Een compromis sluiten is een deal sluiten waarbij één persoon een deel van zijn of haar eis opgeeft. In de argumentatie is een compromis een concept van het vinden van overeenstemming door middel van communicatie, door een wederzijdse aanvaarding van voorwaarden, terwijl het vaak gaat om variaties op een oorspronkelijk doel of verlangen. Extremisme wordt vaak beschouwd als een antoniem voor compromissen, wat, afhankelijk van de context, geassocieerd kan worden met concepten van evenwicht of tolerantie. In de negatieve connotatie kan compromis worden aangeduid als capitulatie, waarbij wordt verwezen naar een "overgave" van doelstellingen, principes of materiaal in het proces van de onderhandelingen over een overeenkomst. In menselijke relaties wordt vaak gezegd dat "compromis" een overeenkomst is waar geen enkele partij blij mee is, omdat de betrokken partijen vaak het gevoel hebben dat ze ofwel te veel hebben weggegeven ofwel te weinig hebben ontvangen.

Vanuit culturele achtergrond en invloeden kan de betekenis en perceptie van het woord "compromis" anders zijn: in het Verenigd Koninkrijk, Ierland en de landen van het Gemenebest heeft het woord "compromis" een positieve betekenis (als toestemming, een overeenkomst waarbij beide partijen iets winnen); in de VS kan het nogal negatieve connotaties hebben, zoals in "compromitterende principes" als een uitverkoop van basisovertuigingen.