Lucrezia Borgia (18 april 1480 - 24 juni 1519) was de dochter van paus Alexander VI en zijn langdurige minnares Vannozza dei Cattanei. Tot haar broers behoorden Cesare Borgia, Giovanni Borgia en Gioffre Borgia.
De familie van Lucrezia was typerend voor de meedogenloze machiavellistische politiek en seksuele corruptie van die tijd. Zij zou kenmerkend zijn voor het pausdom van de Renaissance. Lucrezia werd gecast als een femme fatale, een rol die in veel kunstwerken, romans en films voorkomt.
Over Lucrezia is weinig met zekerheid bekend. Of zij betrokken was bij de politieke activiteiten van haar vader en broers is onduidelijk. Zij regelden in ieder geval verschillende huwelijken voor haar met belangrijke en machtige mannen. Vermoedelijk hielp dit hun eigen politieke ambities. Lucrezia was getrouwd met Giovanni Sforza (heer van Pesaro), Alfonso van Aragon (hertog van Bisceglie) en Alfonso I d'Este (hertog van Ferrara). Volgens de overlevering was Alfonso van Aragon een buitenechtelijke zoon van de koning van Napels en zou haar broer Cesare hem hebben laten vermoorden toen zijn politieke waarde vervaagde.


