Vroege successen in etappekoersen en eendaagse wedstrijden
Merckx begon met wielrennen in 1961. Drie jaar later werd hij wereldkampioen amateur. Hij werd prof in 1965. In 1966 won hij de eerste van zeven edities van Milaan-Sanremo. Hij startte zijn eerste grote ronde in de Giro d'Italia van 1967. Hij won hier zijn eerste etappe en werd zevende in het algemeen klassement. Later dat jaar verschalkte hij Jan Janssen om professioneel wereldkampioen te worden in Heerlen. Hij werd nog twee keer wereldkampioen.
In 1968 verhuisde Merckx naar de Italiaanse Faema ploeg. Als wereldkampioen droeg hij de regenboogtrui en won hij voor het eerst Parijs-Roubaix. Hij won ook de Giro d'Italia . Hij won de Giro nog drie keer.
Aan het begin van het seizoen 1969 won hij Parijs-Nice etappekoers. In de tijdrit haalde hij de vijfvoudig Tour de France winnaar Jacques Anquetil in. Anquetil was zo goed in tijdrijden dat velen dachten dat hij onverslaanbaar was. Merckx ging verder met het winnen van Milaan-Sanremo en Ronde van Vlaanderen enkele weken later.
Bij zijn debuut in de Tour de France (eerste deelname) in 1969 won Merckx onmiddellijk de gele trui (algemene leider), de groene trui (beste sprinter) en de rode bolletjestrui ("Koning van de Bergen" - beste klimmer in de bergetappes). Geen enkele andere wielrenner heeft de drie truien in één Tour de France gewonnen, en alleen Tony Rominger in 1993 en Laurent Jalabert in 1995 hebben deze prestatie in een Grote Ronde (wielrennen) kunnen evenaren. Beiden waren in de Ronde van Spanje. Merckx was pas 24 en zou dus de witte trui hebben gewonnen (voor de beste renner onder de 25 jaar), maar de Tour de France gaf pas in de jaren zeventig een witte trui.
Eddy Merkx was de eerste Belg die de Tour de France won sinds Sylvère Maes in 1939. Merckx werd een nationale held. Hij won de Tour nog vier keer: in 1970, 1971, 1972 en 1974, en evenaarde daarmee Jacques Anquetil. In de volgende 25 jaar konden alleen Bernard Hinault en Miguel Indurain de vijf overwinningen evenaren. Merckx is nog steeds recordhouder voor etappe-overwinningen (34) en het aantal dagen in de gele trui (96).
Uitdagingen voor Merckx' dominantie in de Grote Rondes
De grootste uitdaging voor Merckx was in de Tour de France van 1971. Luis Ocana viel aan en won de maillot jaune met enkele minuten. Ocana behield zijn voorsprong totdat hij ten val kwam en de tour moest verlaten. Veel mensen hoopten dat ze weer tegen elkaar zouden racen.van een rematch tussen de twee.
Voordat dat kon gebeuren, reed Merckx mee in de editie 1972 van de Giro d'Italia en versloeg de bergrenner Jose Manuel Fuente in de bergetappes. In de Tour de France van dat jaar werd Ocana ziek en trok zich terug.
In 1973 reed Merckx in de Vuelta a España waar hij Luis Ocana en Bernard Thévenet versloeg en vervolgens de Giro d'Italia won. Merckx' laatste overwinning in de Giro d'Italia in de editie van 1974 was een spannende strijd tussen Merckx en twee Italianen. Uiteindelijk won Merckx met een zeer kleine marge van twaalf seconden op Gianbattista Baronchelli en 33 seconden op Felice Gimondi.
Klassieke overwinningen
Naast Grand Tour successen heeft Merckx een lange lijst van overwinningen in eendaagse wedstrijden. Onder de hoogtepunten zijn
- een record van zeven overwinningen in Milaan-Sanremo
- twee overwinningen in de Ronde van Vlaanderen
- drie overwinningen in Parijs-Roubaix
- een record van vijf overwinningen in Luik-Bastenaken-Luik en
- twee in de Giro di Lombardia
Dat is een totaal van 19 overwinningen in de klassiekers. Hij won ook drie keer het wereldkampioenschap wegracen, in 1967, 1971 en 1974, en elke klassieker behalve Parijs-Tours. Tot slot won hij 17 zesdaagse circuitraces, vaak met Patrick Sercu.
Merckx stopte met racen in 1978, op 33-jarige leeftijd.
Tegenslagen en mindere dagen
De zwartste dag in Merckx' carrière was in 1969, toen hij tegen het einde van het seizoen ten val kwam in een dernykoers. Een gangmaker en een wielrenner vielen voor Merckx' gangmaker, Fernand Wambst. Wambst en Merckx kwamen ten val. Wambst was op slag dood, en Merckx liep een hersenschudding op en raakte bewusteloos. Dit ongeval kraakte een wervel en verdraaide zijn bekken. Achteraf zei hij dat zijn rijden nooit meer hetzelfde was, omdat hij altijd pijn had, vooral tijdens het klimmen.
Datzelfde jaar, tijdens de Giro d'Italia, werd geconstateerd dat hij drugs had gebruikt en gediskwalificeerd. Hij huilde voor verslaggevers en protesteert nog steeds tegen zijn onschuld. Hij stelde dat er geen contra-experts of contra-analyses waren en dat buitenlandse supporters hem haatten. Verder verklaarde hij dat de etappe waarin hij drugs zou hebben gebruikt een gemakkelijke was, zodat het niet nodig was om drugs te gebruiken. De Belgische prins stuurde een vliegtuig om hem naar België te brengen. Dit incident was een van de redenen waarom Merckx zijn eerste Tour de France overwinning, later dat jaar, zijn beste overwinning ooit vond.
Het einde van zijn Tour-carrière kwam in 1975 (hoewel hij in 1977 nog wel meedeed en dat jaar 6e werd). Dat jaar probeerde hij zijn zesde overwinning te behalen, maar werd het slachtoffer van geweld. Veel Fransen waren boos dat een Belg het record van vijf overwinningen van Jacques Anquetil zou kunnen verslaan. Merckx hield de gele trui acht dagen vast, wat zijn record op 96 dagen bracht, maar tijdens etappe 14 stompte een Franse toeschouwer hem in de lever. Een latere botsing met de Deense renner Ole Ritter brak zijn kaak. Hoewel hij geen vast voedsel kon eten en nauwelijks kon praten, trok Merckx zich niet terug. Tijdens de laatste etappe viel hij leider Bernard Thevenet aan (maar werd gegrepen door het peloton).
Records
Merckx vestigde deze records tijdens zijn carrière.
- Meeste carrière overwinningen door een professionele wielrenner: 525.
- Meeste overwinningen in één seizoen: 54.
- Meeste etappe-overwinningen in de Tour de France: 34.
- Meeste etappe-overwinningen in één Tour de France: 8, in 1970 en 1974 (gedeeld met Charles Pelissier in 1930 en Freddy Maertens in 1976).
- Meeste dagen met de gele trui in de Tour de France: 96.
- De enige wielrenner die de gele, groene en rode bolletjestrui heeft gewonnen in dezelfde Tour de France (1969).
- Meeste overwinningen in de klassieke wielerwedstrijden: 28.
- Meeste overwinningen in één klassieke wielerwedstrijd: 7 (in Milaan-Sanremo).
Uur record
Merckx vestigde het uurrecord op 25 oktober 1972. Hij legde 49,431 km af op grote hoogte in Mexico City. Het record bleef ongeslagen tot 1984, toen Francesco Moser het brak met een speciaal ontworpen fiets. Gedurende de volgende 15 jaar verbeterden verschillende racers het record tot meer dan 56 km. Echter, vanwege de steeds vreemdere ontwerpen van de fietsen en de positie van de renner, zei de UCI in 2000 dat een "traditionele" fiets moest worden gebruikt. Toen Chris Boardman het record van Merckx in 2000 opnieuw probeerde, versloeg hij het met iets meer dan 10 meter op zeeniveau. Maar Merckx had een volledig wegseizoen gereden en won de Tour, Giro en vier klassiekers, terwijl Boardman een tijdritspecialist was die met pensioen was gegaan en zich speciaal had voorbereid op het Uurrecord van 2000.