Warmtegeleiding

In de atoomtheorie zijn vaste stoffen, vloeistoffen en gassen gemaakt van kleine deeltjes die "atomen" worden genoemd. De temperatuur van het materiaal meet hoe snel de atomen bewegen en de warmte meet de totale hoeveelheid energie als gevolg van de trilling van de atomen.

Er kan sprake zijn van geleiding wanneer een deel van een materiaal wordt verwarmd. De atomen in dit deel gaan sneller trillen en hebben meer kans om hun buren te raken. Door de botsingen gaan die atomen ook sneller bewegen, waardoor de warmte-energie aan hen wordt doorgegeven. Op deze manier verplaatst de energie zich door de vaste stof. (Een beetje zoals energie langs een stel tuimelende dominostenen gaat).

Het atoombeeld helpt ook verklaren waarom geleiding belangrijker is in vaste stoffen: in vaste stoffen zitten de atomen dicht bij elkaar en kunnen ze niet bewegen. In vloeistoffen en gassen kunnen de deeltjes langs elkaar heen bewegen, zodat de botsingen minder vaak voorkomen.

De wet van de warmtegeleiding, ook bekend als de wet van Fourier, houdt in dat de snelheid, in de tijd, van de warmteoverdracht door een materiaal evenredig is met de negatieve gradiënt in de temperatuur en met het gebied loodrecht op die gradiënt, waardoor de warmte stroomt:

∂ Q ∂ t = - k ∮ S ∇ T ⋅ d S {\displaystyle {\frac {Q}{{partiële t}}=-k

waar:

Q de hoeveelheid overgedragen warmte is, en

t is de tijd die nodig is, en

k de warmtegeleidingscoëfficiënt van het materiaal is en

S de oppervlakte is waar de warmte doorheen stroomt, en

T is de temperatuur.

De warmtegeleidingscoëfficiënt varieert gewoonlijk met de temperatuur, maar bij sommige courante materialen kan de variatie klein zijn, over een aanzienlijk temperatuurbereik.

• Warmteoverdracht
• Convectie
• Thermische straling