Woestijnsprinkhaan

Het insect heeft geen volledige metamorfose. De larven ontwikkelen zich in stadia die "instars" worden genoemd. Naarmate de larven dichter bij de volwassenheid komen, worden ze "nimfen" of "hoppen" genoemd. Er zijn twee soorten hopper: solitaire en gregarious.

In de solitaire fase groeperen de hoppers zich niet, maar bewegen ze zich zelfstandig voort. Hun kleur in de latere stadia neigt naar groenachtig of bruinachtig, passend bij de kleur van het gras.

In de kuddestadia groeperen de hoppers zich en in de latere stadia ontwikkelen ze een opvallende kleur met zwarte tekening op een gele achtergrond. De onvolwassen dieren zijn roze en de volwassen dieren zijn helder geel en vliegen overdag in dichte zwermen.

De verandering van een solitair insect in een vraatzuchtige sprinkhanenroedel volgt gewoonlijk op een periode van droogte, wanneer er eindelijk regen valt en de vegetatie op de broedplaatsen van de woestijnsprinkhanen opbloeit. De populatie groeit snel en de concurrentie om voedsel neemt toe.

Naarmate de hoppers dichter opeengepakt zitten, zorgt het nauwe fysieke contact ervoor dat de achterpoten van de insecten tegen elkaar stoten. Deze stimulans brengt een cascade van metabolische veranderingen op gang die de insecten van de solitaire naar de gregarious fase brengt. Wanneer de hoppers in groepen leven, verandert hun kleur van grotendeels groen naar geel en zwart, en de volwassen dieren veranderen van bruin naar roze (onvolwassen) of geel (volwassen). Hun lichaam wordt korter, en ze geven een feromoon af dat ervoor zorgt dat ze elkaar aantrekken. Dit veroorzaakt zwermvorming.