal vrouwelijke laureaten van deze prijs en is wereldwijd erkend als een van de invloedrijkste architecten van haar generatie.

Erfenis

Kazuyo Sejima wordt gewaardeerd om haar vermogen om ruimtelijke eenvoud te verbinden met sociale gevoeligheid: haar gebouwen nodigen uit tot gebruik, spreken een breed publiek aan en vergroten de aandacht voor hoe architectuur ervaring en gemeenschap kan vormen. Haar projecten en onderwijswerk blijven een belangrijk referentiepunt in hedendaagse discussies over licht, transparantie en de menselijke maat in architectuur.

Carrière

Sejima werkte in het ontwerpbureau van Toyo Ito.

In 1987 begon zij haar eigen bedrijf, Kazuyo Sejima and Associates in 1987.

In 1995 begon ze een samenwerkingsverband met Ryūe Nishizawa in Tokio. Het werd SANAA genoemd.

In 2005-2008 was zij gastprofessor aan de School of Architecture van Princeton University, in Princeton, New Jersey.

In 2010 werd Sejima directeur van de architectuursector van de Biënnale van Venetië. Zij organiseerde de 12e jaarlijkse internationale architectuurtentoonstelling. Zij is de eerste vrouw in die functie.

Projecten

Deze tabel is nog niet af; u kunt Wikipedia helpen door er iets aan toe te voegen.

Naam

Stad

Staat/Land

Voltooid

Andere informatie

Afbeelding

Platform I

Katsura

Chiba, Japan

1988

Platform II

Kitagoma

Yamanashi, Japan

1990

Castelbajac Sportwinkel

Kanagawa, Japan

1991

Saishunkan Seiyaku vrouwenslaapzaal

Kumamoto

Kumamoto, Japan

1991

Pachinko Parlor I

Hitachi

Ibaraki, Japan

1993

Pachinko Parlor II

Naka

Ibaraki, Japan

1993

Politiebox bij Chofu Station

Tokio, Japan

1994

Police Office in Chofu Station, at Chofu Tokyo Japan

Villa in het bos

Chino

Nagano, Japan

1994

Gifu Kitagata Flatgebouw

Gifu

Gifu, Japan

1998

Kitagata Housing Project

U-Kantoorgebouw

Ushiku

Ibaraki, Japan

1998

Hitachino Rifle, at Ushiku Ibaraki Japan

HHStyle.com Winkel

Tokio, Japan

2000

hhstyle.com, at Harajyuku Tokyo Japan

Asahi Shimbun Yamagata Kantoorgebouw,

Yamagata, Japan

2003

House in a Plum Grove,

Tokio, Japan

2003

Onishi Civic Center,

Onishi

Gunma, Japan

2005

De Kunstlinie Theater en Cultureel Centrum,

Almere

Nederland

2007

Ongebouwd

  • Platform III Huis, Tokio, Japan, 1990
  • Nasumoahara Harmony Hall, Tochigi Prefectuur, Japan, 1991
  • Servicecentrum op de Tokyo Expo 96, Tokio, Japan, 1995
  • Internationale Haventerminal van Yokohama, Kanagawa Prefectuur, Japan, 1994

Honors

  • Gouden Leeuw van de Biënnale van Venetië, 2004.
  • Pritzker Prize, 2010.
  • Medaille van de Thomas Jefferson Stichting, 2019


Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3