Mineur (muziek)

De natuurlijke mineur toonladder is hetzelfde als de 6e modus (of Eolische modus) van de majeur toonladder. Bijvoorbeeld, de witte noten van een klavier van een C tot de volgende C omhoog maakt een C majeur toonladder. Als de witte noten worden gespeeld vanaf de zesde stap van die C toonladder, (van een willekeurige A naar de volgende A), dan ontstaat een A natuurlijk mineur toonladder (de "relatieve mineur" van C).

De harmonische mineur toonladder is dezelfde als de natuurlijke mineur maar met de septimetoon een halve toon hoger.

Harmonische mineur toonladder: 1 2 3♭ 4 5 6♭ 7 8

Bijvoorbeeld, in de toonsoort van A mineur, is de harmonische mineur toonladder:

A B C D E F G♯ A

Afspelen

Harmonisch mineur verschilt onder meer van natuurlijk mineur doordat het twee akkoorden heeft die in omgekeerde richting dezelfde structuur hebben en dus niet tot een toonaard behoren. Dit zijn het diminished septime akkoord (2e, 4e, 6e en 7e graad) en het augmented akkoord (de 3e, 5e en 7e graad).

De harmonische mineur wordt soms ook de Mohammedaanse toonladder genoemd omdat het bovenste tetrachord hetzelfde is als de Hijaz-jins, die vaak voorkomen in muziek uit het Midden-Oosten. De harmonische mineur toonladder als geheel wordt soms Nahawand-Hijaz genoemd in het Arabisch, of als Bûselik Hicaz in het Turks.

Het interval tussen de zesde en zevende graad van deze toonladder (in dit geval F en G♯) is een vergrote secunde. Terwijl sommige componisten, zoals Mozart, dit interval hebben gebruikt in melodische composities, vonden andere componisten het onhandig. Zij dachten dat een hele stap tussen deze twee toonladdergraden beter was voor het vlot schrijven van melodieën, dus gebruikten zij de subtonische septiem, of verhoogden de zesde toonladdergraad. Deze twee opties worden de stijgende melodische mineur toonladder en de dalende melodische mineur toonladder genoemd. De stijgende heeft hetzelfde bovenste tetrachord als de majeur toonladder, en de dalende is hetzelfde als de natuurlijke mineur:

A B C D E F♯ G♯ A' en dan

A' G F E D C B A respectievelijk.

Afspelen

Afspelen

Veel componisten houden zich bij het schrijven van muziek niet aan de tonen van slechts één van deze toonladders. Het gebruik van de drieklank van de relatieve majeur is heel gebruikelijk, maar omdat deze gebaseerd is op de derde graad van de mineurtoonladder, zou de verhoogde zevende graad van de harmonische toonladder een augmentedrieklank veroorzaken. In dit geval gebruiken componisten meestal de natuurlijke mineur. In de jazz wordt meestal alleen de stijgende mineur gebruikt.

Majeur- en mineurtoonaarden die hetzelfde toonsoort handschrift delen worden relatief genoemd; dus C majeur is de relatieve majeur van A mineur, en C mineur is de relatieve mineur van E♭ majeur. De relatieve majeur ligt een kleine terts boven de tonica van de mineur. Bijvoorbeeld, omdat de majeurtoonaard van G-majeur één scherpe heeft (zie majeurtoonladders voor hoe u dit kunt vinden), heeft zijn relatieve mineur, E-mineur, ook één scherpe in zijn majeurtoonaard.

Muziek kan worden geschreven in een enharmonische toonladder (b.v. A♭ majeur, die slechts vier mollen in zijn handtekening heeft, vergeleken met de acht kruizen die nodig zijn voor G♯ majeur). De volgende enharmonische equivalenten zijn:

• Major en minor
• Muzikale modus
• Diatonische functionaliteit
• Eolische modus
• Majeur toonladder
• Kirwani
• Theoretische sleutel