Robert Falcon Scott: Britse ontdekkingsreiziger van de Zuidpool (1868–1912)

Ontdek het leven en de tragische expedities van kapitein Robert Falcon Scott (1868–1912): Britse ontdekkingsreiziger, leider van Discovery- en Terra Nova-expedities naar Antarctica.

Schrijver: Leandro Alegsa

Kapitein Robert Falcon Scott CVO, RN (6 juni 1868 - 29 maart 1912) was een Engelse officier en ontdekkingsreiziger van de Royal Navy die tijdens een expeditie naar de Zuidpool om het leven kwam. Hij is algemeen bekend als Scott van Antarctica, de titel van een film uit 1948.

Scott leidde twee grote expedities naar de Antarctische gebieden: de Discovery Expedition (1901–1904) en de noodlottige Terra Nova Expedition (1910–1913). Vóór zijn benoeming tot leider van de Discovery-expeditie had Scott de conventionele carrière van een marineofficier in vredestijd gevolgd in het Victoriaanse Groot-Brittannië, waar kansen op carrièrevooruitgang zeer gezocht werden door ambitieuze officieren.

Vroege leven en marinecarrière

Robert Falcon Scott werd geboren in Plymouth, Devon. Hij trad op jonge leeftijd toe tot de Royal Navy en volgde zijn opleiding aan de marineacademie HMS Britannia. In zijn vroege loopbaan voer hij op meerdere schepen in verschillende wereldzeeën en deed ervaring op met navigatie, kaartkunde en leidinggeven — vaardigheden die later van groot belang zouden blijken bij poolreizen.

Discovery Expedition (1901–1904)

Scott kreeg het bevel over de Discovery voor een gecombineerde wetenschappelijke en geografische expeditie naar Antarctica. De reis leverde belangrijke wetenschappelijke waarnemingen op op het gebied van geologie, meteorologie, biologie en magnetisme. Samen met metgezellen als Edward A. Wilson en Ernest Shackleton maakte Scott verre tochten naar het binnenland; tijdens deze expeditie bereikte het team een toen ongekende zuidelijke breedtegraad (de zogenaamde “Farthest South”). De ervaring die hij met deze expeditie opdeed, maakte Antarctica tot zijn belangrijkste werkterrein voor de rest van zijn leven.

Terra Nova Expedition en de tocht naar de Zuidpool

De Terra Nova-expeditie had als doel zowel wetenschappelijk onderzoek als de poging om als eerste de Zuidpool te bereiken. De expeditie vertrok in 1910; de organisatie en logistiek waren complex. Scott koos voor een combinatie van transportmiddelen: honden, paarden (Siberische pony’s), motorsledes en menselijke kracht (man-hauling). De motoren faalden grotendeels, de pony’s deden het wisselend en de honden werden niet efficiënt ingezet — beslissingen die later veel discussie oproepen.

De race naar de zuidpool werd onvoorzienelijk onderschept door de Noorse ontdekkingsreiziger Roald Amundsen, die op 14 december 1911 de Zuidpool bereikte. Scott en zijn vier metgezellen bereikten de pool op 17 januari 1912, slechts om vast te stellen dat Amundsen hen was voorgegaan. De terugtocht werd zwaar belast door het extreem weer, uitputting en gebrek aan voorraden.

Het einde van de expeditie

Tijdens de terugtocht vielen leden van de poolgroep uit door ziekte en kou. Captain Lawrence Oates liep op 17 maart 1912 uit het tentenkamp en offerde zichzelf door in de ijskoude leegte te verdwalen in de hoop zijn kameraden te redden; zijn beroemde woorden werden later veel geciteerd. Scott, samen met Dr. Edward Wilson en Petty Officer Henry Bowers, stierf in hun tent op 29 maart 1912, naar alle waarschijnlijkheid door een combinatie van uitputting, ondervoeding, bevriezing en slechte weersomstandigheden.

Op 12 november 1912 vond een reddingsploeg de lichamen en bracht hun dagboeken en fotografische negatieven terug. Deze documenten vormden de basis voor de publicatie van Scott’s verslagen en droegen in sterke mate bij aan de publieke nabeschouwing van zijn leven en dood.

Wetenschappelijke bijdragen en nalatenschap

Scott’s expedities leverden waardevolle wetenschappelijke gegevens op: monsters, observaties van het Antarctische klimaat en kaarten van onbekende gebieden. Zijn persoonlijke dagboeken en de foto’s die hij en zijn team maakten, geven nog steeds belangrijke historische en wetenschappelijke inzichten in de vroegste exploratie van Antarctica.

Controverse en herwaardering

Na Scott’s dood ontstond vrijwel onmiddellijk een quasi-nationale mythe rond zijn opoffering; hij werd in Groot-Brittannië algemeen gezien als een heldhaftige en tragische figuur. In latere decennia hebben historici en polaire onderzoekers echter kritischer gekeken naar zijn leiderschap en keuzes — in het bijzonder het besluit over het gebruik van transportmiddelen, de planning van depotplaatsen en de medische paraatheid. Sommige onderzoekers wijzen op fouten die de overleving van de groepsleden mogelijk hadden kunnen verbeteren, terwijl anderen benadrukken de extreme omstandigheden en de onvoorspelbaarheid van het Antarctische klimaat.

Herdenkingen

Scott blijft een van de bekendste figuren uit het tijdperk van de grote poolonderzoeken. Zijn verhalen, dagboeken en foto’s worden nog steeds gelezen en bestudeerd. Er zijn veel gedenktekens, monumenten en museale collecties die zijn leven en werk herinneren — zowel in het Verenigd Koninkrijk als in andere landen die een band hebben met de pio­niers van de poolwetenschap.

Robert Falcon Scott blijft een complexe historische figuur: zowel bewonderd om zijn moed en toewijding aan wetenschap als bekritiseerd om beslissingen die in de historiografie tot veel discussie hebben geleid. Zijn expedities markeerden een belangrijk hoofdstuk in de kartografie en de wetenschappelijke verkenning van Antarctica.

De routes naar de Zuidpool van Scott (groen) en Amundsen (rood), 1911-1912.Zoom
De routes naar de Zuidpool van Scott (groen) en Amundsen (rood), 1911-1912.

Scott, die zijn dagboek schrijft in de Cape Evans hut, winter 1911Zoom
Scott, die zijn dagboek schrijft in de Cape Evans hut, winter 1911

De groep van Scott nam deze foto van zichzelf met behulp van een touwtje om de sluiter te bedienen op 17 januari 1912, de dag nadat ze hadden ontdekt dat Amundsen als eerste de pool had bereikt.Zoom
De groep van Scott nam deze foto van zichzelf met behulp van een touwtje om de sluiter te bedienen op 17 januari 1912, de dag nadat ze hadden ontdekt dat Amundsen als eerste de pool had bereikt.

Terra Nova Expeditie 1910-1913

Tijdens deze tweede onderneming leidde Scott een groep van vijf personen die op 17 januari 1912 de Zuidpool bereikten, maar daar ontdekten dat de Noorse expeditie van Roald Amundsen er als eerste was aangekomen. Op de terugreis stierven Scott en zijn vier kameraden door uitputting, verhongering en extreme kou. Het tragische lot van zijn expeditie wordt nog steeds in de hele wereld herdacht.

Scott's leiderschap

Na zijn dood werd Scott een Britse held. Zijn reputatie had te lijden onder verschillende boeken die later in de 20e eeuw werden geschreven. Nog later werd de staat van dienst van Scott gunstiger beoordeeld. Als belangrijkste oorzaak voor het mislukken van de expeditie wordt nu genoemd het uitzonderlijk slechte weer aan het eind van de terugkeer van de pool.

Scott nam pony's, gemotoriseerde sleeën en gewone sleeën, die hij en zijn mannen trokken. Hij vond dat het aantal dieren dat overwerkt en gedood moest worden zo laag mogelijk moest worden gehouden en beschouwde de aanpak van zijn rivaal Roald Amundsen als wreed. Amundsen, aan de andere kant, doodde hond na hond om zichzelf, de mannen en de rest van de honden te voeden. Hij voelde zich er niet slecht over. De pony's hielpen een deel van de weg naar de pool af te leggen, maar sommigen van hen waren zo koppig dat de expeditieleden, vooral Lawrence Oates, veel energie verloren die nodig was om terug te komen van de pool. De gemotoriseerde sleeën (die in het begin goed werkten) bevroren uiteindelijk. De honden, waarvan er 36 waren, werden achtergelaten bij de laatste poging op de Pool.

Een factor die opnieuw aan het licht is gekomen is dat Scott de hondendrijver Meares schriftelijke orders heeft gegeven voordat hij vertrok voor de laatste poging op de paal. De opdracht luidde dat de honden naar de terugkerende groep moesten worden gebracht. Deze opdracht werd aangevuld met het verzoek van Scott aan Atkinson om een soortgelijke poging te wagen (Atkinson was een van degenen die niet voor de groep van de laatste poging waren uitgekozen). Geen van beide acties heeft uiteindelijk plaatsgevonden.

Vragen en antwoorden

V: Wie was kapitein Robert Falcon Scott?


A: Kapitein Robert Falcon Scott was een Engelse officier van de Royal Navy en ontdekkingsreiziger.

V: Hoe stond kapitein Robert Falcon Scott bekend?


A: Kapitein Robert Falcon Scott was algemeen bekend als Scott of the Antarctic, de titel van een film uit 1948.

V: Hoeveel expedities leidde kapitein Robert Falcon Scott naar Antarctica?


A: Kapitein Robert Falcon Scott leidde twee expedities naar Antarctica: de Discovery Expeditie, 1901-04, en de onfortuinlijke Terra Nova Expeditie, 1910-13.

V: Wat voor carrière had kapitein Robert Falcon Scott voordat hij de Discovery Expeditie leidde?


A: Voordat hij werd aangesteld om de Discovery Expeditie te leiden, had kapitein Robert Falcon Scott de conventionele carrière van een marineofficier in het Victoriaanse Groot-Brittannië in vredestijd gevolgd.

V: Waarom solliciteerde kapitein Robert Falcon Scott naar het commando over de Discovery?


A: Het was de kans op persoonlijke onderscheiding die kapitein Robert Falcon Scott ertoe bracht zich kandidaat te stellen voor het commando over de Discovery.

V: Hoe werd kapitein Robert Falcon Scott geassocieerd met Antarctica?


A: De naam van kapitein Robert Falcon Scott werd geassocieerd met Antarctica, zijn werkterrein voor de laatste twaalf jaar van zijn leven.

V: Hoe is kapitein Robert Falcon Scott gestorven?


A: Kapitein Robert Falcon Scott stierf tijdens een expeditie naar de Zuidpool.


Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3