Ernest "Ernie" Banks (31 januari 1931 - 23 januari 2015) was een voormalig Major League Baseball speler. Hij was korte stop en eerste honkman. Hij bracht zijn gehele 19-jarige loopbaan door bij de Chicago Cubs van de National League (1953-1971).

Hij sloeg 512 homeruns in zijn carrière. Zeer weinig spelers hebben meer dan 500 homeruns geslagen in hun carrière. Hij werd verkozen tot de Baseball Hall of Fame in 1977. Hij stond bekend als "Mr. Cub".

In 2013 kreeg hij van president Barack Obama de Presidential Medal of Freedom.

Vroege leven en begin van zijn carrière

Ernie Banks werd geboren in Dallas, Texas. Hij begon zijn honkbalcarrière in de Negro Leagues bij de Kansas City Monarchs, waar hij door scouts van de Major Leagues werd opgemerkt. In het begin speelde hij vooral korte stop, een positie waarop hij zijn snelheid en sterke arm goed kon benutten.

Loopbaan bij de Chicago Cubs

Banks debuteerde in de Major Leagues in 1953 en bleef zijn hele carrière bij de Chicago Cubs, een zeldzame loyaliteit in het moderne profsportlandschap. In totaal speelde hij 19 seizoenen (1953–1971). Naast zijn 512 homeruns was hij een productieve slagman met een carrièregemiddelde van ongeveer .274 en meer dan 2.500 hits; hij scoorde vele runs en leverde duizenden keren RBI voor zijn team.

Tijdens zijn loopbaan kreeg Banks meerdere individuele onderscheidingen, waaronder tweemaal de National League Most Valuable Player (MVP) — een zeldzaamheid in die tijd — en talrijke All-Star-selecties. Zijn combinatie van power, consistentie en enthousiasme maakte hem tot een publiekslieveling in Chicago en ver daarbuiten.

Spelstijl en persoonlijkheid

Ernie Banks stond bekend om zijn vrolijke, optimistische houding en zijn aanstekelijke liefde voor het spel. Zijn beroemde uitspraak "Let's play two!" (vrij vertaald: "Laten we er twee spelen!") illustreert zijn enthousiasme om zoveel mogelijk honkbal te spelen. Zijn speelstijl was energiek: aanvankelijk snel en behendig als korte stop, later veelvuldig succesvol als eerste honkman, waar hij zijn slagkracht optimaal kon inzetten.

Eerbewijzen en nalatenschap

  • Hall of Fame: In 1977 werd Banks opgenomen in de Baseball Hall of Fame, een bevestiging van zijn uitzonderlijke bijdrage aan het honkbal.
  • Mr. Cub: Door zijn langdurige dienst, sportiviteit en verbondenheid met de stad kreeg hij de bijnaam Mr. Cub, waarmee hij een symbool werd van de Chicago Cubs en hun fans.
  • Ranglijsten en records: Met meer dan 500 homeruns behoort Banks tot een selecte groep sluggers in de geschiedenis van de sport.
  • Nationale erkenning: In 2013 werd hem door president Barack Obama de Presidential Medal of Freedom toegekend, een van de hoogste civiele onderscheidingen in de Verenigde Staten.
  • Lokale eren: De Cubs eerden Banks onder meer door zijn rugnummer terug te trekken en hem een blijvende plaats te geven in de geschiedenis en cultuur van de club; zijn figuur en nalatenschap blijven prominent aanwezig rond Wrigley Field.

Nalatenschap buiten het veld

Banks was niet alleen een groot sportman maar ook een positief rolmodel, vooral voor Afro-Amerikaanse spelers die in de decennia na de integratie van het honkbal opkwamen. Zijn enthousiasme, integriteit en hartelijkheid maakten hem geliefd bij teamgenoten, fans en de bredere gemeenschap. Zelfs na zijn actieve carrière bleef hij betrokken bij de club en nam hij deel aan evenementen en ceremonies.

Overlijden

Ernie Banks overleed op 23 januari 2015 op 83‑jarige leeftijd, kort voor zijn 84e verjaardag. Zijn dood werd betreurd door de honkbalsport en leidde tot talrijke eerbetonen van zowel de Chicago Cubs als de nationale honkbalgemeenschap. Zijn nalatenschap leeft voort in herinneringen, beelden en de vele jonge spelers die hij inspireerde.