De Radicale Republikeinen waren een politieke factie van Amerikaanse politici binnen de Republikeinse Partij. Zij bestonden van 1854 tot het einde van de Reconstructie in 1877. Zij noemden zichzelf "radicalen". Zij werden tijdens de oorlog tegengewerkt door de gematigde Republikeinen (geleid door Abraham Lincoln). Een van de angsten van de radicalen was dat als de Noordelijke en Zuidelijke Democraten weer samen zouden komen zoals voor de Burgeroorlog, de Republikeinse partij niet langer de dominante politieke partij zou zijn.