Kazuyo Sejima: Japanse architect, professor en Pritzkerprijswinnaar
Kazuyo Sejima — prijswinnende Japanse architect en professor, bekend om innovatieve, minimalistische ontwerpen en internationale erkenning (Pritzker 2010).
In deze Japanse naam, is de familienaam Sejima.
Kazuyo Sejima (妹島 和世, geboren in 1956) is een Japanse architect en universiteitsprofessor aan de Tama Art University en de Keio University in Tokio. Sejima won in 2010 de Pritzker Architectuurprijs.
Loopbaan en samenwerkingen
Kazuyo Sejima begon haar loopbaan na haar opleiding in de architectuurwereld van Japan en richtte later haar eigen praktijk op. In de jaren 1990 begon ze intensief samen te werken met Ryue Nishizawa; samen vormen zij het internationale bureau SANAA (Sejima and Nishizawa and Associates), dat bekendstaat om verfijnde, lichtrijke gebouwen met een sterke nadruk op transparantie en eenvoud.
Architectonische stijl en werkwijze
Sejima staat bekend om een minimalistische en precieze benadering van ontwerp. Kenmerkend voor haar werk zijn:
- transparantie en veel gebruik van glas en lichte materialen, waardoor ruimtes licht en open aanvoelen;
- vloeiende plattegronden en onduidelijke grenzen tussen binnen en buiten;
- een nadruk op schaal en menselijke ervaring: ruimtes voelen vaak intiem en uitnodigend aan, ook wanneer ze groot van opzet zijn;
- een onderzoekende houding ten aanzien van structurele oplossingen en het gebruik van eenvoudige elementen om subtiele effectiviteit te bereiken.
Belangrijke projecten (enkele voorbeelden)
Onder leiding van Sejima en in samenwerking met SANAA realiseerde zij diverse internationale projecten die veel aandacht kregen in de vakpers en bij het publiek. Enkele vaak genoemde voorbeelden zijn:
- 21st Century Museum of Contemporary Art, Kanazawa — een museum met ronde, open plattegronden en een sterke nadruk op publieksbeleving;
- Rolex Learning Center (EPFL), Lausanne — een golvend, organisch gebouw dat studieruimtes en sociale zones combineert in één vloeiende structuur;
- New Museum of Contemporary Art, New York — een opvallend, hedendaags museumgebouw dat een sterke stedelijke aanwezigheid heeft.
Onderwijs, tentoonstellingen en invloed
Nepal heeft zich naast haar praktijk ook toegewijd aan onderwijs en theorie: ze is professor aan de Tama Art University en de Keio University en heeft internationaal lezingen gegeven en deelgenomen aan tentoonstellingen en architectuurbiennales. Haar werk heeft grote invloed gehad op jongere generaties architecten, vooral door de combinatie van technische scherpte en een heldere esthetiek die publieke en culturele gebouwen menselijk en toegankelijk maakt.
Prijzen en erkenning
Het meest prestigieuze internationale eerbetoon is de Pritzker Architectuurprijs (2010), die Sejima samen met Ryue Nishizawa ontving als erkenning voor hun gezamenlijke prestaties en innovatieve bijdrage aan de hedendaagse architectuur. Sejima behoort daarmee tot een klein aantal vrouwelijke laureaten van deze prijs en is wereldwijd erkend als een van de invloedrijkste architecten van haar generatie.
Erfenis
Kazuyo Sejima wordt gewaardeerd om haar vermogen om ruimtelijke eenvoud te verbinden met sociale gevoeligheid: haar gebouwen nodigen uit tot gebruik, spreken een breed publiek aan en vergroten de aandacht voor hoe architectuur ervaring en gemeenschap kan vormen. Haar projecten en onderwijswerk blijven een belangrijk referentiepunt in hedendaagse discussies over licht, transparantie en de menselijke maat in architectuur.
Carrière
Sejima werkte in het ontwerpbureau van Toyo Ito.
In 1987 begon zij haar eigen bedrijf, Kazuyo Sejima and Associates in 1987.
In 1995 begon ze een samenwerkingsverband met Ryūe Nishizawa in Tokio. Het werd SANAA genoemd.
In 2005-2008 was zij gastprofessor aan de School of Architecture van Princeton University, in Princeton, New Jersey.
In 2010 werd Sejima directeur van de architectuursector van de Biënnale van Venetië. Zij organiseerde de 12e jaarlijkse internationale architectuurtentoonstelling. Zij is de eerste vrouw in die functie.
Projecten
Deze tabel is nog niet af; u kunt Wikipedia helpen door er iets aan toe te voegen.
| Naam | Stad | Staat/Land | Voltooid | Andere informatie | Afbeelding | |
| Platform I | Katsura | Chiba, Japan | 1988 | |||
| Platform II | Kitagoma | Yamanashi, Japan | 1990 | |||
| Castelbajac Sportwinkel | Kanagawa, Japan | 1991 | ||||
| Saishunkan Seiyaku vrouwenslaapzaal | Kumamoto | Kumamoto, Japan | 1991 | |||
| Pachinko Parlor I | Hitachi | Ibaraki, Japan | 1993 | |||
| Pachinko Parlor II | Naka | Ibaraki, Japan | 1993 | |||
| Politiebox bij Chofu Station | Tokio, Japan | 1994 |
| |||
| Villa in het bos | Chino | Nagano, Japan | 1994 | |||
| Gifu Kitagata Flatgebouw | Gifu | Gifu, Japan | 1998 |
| ||
| U-Kantoorgebouw | Ushiku | Ibaraki, Japan | 1998 |
| ||
| HHStyle.com Winkel | Tokio, Japan | 2000 |
| |||
| Asahi Shimbun Yamagata Kantoorgebouw, | Yamagata, Japan | 2003 | ||||
| House in a Plum Grove, | Tokio, Japan | 2003 | ||||
| Onishi Civic Center, | Onishi | Gunma, Japan | 2005 | |||
| De Kunstlinie Theater en Cultureel Centrum, | Almere | Nederland | 2007 |
Ongebouwd
- Platform III Huis, Tokio, Japan, 1990
- Nasumoahara Harmony Hall, Tochigi Prefectuur, Japan, 1991
- Servicecentrum op de Tokyo Expo 96, Tokio, Japan, 1995
- Internationale Haventerminal van Yokohama, Kanagawa Prefectuur, Japan, 1994
Honors
- Gouden Leeuw van de Biënnale van Venetië, 2004.
- Pritzker Prize, 2010.
- Medaille van de Thomas Jefferson Stichting, 2019
Zoek in de encyclopedie



