Elektronische muziek

Elektronische muziek is muziek die gemaakt is met elektronische apparatuur zoals synthesizers of computers. Soms maken elektronische muziekartiesten ook speciale geluiden met behulp van bandrecorders.

Na de Tweede Wereldoorlog, toen bandrecorders waren uitgevonden en populair werden, begonnen componisten ze te gebruiken om muziek te maken. De bandrecorder was nodig voor de uitvoering. Componisten gebruikten ze om veel verschillende geluiden te combineren. Soms was het muziek die op gewone (akoestische) instrumenten werd gespeeld, die vervolgens op een of andere manier door de bandrecorder werd veranderd. Soms namen ze geluiden uit het dagelijks leven zoals het geluid van water, verkeerslawaai of vogelzang. Al deze geluiden werden op de door de componist gewenste manier in elkaar gezet met behulp van de bandrecorder. Vaak werden de geluidsbanden in stukken geknipt, waarna de stukken weer in een andere volgorde in elkaar werden gezet. De resultaten waren vaak zeer interessant, maar er waren problemen. Sommige mensen vroegen ernaar: "Is het muziek?" Anderen vonden het saai om tijdens een concert alleen maar naar een bandrecorder te kijken in plaats van live-muzikanten te zien spelen.

Componisten in Parijs experimenteerden in de jaren veertig van de vorige eeuw met elektronische muziek. Ze noemden het "Musique concrète" omdat ze natuurlijke, concrete geluiden gebruikten. ("Concrete" betekende in deze zin het tegenovergestelde van "abstracte" muziek die voor de uitvoering werd opgeschreven). De klanken werden op verschillende snelheden afgespeeld, op allerlei manieren gecombineerd, achterwaarts afgespeeld of continu afgespeeld (herhaald in een 'loop'), of in een mixer afgespeeld en opnieuw opgenomen op een andere bandrecorder. De geluiden konden worden gefilterd. Effecten zoals vibrato of echo kunnen worden toegevoegd. Soms gebruikten componisten synthesizers die machines waren die in realtime elektronische muziek konden maken. Ze klonken meer als normale instrumenten dan de geluidseffecten op een bandrecorder.

Computers worden vaak gebruikt voor het componeren van elektronische muziek.

Klassieke muziek

Componisten die deze manieren van musiceren hebben gebruikt zijn onder andere John Cage (1912-1992), Bruno Maderna (1920-1973) en Karlheinz Stockhausen (b.1928). Vaak combineerden componisten elektronische muziek met het spelen van gewone instrumenten.

Populaire muziek

In de populaire muziek begon het gebruik van elektronica om nieuwe geluiden te creëren in de jaren zestig. Producent Joe Meek en uitvinder Bob Moog breidden beiden het scala aan geluiden uit dat in de popmuziek gebruikt kon worden, en tegen het einde van dat decennium was de elektronica geaccepteerd in de industrie. In de daaropvolgende jaren maakte het werk van mensen als Giorgio Moroder, Jean-Michel Jarre, Brian Eno en Kraftwerk de elektronische muziek beroemd.

In het begin van de jaren tachtig werd elektronische muziek modieus en werden bands als New Order, The Human League, Pet Shop Boys en Depeche Mode beroemd. Soms mixten deze bands elektronische muziek met rockmuziek.

In de 21e eeuw is elektronica zo'n onderdeel van de populaire muziek dat het gebruik ervan niet langer vreemd is - in feite gebruiken veel artiesten niets anders.

Dansmuziek

Een subgenre van elektronische muziek is elektronische dansmuziek, of EDM. Elektronische dansmuziek is een vorm van elektronica die over het algemeen gemaakt wordt met de bedoeling om gedanst te worden, waardoor het over het algemeen clubvriendelijk is en vaak (maar niet altijd) up-tempo van aard. Hoewel veel elektronische genres ook als EDM worden geclassificeerd, vallen niet alle vormen van elektronische muziek binnen de specifieke categorie. Voorbeelden van EDM genres zijn post-disco, house, techno, Eurodance, trance, trip hop, drum and bass en dubstep, en diverse andere.


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3