Naar de inhoud gaan
Home

Eerste Libische Burgeroorlog (2011)

Overzicht van de opstand in Libië in 2011: oorzaken, verloop, buitenlandse interventie, val van het regime en gevolgen voor Libië en de regio.

Auteur: Aangemaakt: Bijgewerkt:

De Eerste Libische Burgeroorlog was een gewapend conflict in Libië dat in het voorjaar van 2011 uitbrak. Wat begon als massale protesten tegen langdurig bestuur escaleerde snel tot een bredere burgeroorlog. De bewegingen in buurlanden zoals Tunesië en Egypte inspireerden veel Libische burgers om op straat te komen en politieke veranderingen te eisen.

Afbeeldingengalerij

10 Afbeeldingen
Pictures of Libyan Civil War (2011)
simple.wikipedia.org · CC BY-SA 4.0

Achtergrond en begin

In februari 2011 braken demonstraties uit in verschillende steden, waaronder Benghazi en Tripoli. Het regime van kolonel Muammar Kadhafi reageerde met grootschalig geweld, inzet van veiligheidstroepen en zware druk op opstandige gebieden. Tegenstanders van het regime organiseerden zich en vormden lokale en regionale machtscentra; sommige groepen probeerden een alternatieve bestuursstructuur op te zetten, onder meer via een Nationale Overgangsraad (Nationale Overgangsraad) die de rangen van de rebellen probeerde te coördineren.

Belangrijke fasen

  • Opstand en snelle escalatie van protesten tot gewapend verzet.
  • Opbouw van een rebellenfront en de vorming van een parallel bestuur.
  • Internationale politieke en later militaire betrokkenheid met als doel burgerbescherming.
  • Val van het regime en de dood van Kadhafi in oktober 2011, gevolgd door een machtsvacuüm.

Het conflict omvatte niet alleen reguliere confrontaties maar ook incidenten met uiteenlopende gewapende milities. Er waren meldingen en zorgen over de aanwezigheid van buitenlandse strijders en jihadistische groeperingen; sommige bronnen wezen op betrokkenheid van extremistische netwerken zoals Al-Qaida, wat de complexiteit van het conflict vergrootte.

Internationale actie speelde een rol in het verloop: na diplomatieke beraadslagingen werd er politieke en militaire druk uitgeoefend om burgers te beschermen en de veiligheidssituatie te stabiliseren. Luchtoperaties en andere maatregelen door een coalitie van staten hielpen de militaire balans ten gunste van de opstandelingen te keren, waarna regeringsgezinde troepen terrein verloren.

Gevolgen en nasleep

De dood van Kadhafi in oktober 2011 markeerde formeel het einde van zijn regime, maar niet van de instabiliteit. Het conflict veroorzaakte vele doden, grote aantallen ontheemden en schade aan infrastructuur. In de jaren daarna bleef Libië politiek gefragmenteerd en waren er herhaalde gewapende confrontaties tussen rivaliserende machtscentra. De oorlog van 2011 heeft blijvende gevolgen gehad voor de veiligheid in de regio en voor de internationale benadering van burgers in conflictsituaties.

Begin van het conflict tegen Gaddafi

Het conflict begon met een reeks demonstraties en rellen. Er waren veel kleine protesten van ongeveer 300-500 mensen gedurende de hele maand januari. Grote protesten begonnen pas op 14 februari 2011. De betogingen waren gericht tegen de regering van Libië en haar leider Muammar al-Kadhafi. Het conflict groeide toen duizenden mensen zich bij de protesten aansloten. Kadhafi beloofde jacht op hen te maken en "Libië huis voor huis schoon te vegen" tot alle rebellen weg zijn. Sommige van Kadhafi's soldaten begonnen zich echter bij de rebellen aan te sluiten uit protest. De protesten zouden zijn geïnspireerd door de succesvolle opstanden in Tunesië en Egypte.

Volgens de hoofdcorrespondent buitenland van NBC News, Richard Engel, die Libië was binnengegaan en op 22 februari 2011 de stad Tobroek had bereikt, zou hij hebben gezegd: "De protestbeweging is niet langer een protestbeweging, het is een oorlog. The Economist beschreef de protesten op 22 februari als een opstand die Libië probeert terug te veroveren op 's werelds langst regerende autocraat. Op 21 februari vielen vliegtuigen van de Libische luchtmacht burgerdemonstranten aan in Tripoli, wat tot internationale veroordeling leidde. Tegen die tijd waren er meer dan 300 tot 2.000 doden en meer dan 5.000 gewonden.

Gewapend conflict

Er waren kleine gevechten tot 24 februari, toen Kadhafi tanks en troepen naar Misrata stuurde en aanviel. Daarna, op 6 maart, lanceerde hij een tegenoffensief tegen de rebellen. Dit duurde tot 12 maart. Hij heroverde Ra's Lanuf en Brega. De rebellen kregen meer macht toen de NAVO en andere landen Kadhafi's troepen met gevechtsvliegtuigen begonnen te bombarderen.

De rebellen lanceerden op 27 maart een tegenoffensief dat duurde tot 1 april. De rebellen heroverden enkele steden.

De slag om Misrata was de hevigste slag in de burgeroorlog. De Hamza Brigade vocht voor Kadhafi tegen de rebellen van 24 februari tot 12 maart. De Khamis Brigade, onder leiding van Kadhafi's zoon Khamis, rolde de stad binnen en verwoestte bijna de hele stad. De rebellen wonnen de strijd en namen de controle over de stad over.

Einde

De rebellen wonnen ook in Benghazi en andere plaatsen. In augustus namen ze Tripoli in. In oktober namen de gevechten af en verklaarden de rebellen de overwinning. Zijn vijanden vermoordden Kadhafi op 20 oktober 2011.

Gerelateerde artikelen

Auteur

AlegsaOnline.com Eerste Libische Burgeroorlog (2011)

URL: https://nl.alegsaonline.com/art/57784

Delen

Bronnen