Radiofrequentie-identificatie (RFID) is een technologie om de aanwezigheid van een object te registreren met behulp van radiosignalen. Het wordt gebruikt voor inventarisatiecontrole of het timen van sportevenementen. RFID is geen vervanging voor barcodering, maar een aanvulling voor het op afstand uitlezen van codes. De technologie wordt gebruikt voor het automatisch identificeren van een persoon, een verpakking of een voorwerp. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van RFID-tags. Dit zijn kleine transponders (gecombineerde radio-ontvanger en -zender) die op verzoek identiteitsinformatie over een korte afstand doorgeven. Het andere stuk om gebruik te maken van RFID-tags is een RFID-taglezer.
Een RFID-tag is een object dat kan worden aangebracht op of verwerkt in een product, dier of persoon met het oog op identificatie en tracering met behulp van radiogolven. Sommige tags kunnen worden gelezen vanaf enkele meters afstand en buiten de gezichtslijn van de lezer. De meeste tags zijn voorzien van een opschrift met platte tekst en een barcode als aanvulling voor het direct aflezen en voor het geval dat de radiofrequentie-elektronica uitvalt.
De meeste RFID-tags bestaan uit ten minste twee delen. Het ene is een geïntegreerd circuit voor het opslaan en verwerken van informatie, het moduleren en de-moduleren van een radiofrequent (RF) signaal, en andere gespecialiseerde functies. Het tweede deel is een antenne voor het ontvangen en verzenden van het signaal.
Er zijn over het algemeen twee soorten RFID-tags: actieve RFID-tags, die een batterij bevatten, en passieve RFID-tags, die geen batterijen hebben.
