Beroerte (ook wel cerebrovasculair accident, CVA) ontstaat wanneer een deel van de hersenen onvoldoende bloed krijgt. Dit kan gebeuren doordat een slagader die de hersenen van bloed voorziet verstopt raakt of doordat een bloedvat scheurt en bloed in het hersenweefsel lekt.
Wat is een beroerte?
Een beroerte is het snelle verlies van hersenfunctie(s) door een verstoring van de bloedtoevoer. Er is meestal sprake van ischemie (gebrek aan doorbloeding) door verstopping zoals trombose of een embolie, of van een bloeding in de hersenen. Doordat het aangedane hersengebied geen zuurstof en voedingsstoffen meer krijgt, kan het weefsel beschadigen of afsterven.
Soorten beroertes
- Ischemische beroerte: veroorzaakt door een blokkade in een bloedvat. Dit is de meest voorkomende vorm.
- Hemorragische beroerte: veroorzaakt door een scheur in een bloedvat met bloedingen in of rond de hersenen.
- Transient ischemic attack (TIA): een tijdelijke verstoring van de bloedtoevoer met symptomen die binnen minuten tot uren verdwijnen. Een TIA is een waarschuwingssignaal en vergroot het risico op een echte beroerte.
Symptomen
De klachten hangen af van welk deel van de hersenen is aangedaan. Mogelijke symptomen zijn onder andere:
- Plotselinge kracht- of gevoelsverlies aan één kant van het lichaam (hemiplegie of hemiparese), vaak in één arm of been of één zijde van het gezicht ledematen.
- Plotselinge problemen met spreken of begrijpen (afasie).
- Plotseling verlies van (een deel van) het gezichtsveld of dubbelzien.
- Plotselinge ernstige hoofdpijn (vooral bij een bloeding), duizeligheid, evenwichtsstoornissen of coördinatieproblemen.
- Verwardheid, problemen met denken of bewustzijnsverlies.
Een beroerte kan zowel links- als rechtszijdig in de hersenen optreden. Een linkerzijdige beroerte treft meestal de rechterkant van het lichaam en kan spraak en taal aantasten; een rechterzijdige beroerte beïnvloedt vaak de linkerkant van het lichaam en kan ruimtelijke waarneming en ziekte-inzicht verstoren.
Wanneer is het een medisch noodgeval?
Een beroerte is een medisch noodgeval. Bel direct de hulpdiensten bij vermoeden van een beroerte. Hoe sneller de behandeling start, hoe groter de kans op herstel en hoe kleiner de kans op blijvende schade of overlijden. In de volksmond wordt vaak het geheugensteuntje FAST gebruikt (Face/Gezicht, Arms/Armen, Speech/Speech/Spreek, Time/Tijd): bij één van deze afwijkingen onmiddellijk hulp inschakelen.
Diagnose
Bij de eerste beoordeling zal de arts letten op typische symptomen en risicofactoren. Belangrijke onderzoeken zijn:
- Neurologisch onderzoek om functies als beweging, gevoel, spraak en gezichtsveld te testen.
- Beeldvorming van de hersenen, zoals CT-scan of MRI, om te bepalen of er sprake is van een ischemische of hemorragische beroerte en om de locatie en grootte vast te stellen.
- Verdere tests om de oorzaak te zoeken: hartonderzoek (ECG, echo), vaatonderzoek van hals- en hersenslagaders en bloedonderzoek.
Behandeling bij acute beroerte
De behandeling hangt af van het type beroerte:
- Ischemische beroerte: als de blokkade vroeg wordt ontdekt, kan een vaatverwijdend middel (weefselplasminogeenactivator, trombolyse) gegeven worden om het stolsel op te lossen. Bij grote vaatocclusies kan mechanische verwijdering (endovasculaire trombectomie) worden uitgevoerd. Beide behandelingen moeten binnen een beperkt tijdsvenster plaatsvinden en worden beoordeeld door een speciaal team.
- Hemorragische beroerte: de behandeling richt zich op het stoppen van de bloeding, het verminderen van de druk op de hersenen en het stabiliseren van de patiënt. Soms is een operatie of interventionele radiologie nodig.
- Algemene steunmaatregelen: controle van bloeddruk, suiker, lichaamstemperatuur en ademhaling. Behandeling in een gespecialiseerde beroerte-eenheid (stroke unit) verbetert de uitkomst.
Herstel en revalidatie
Na de acute fase begint meestal revalidatie om verloren functies zoveel mogelijk terug te winnen en zelfstandigheid te bevorderen. Een revalidatieprogramma kan bestaan uit:
- Fysiotherapie voor kracht, balans en lopen.
- Logopedie voor spraak- en slikproblemen.
- Ergotherapie voor het trainen van dagelijkse vaardigheden en het aanpassen van de omgeving.
- Psychologische en sociale ondersteuning bij emotionele en cognitieve problemen.
Het herstel verschilt per persoon en hangt af van de ernst en locatie van de beroerte en van hoe snel de behandeling werd gestart. Veel herstel vindt plaats in de eerste maanden, maar verbetering kan ook later nog optreden.
Preventie en risicofactoren
Factoren die het risico op een beroerte verhogen zijn onder andere ouderdom, hoge bloeddruk, een eerdere beroerte, diabetes, hoog cholesterolgehalte, roken, atriumfibrillatie, migraine met aura, en trombose (neiging tot trombose). Van deze factoren zijn hoge bloeddruk en roken de belangrijkste en meest beïnvloedbare risicofactoren.
Voor effectieve preventie worden vaak de volgende maatregelen aanbevolen:
- Regelmatige controle en behandeling van hoge bloeddruk.
- Stoppen met roken en beperken van alcoholgebruik.
- Gewichtsbeheersing, gezonde voeding (minder zout en verzadigd vet), en voldoende lichaamsbeweging.
- Behandeling van diabetes en hoog cholesterol (bijvoorbeeld statines indien voorgeschreven).
- Behandeling en indien nodig anticoagulatie bij atriumfibrillatie om embolieën te voorkomen.
Prognose
De uitkomst na een beroerte varieert sterk: sommige mensen herstellen bijna volledig, anderen houden blijvende beperkingen of afhankelijkheid over. Vroege herkenning en snelle behandeling verbeteren de kans op herstel en verminderen complicaties.
Belangrijk: bij vermoeden van een beroerte onmiddellijk medische hulp inschakelen.
