Game of Life

Het spel wordt gespeeld op een raster van vierkantjes die cellen worden genoemd, elke cel is zwart (levend) of wit (dood). Wanneer mensen het spel spelen, beginnen ze met enkele dode cellen levend te maken. Daarna kunnen de levende cellen andere cellen levend of dood maken door de regels van het spel. De spelregels zijn:

1. Elke levende cel die minder dan twee levende buren raakt, sterft.
2. Elke levende cel die vier of meer levende buren raakt, sterft.
3. Een levende cel die twee of drie levende buren aanraakt, doet niets.
4. Elke dode cel die precies drie levende buren raakt, wordt levend.

De manier waarop een speler de eerste levende cellen opstelt, begint het spel. Het eerste niveau (generatie) wordt gemaakt met behulp van de 4 regels. Nadat de speler klaar is met het veranderen van de cellen, doet hij hetzelfde helemaal opnieuw om het volgende niveau te maken. Het spel is afgelopen als alle cellen dood zijn of alle cellen leven of als het spel steeds hetzelfde doet. The Game of Life is Turing-compleet.

John Horton Conway maakte de Game of Life omdat hij wilde weten of hij van cellen een denkbeeldige robot kon maken die groter zou kunnen worden. Hij combineerde veel ideeën uit de wiskunde om de regels voor het spel te maken. Het is een van de allereerste "simulatiespellen" die dingen uitbeelden die in het echte leven gebeuren. Het is belangrijk omdat het, wanneer het wordt gebruikt in ingewikkelde wiskunde, kan kijken naar veel dingen zoals natuurkunde, biologie, economie, en filosofie.

Patronen zijn speciale dingen die in het spel gebeuren. Er zijn veel verschillende soorten patronen, waaronder statische patronen waarbij niets verandert tussen de levels, herhalende patronen waarbij de levende en dode cellen zich herhalen, en patronen die zichzelf over het bord verplaatsen ("ruimteschepen"). Veel voorkomende voorbeelden van deze drie klassen zijn hieronder afgebeeld, met levende cellen in zwart, en dode cellen in wit.

Het "blok" en de "boot" veranderen niet, het "knipperlicht" en het "pad" hebben 2 uiterlijken die zich herhalen, en het "zweefvliegtuig" en het "lichtgewicht ruimteschip" ("LWSS") zijn ruimteschepen die in elk level over de cellen blijven bewegen. De "pulsar" is de meest voorkomende herhaling die 3 delen heeft. De meeste herhalingspatronen hebben 2 delen, zoals de "blinker" en de "toad". [1].

Sinds het Spel des Levens is gemaakt, spelen sommige mensen met nieuwe regels. Deze regels zijn meestal meer manieren om cellen levend of dood te maken, of het zijn meer regels om het moeilijker te maken voor cellen om te wisselen.

Sommige variaties veranderen de manier waarop de cellen eruit zien of waar ze worden geplaatst.

Wanneer twee mensen het Spel des Levens spelen, hebben de levende cellen twee kleuren en een speler wint wanneer zijn kleuren alle cellen innemen. Wanneer een dode cel levend wordt, heeft hij dezelfde kleur als de levende cellen die hem aanraken. Als beide kleuren de nieuwe levende cel aanraken, dan wint de kleur die de cel het meest aanraakt.