Barnard's melkwegstelsel (ook bekend als NGC 6822, IC 4895, of Caldwell 57) is een onregelmatig balkspiraalstelsel. Het staat op ongeveer 1,6 miljoen lichtjaar afstand, in het sterrenbeeld Boogschutter. Het melkwegstelsel maakt deel uit van de Lokale Groep van melkwegstelsels. Het werd ontdekt door E.E. Barnard in 1884 met een zes-inch refractortelescoop.
Het sterrenstelsel is een van de dichtste bij de Melkweg gelegen sterrenstelsels. Het is qua structuur en samenstelling vergelijkbaar met de Kleine Magelhaense Wolk. Het is ongeveer 7.000 lichtjaar in diameter.
Het sterrenstelsel is beroemd omdat het de plaats is waar cepheïden werden gebruikt om uit te vinden hoe ver weg het sterrenstelsel was. Edwin Hubble vond 11 cepheïden en gebruikte deze om de afstand tot het melkwegstelsel te bepalen. Hiermee werd een groot debat in de jaren twintig over de schaal van het heelal en de aard van spiraalstelsels beslecht. Het werd duidelijk dat alle "spiraalnevels" in feite spiraalstelsels zijn. Ze bevinden zich ver buiten onze eigen Melkweg.

