Paul Martin Jr. (geboren op 28 augustus 1938) is een Canadese politicus en bestuurder. Hij was de 21ste premier van Canada en de leider van de Liberale Partij van Canada. Martin werd premier op 12 december 2003, toen Jean Chrétien aftrad. Bij de federale verkiezingen van 28 juni 2004 behaalde zijn partij meer zetels dan de andere politieke partijen, maar niet genoeg voor een meerderheid; Martin leidde vanaf dat moment een minderheidsregering. Bij de daaropvolgende verkiezingen van 23 januari 2006 verloor de Liberale Partij en werd Stephen Harper de nieuwe premier.

Vroege leven en opleiding

Martin is geboren in Windsor, Ontario. Zijn vader, Paul Martin Sr., was drieëndertig jaar lid van het Canadese Lagerhuis en maakte deel uit van meerdere kabinetten. Martin studeerde in 1961 af aan de Universiteit van Toronto met een B.A. in geschiedenis en filosofie, en behaalde in 1965 zijn graad aan de University of Toronto Law School. In 1965 trouwde hij met Sheila Martin.

Politieke loopbaan en minister van Financiën

Martin werd in 1988 in het parlement gekozen voor het kiesdistrict LaSalle—Émard in Montreal, Quebec. Van 1993 tot 2002 was hij minister van Financiën. In die periode verwierf hij internationale erkenning voor zijn begrotingsbeleid: door een combinatie van bezuinigingen, hervormingen en economische groei slaagde de federale regering erin het begrotingstekort sterk terug te dringen en uiteindelijk weer in evenwicht te brengen. Dit verbeterde zowel de kredietwaardigheid van Canada als de vooruitzichten voor economische groei.

Premierschap (2003–2006)

In 2003 werd Martin verkozen tot leider van de Liberale Partij van Canada en een maand later benoemd tot premier. Zijn kabinet voerde meerdere belangrijke maatregelen uit, maar kampte tegelijk met interne verdeeldheid en politieke uitdagingen. Enkele kernpunten uit zijn premierschap:

  • Wetgeving die het homohuwelijk in Canada legaliseerde (de Civil Marriage Act werd in 2005 aangenomen), waardoor gelijke huwelijksrechten van kracht werden over het hele land.
  • Politieke en openbare verontwaardiging over het zogenaamde Sponsoringsschandaal (ook bekend als "AdScam"), waarbij overheidsmiddelen verkeerd werden besteed in verband met sponsordeals in Quebec. Dit leidde tot een onderzoeken en ernstige reputatieschade voor de regering.
  • Door het ontbreken van een parlementsmeerderheid bleef de regering kwetsbaar; de spanningen en het verlies van vertrouwen in het parlement leidden uiteindelijk tot een motie van wantrouwen en nieuwe verkiezingen in januari 2006.

Beoordeling en gevolgen

Martin wordt door velen geroemd om zijn prestaties als minister van Financiën — hij wordt gezien als een van de architecten van Canada's hervatting van begrotingsdiscipline in de jaren negentig. Als premier beoordelen opiniemakers en een groot deel van het publiek zijn ambtstermijn gematigder tot kritisch: men wijst op de politieke instabiliteit, interne partijconflicten en de schade door het Sponsoringsschandaal die het publieke vertrouwen in de Liberalen aantastte. Na de verkiezingsnederlaag van januari 2006 kondigde Martin kort daarna zijn ontslag aan als leider van de Liberale Partij.

Persoonlijk en imago

Na ongeveer veertien maanden als premier kreeg Paul Martin van het tijdschrift The Economist de bijnaam "Mr. Dithers". Hiermee bedoelden critici dat hij soms aarzelend of besluiteloos overkwam en te vaak van mening veranderde. Ondanks die kritiek blijft zijn financiële staatkunde als minister van Financiën een belangrijk deel van zijn politieke nalatenschap.

Samengevat geniet Paul Martin aanzien vanwege zijn rol bij het hervatten van begrotingsdiscipline en het behalen van budgettaire verbeteringen, maar staat zijn premierschap in de herinnering van veel Canadezen ook voor politieke problemen, schandalen en gemiste kansen.