Lucius Septimius Severus — Romeins keizer (145–211) en stichter Severan-dynastie
Lucius Septimius Severus — Romeins keizer (193–211), geboren in Leptis Magna. Stichter van de Severan-dynastie, voerde campagnes tegen het Parthische Rijk, versterkte grenzen en breidde Afrika uit.
Severus (Lucius Septimius Severus, 11 april 145 AD - 4 februari 211) was de Romeinse keizer van 193 AD tot 211. Severus werd geboren in Leptis Magna in de provincie Afrika. Severus was een geboren Afrikaan, en sommige portretten tonen hem als zodanig. In 187 trouwde hij met Julia Domna, afkomstig uit Syrië.
Als jongeman rukte Severus op onder de heerschappij van Marcus Aurelius en Commodus. Severus greep de macht na de dood van keizer Pertinax in 193 tijdens het zogenaamde Jaar van de Vijf Keizers. Nadat hij de zittende keizer Didius Julianus in een bloedeloze staatsgreep had afgezet, vocht Severus tegen zijn rivalen, de generaals Pescennius Niger en Clodius Albinus. Niger werd in 194 bij de Slag bij Issus verslagen en Albinus drie jaar later bij de Slag bij Lugdunum.
Nadat hij zijn heerschappij had gestabiliseerd, voerde Severus een korte oorlog tegen het Parthische Rijk, waarbij hij in 197 hun hoofdstad Ctesiphon ontsloeg. In 202 voerde hij in Afrika campagne tegen de Garamantes, waarbij hij kortstondig hun hoofdstad Garama innam en de zuidelijke grens van het rijk radicaal uitbreidde.
Laat in zijn regeerperiode vocht hij tegen de Picten in Caledonië en versterkte hij de muur van Hadrianus in Groot-Brittannië. Severus stierf in 211 in Eboracum, opgevolgd door zijn zonen Caracalla en Geta. Met de opvolging van zijn zonen stichtte Severus de Severan-dynastie, de laatste dynastie van het rijk voor de Crisis van de Derde Eeuw.
Vroege leven en achtergrond
Severus werd geboren in Leptis Magna (in het huidige Libië), een van de belangrijkste steden van de Romeinse provincie Africa. Zijn familie was van lokale, waarschijnlijk Punisch-berberse afkomst, maar bezat het Romeins burgerrecht en maakte gebruik van Romeinse opvoeding en ambtelijke carrières. De combinatie van een provinciale achtergrond en Romeinse opleiding illustreert de steeds grotere rol van provinciale elites in het keizerrijk.
Machtsovername en burgeroorlogen
Na de moord op keizer Pertinax in 193 volgde een periode van heftige rivaliteit om de troon. Severus werd door zijn troepen uitgeroepen tot keizer en marcheerde op Rome, waar Didius Julianus kort tevoren door kooplieden van het paleis was aangesteld. Severus liet Julianus arrestreren; daarna richtte hij zich op de militaire rivalen in het oosten en westen. De belangrijkste conflicten waren tegen Pescennius Niger (verslagen bij Issus, 194) en tegen Clodius Albinus (verslagen bij Lugdunum/Lyon, 197). Door deze overwinningen consolideerde Severus zijn macht en verwijderde hij veel senatoren en generaals die hij als bedreiging zag.
Buitenlandse campagnes
- Oostelijke campagne (Parthië): In 197 voerde Severus oorlog tegen het Parthische Rijk en bereikte Ctesiphon; hij plunderde en trok zich later deels terug. Deze campagne verstevigde Romeinse invloed in het oosten en leverde aanzienlijke buit en eerstitels op.
- Afrikaanse campagne tegen de Garamantes (202): Severus leidde een expeditie in de Sahara tegen de Garamantes. Zijn troepen namen kortstondig Garama in en verstevigden de Romeinse controle in de zuidelijke delen van Tripolitania, wat de zuidelijke grenzen van het rijk tijdelijk uitbreidde en de handelssancties in de regio beïnvloedde.
- Britannia en Caledonië: Van ongeveer 208 tot 211 voerde Severus campagne in Groot-Brittannië tegen de Picten en andere Caledonische stammen. Hij versterkte de muur van Hadrianus, bouwde en vernieuwde forten en vestigde tijdelijke legioensbasissen. De campagnes waren zwaar en kostbaar; deels vanwege de koude, het terrein en langdurige strijd kwam hij niet tot een definitieve onderwerping van het noordelijke hoogland.
Binnenlandse politiek, hervormingen en bestuur
Severus deed verschillende ingrijpende veranderingen die de aard van het keizerschap en de Romeinse staat beïnvloedden:
- Militaire hervormingen: Hij verhoogde de soldij, vergrootte het aantal soldaten en maakte het leger steviger gebonden aan de keizerlijke persoon. Hij versoepelde regels die huwelijken van soldaten verboden, wat sociale gevolgen had omdat kinderen van soldaten voortaan minder vaak romeins burgerrechtgenoten waren door officiële status, maar de praktijk veranderde geleidelijk.
- Beperking van de Senaat: Severus verplaatste veel macht van de senaat naar het keizerlijk hof en zijn favoriete generaals en adviseurs. Hij voerde zuiveringen uit onder senatoren die hem tegenstonden en bevorderde vaak equestrianen en loyale officieren.
- Juridische en administratieve maatregelen: Hij steunde en benoemde vooraanstaande juristen en hervormde rechtspraktijken; onder zijn bewind traden belangrijke juristen op die later een grote invloed uitoefenden op de ontwikkeling van het Romeinse recht.
- Openbare werken en cultus: Severus initiateerde uitgebreide bouwprojecten, vooral in Rome en in zijn thuisstad Leptis Magna. Het beroemdste monument in Rome is de Arcus Septimi Severi op het Forum Romanum. Hij bevorderde ook de keizerlijke cultus en beeldvorming waarmee hij zijn dynastieke positie verstevigde.
Familie en opvolging
Severus trouwde met Julia Domna uit Emesa (in Syrië), een invloedrijke en politiek actieve keizerin die later een belangrijke rol speelde in de propaganda en het hof. Ze bracht een intellectuele kring en administratieve steun mee. Het echtpaar had twee zonen: Publius Septimius Geta (Geta) en Lucius Septimius Bassianus, beter bekend als Caracalla (Marcus Aurelius Antoninus). Severus benoemde zijn beide zonen tot medekeizers; na zijn dood stichtten zij de Severan-dynastie, maar hun relatie verslechterde snel en Caracalla liet Geta in 212 vermoorden.
Nalatenschap en historische beoordeling
De erfenis van Severus is gemengd. Aan de ene kant verstevigde hij het rijk militair, bracht hij orde na een periode van burgeroorlog, en stimuleerde hij bouwprojecten en provinciale promotie. Aan de andere kant vergrootte zijn nadruk op het leger de financiële druk op de staatskas, verzwakte hij instituties zoals de senaat en legde hij de basis voor een nog groter militair karakter van het bestuur in de 3e eeuw. Veel historici zien zijn bewind als een keerpunt: het keizerschap werd autocratischer en meer afhankelijk van militaire macht.
Bronnen en beeldvorming
Belangrijke antieke bronnen over Severus zijn onder meer Cassius Dio en Herodianus, en later fragmenten uit de Historia Augusta (die echter kritisch beoordeeld moet worden). Daarnaast leveren munten, inscripties en archeologische vondsten (zoals het forum en de gebouwen in Leptis Magna, en de Arcus Septimi Severi in Rome) waardevolle informatie over zijn imago en beleid. Portretten op munten en standbeelden tonen vaak kenmerken die zijn Noord-Afrikaanse afkomst benadrukken en illustreren de mode van volle baard bij keizers vanaf die periode.
Severus stierf op 4 februari 211 in Eboracum (het huidige York) tijdens de terugreis uit Britannia. Zijn dood markeerde het einde van een bewogen maar bepalende regeerperiode die diepe sporen naliet in het politieke en militaire bestel van het Romeinse Rijk.
Beoordeling
Het Romeinse Rijk bereikte onder zijn bewind zijn grootste omvang - meer dan 5 miljoen vierkante kilometer.
Volgens Gibbon "werd zijn gewaagde ambitie nooit van zijn vaste koers afgeleid door de verlokkingen van het plezier, de vrees voor gevaar of de gevoelens van de mensheid".
Hij verzekerde zich van Afrika, de agrarische basis van het Rijk waar hij geboren is. Zijn overwinning op het Parthische Rijk was een tijd lang doorslaggevend. Zijn beleid van een uitgebreid en beter beloond leger werd bekritiseerd door zijn tijdgenoten Cassius Dio en Herodianus. De grote toename van de militaire uitgaven zorgde voor problemen bij al zijn opvolgers.

De Boog van Septimius Severus bij Leptis Magna
Vragen en antwoorden
V: Wie was Septimius Severus?
A: Septimius Severus was een Romeinse keizer die regeerde van 193 AD tot 211 AD.
V: Waar is hij geboren?
A: Hij werd geboren in Leptis Magna, dat in de provincie Afrika ligt.
V: Met wie trouwde hij?
A: Hij trouwde met Julia Domna, afkomstig uit Syrië.
V: In welk jaar kwam hij aan de macht?
A: Hij greep de macht in 193 tijdens het Jaar van de Vijf Keizers na de dood van keizer Pertinax.
V: Wie waren zijn concurrenten?
A: Zijn rivalen waren de generaals Pescennius Niger en Clodius Albinus.
A: Hij versloeg Niger in de Slag bij Issus in 194 en Albinus in de Slag bij Lugdunum drie jaar later.
Q:Welke andere veldtochten voerde hij tijdens zijn bewind?
A:Tijdens zijn bewind voerde Severus een korte oorlog tegen het Parthische Rijk en viel hun hoofdstad Ctesiphon in 197 in. In 202 voerde hij campagne in Afrika tegen de Garamantes, waarbij hij hun hoofdstad Garama kort innam en de zuidelijke grens van het rijk radicaal uitbreidde. Laat in zijn regeerperiode vocht hij tegen Picten in Caledonië en versterkte hij de muur van Hadrianus in Brittannië.
Zoek in de encyclopedie