Eugenio Beltrami (16 november 1835 - 18 februari 1900) was een Italiaanse wiskundige die bekend stond om zijn werk op het gebied van niet-Euclidische meetkunde, elektriciteit en magnetisme.
Hij werd geboren in Cremona in Lombardije, toen deel uitmakend van het Oostenrijkse Rijk, en nu deel uitmakend van Italië. Beltrami begon in 1853 met zijn studie wiskunde aan de Universiteit van Pavia, maar werd in 1856 gedwongen zijn studie te staken vanwege financiële problemen. Hij werd benoemd tot professor aan de Universiteit van Bologna in 1862, het jaar waarin hij zijn eerste werkstuk publiceerde. Beltrami gaf later les aan universiteiten in Pisa, Rome en Pavia. Hij stierf in Rome in 1900.
In 1868, (in Essay over een interpretatie van niet-Euclidische meetkunde) gaf Beltrami het eerste model van hyperbolische meetkunde. In Beltrami's model worden de lijnen van de hyperbolische meetkunde weergegeven door geodetica op de pseudosfeer. Zo leverde Beltrami het eerste bewijs dat het parallelle postulaat van Euclides niet kon worden afgeleid uit de andere axioma's van de Euclidische meetkunde.