Katakana

Katakana is een Japans schrift dat wordt gebruikt voor het schrijven van woorden die aan andere talen zijn ontleend. Het is gemakkelijker te lezen dan het kanji (de beeldmethode gebaseerd op Chinese karakters). Zodra de 46 katakana-symbolen zijn aangeleerd, weet de lezer hoe hij ze moet uitspreken.

Katakana en hiragana zijn beide syllabarieën. In het Engels gebruiken we de letters van het alfabet. In de meeste woorden staat elke letter voor een stukje klank (een foneem). In een syllabarium staat elk symbool voor een lettergreep. Bijvoorbeeld: in het Engels schrijven we "Wagamama": elk van de acht letters staat voor een klank: "W-a-g-a-m-a-m-a". Maar als het woord "Wagamama" in lettergrepen wordt verdeeld, zijn er vier lettergrepen (klankblokken): Wa-ga-ma-ma. In Katakana wordt het geschreven met vier symbolen: ワガママ.

Hiragana werkt op dezelfde manier, maar de symbolen zijn meestal anders. Katakana is misschien iets gemakkelijker te leren dan Hiragana omdat de symbolen eenvoudiger zijn en meer "in het kwadraat". Samen worden Katakana en Hiragana "Kana" genoemd.

Tabel van katakana

Dit is een tabel met de basisstreken van het katakana. De eerste tabel toont de basis katakana (tekens met rode letters ernaast worden tegenwoordig niet meer gebruikt).

klinkers

yōon

a

i

u

e

オ o

ya

yu

yo

ka

ki

ku

ke

ko

キャ kya

キュ kyu

キョ kyo

sa

shi

su

se

zo

シャ sha

シュ shu

ショ sho

ta

チ chi

tsu

te

tot

チャ cha

チュ chu

チョ cho

na

ni

nu

ne

Nee

ニャ nya

ニュ nyu

ニョ nyo

ha

hi

hu, fu

hij

ho

ヒャ hya

ヒュ hyu

ヒョ hyo

ma

mi

mu

mij

mo

ミャ mya

ミュ mijn

ミョ myo

ya

yu

yo

ra

ri

ru

re

ro

リャ rya

リュ ryu

リョ ryo

wa

(ヰ) wi

(ヱ) we

wo

n

ga

gi

gu

ge

ga

ギャ gya

ギュ gyu

ギョ gyo

za

ji

zu

ze

zo

ジャ ja

ジュ ju

ジョ jo

da

(dji)

(dzu)

de

doen

ヂャ (ja)

ヂュ (ju)

ヂョ (jo)

ba

bi

bu

worden

bo

ビャ bya

ビュ byu

ビョ byo

pa

pi

pu

pe

po

ピャ pya

ピュ pyu

ピョ pyo

Omdat het Japans tegenwoordig zoveel buitenlandse woorden leent, hebben ze verschillende extra katakana-symbolen uitgevonden om klanken te helpen schrijven die de Japanse taal niet kent:

イェ ye

ウィ wi

ウェ wij

ウォ wo

(ヷ) va

(ヸ) vi

vu

(ヹ) ve

(ヺ) vo

ヴァ va

ヴィ vi

ヴェ ve

ヴォ vo

ヴャ vya

ヴュ vyu

ヴョ vyo

シェ zij

ジェ je

チェ che

ティ ti

トゥ tu

テュ tyu

ディ di

ドゥ du

デュ dyu

ツァ tsa

ツィ tsi

ツェ tse

ツォ tso

ファ fa

フィ fi

フェ fe

フォ fo

フュ fyu

Uit de eerste tabel blijkt dat er 46 basistekens zijn (linksboven, eerste vijf kolommen, van "a" tot "wa"). Tweeklanken (klinkers die van de ene klank naar de andere overgaan) moeten met een extra symbool in kleine letters worden geschreven. Bijvoorbeeld: de klank "mu" in ons woord "muziek" klinkt als "myu", dus wordt het geschreven als ミュ (mi+yu). Dus het woord "musical" (zoals in een toneelmusical) wordt geschreven als: ミュージカル. Een lange klinker wordt in het katakana aangegeven met een soort streepje, een "choon" (ー).

Hoe Katakana wordt gebruikt

Katakana wordt gebruikt om woorden te schrijven die ontleend zijn aan andere talen, of om buitenlandse namen en namen van landen te schrijven. Bijvoorbeeld, Amerika wordt geschreven als アメリカ.

Het is niet altijd gemakkelijk voor ons om deze woorden te herkennen, omdat de Japanse taal sommige klanken niet heeft zoals wij die in het Engels hebben. Dit betekent dat Japanners andere manieren moeten vinden om het woord uit te spreken en te schrijven. Bijvoorbeeld: het woord "koffie" wordt geschreven als コーヒー (koo-hii). Soms wordt het woord ook afgekort: "televisie" wordt geschreven als コーテレビ (uitgesproken als "te-re-bi").

Soms is het onmogelijk om het verschil aan te geven tussen twee buitenlandse woorden, bv. ララ kan ofwel de naam "Lara" of "Lala" spellen (zoals in de Teletubbies). De Japanners hebben maar één klank, die ergens tussen onze "r" en "l" ligt.

In de Japanse taal wordt een medeklinker altijd gevolgd door een klinker. Woorden of lettergrepen kunnen niet eindigen op een medeklinker (behalve n of m), dus voegen de Japanners een extra klinker toe. "Ski" (zoals in skiën) wordt "suki" (スキ), en een "musical", zoals we hebben gezien, wordt "myuujikaru" (ミュージカル).

Katakana worden ook gebruikt voor onomatopeeërende woorden zoals "ding", of om woorden belangrijk te doen lijken, of voor wetenschappelijke namen zoals de namen van vogels. Soms worden zinnen in boeken of tekenfilms in katakana geschreven om aan te geven dat iemand met een buitenlands accent spreekt. Het wordt vaak gebruikt om de namen van Japanse bedrijven te schrijven, bv. Suzuki wordt geschreven als スズキ, en Toyota wordt geschreven als トヨタ.

Een kleine "tsu" ッ, een "sokuon" genoemd, geeft aan wat wij zouden schrijven als een dubbele medeklinker, bijvoorbeeld het Engelse woord "bed" wordt in het Japans gebruikt voor een bed in westerse stijl. Het wordt uitgesproken als "beddo" en geschreven als ベッド. De ッ maakt de "e"-klinker kort.

Het leren lezen van de katakana karakters is nuttig voor het lezen van sommige borden in Japan, of items op de menu's van restaurants.

Japanse zinnen worden gewoonlijk geschreven in een mengeling van katakana, hiragana en kanji, bv.: アメリカ人です (amerikajin desu: ik ben Amerikaan). Hier wordt "amerika" geschreven in katakana, de uitgang "jin"(人) is kanji, en "desu" (ik ben) is in hiragana.

Verwante pagina's

Voetnoot

1.      Dit verwijst naar moderne hoekige katakana (カタカナ)


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3