De Theremin [ˈθɛɹəmɪn], (ook wel thereminvox of aetherphone genoemd) is een van de eerste volledig elektronische muziekinstrumenten. Het werd uitgevonden door de Russische uitvinder Léon Theremin in oktober 1920 na het uitbreken van de Russische burgeroorlog. De uitvinding kwam voort uit een zoektocht naar manieren om beweging te detecteren. Het was het eerste muziekinstrument dat bespeeld werd zonder aangeraakt te worden. Het controlegedeelte heeft twee metalen antennes om de posities van de handen van de speler te voelen. Een hand controleert de toonhoogte. De andere hand regelt het volume. Om de theremin te spelen, beweegt de speler zijn handen rond de twee metalen antennes. De elektrische signalen van de theremin worden versterkt en naar een luidspreker gestuurd.
Het geluid van de theremin wordt geassocieerd met "buitenaardse", surreële, en griezelig klinkende portamento, glissando, tremolo, en vibrato geluiden. Het is gebruikt in film soundtracks zoals Spellbound, The Lost Weekend, Ed Wood, Mars Attacks! en The Day the Earth Stood Still. De theremin was een belangrijk onderdeel van de BBC Radiophonic Workshop, die de themamuziek voor verschillende BBCtv-programma's produceerde. Theremins worden ook gebruikt in kunstmuziek (vooral avant-garde en 20e eeuwse "nieuwe muziek") en in populaire muziekgenres zoals rock en pop. De Russische DmitriSjostakovitsj was een van de eersten die partijen voor de theremin opnam in orkeststukken, waaronder een gebruik in zijn partituur voor de film Odna uit 1931.