Al Jolson (26 mei 1886 - 23 oktober 1950) was een Litouwse - Amerikaanse zanger en acteur. Zijn carrière duurde van 1911 tot zijn dood in 1950. Hij werd 's werelds grootste entertainer genoemd.

Zijn zangstijl was "sentimenteel [en] melodramatisch". Deze stijl maakte veel liedjes populair. Jolson beïnvloedde veel beroemde zangers. Enkele van deze zangers waren Bing Crosby Judy Garland, rock- en country entertainer Jerry Lee Lewis en Bob Dylan. Dylan zei dat Jolson "iemand was wiens leven ik kan voelen".

Jolson was in de jaren dertig van de vorige eeuw Amerika's beroemdste en best betaalde entertainer. Jolson zong en acteerde in de eerste (volledige) sprekende film, The Jazz Singer in 1927. Hij speelde in vele andere muziekfilms in de jaren dertig van de vorige eeuw. Een film over Jolson's leven, The Jolson Story, won Oscars in 1946. Larry Parks speelde Jolson, maar Jolson zong de nummers zelf. Een vervolg, Jolson Sings Again, werd uitgebracht in 1949, en werd genomineerd voor drie Oscars. Na de aanval op Pearl Harbor werd Jolson de eerste ster die overzeese troepen vermaakte tijdens de Tweede Wereldoorlog. Opnieuw in 1950 werd hij de eerste ster die voor GI's in Korea optrad. Hij deed 42 shows in 16 dagen.

Hij trad soms op in zwartgelaatsmake-up. Dit was een theaterconventie in het midden van de 19e eeuw. Met zijn unieke en dynamische stijl van het zingen van zwarte muziek, zoals jazz en blues, kreeg hij later de eer om in zijn eentje Afrikaans-Amerikaanse muziek te introduceren bij het blanke publiek. Al in 1911 werd hij bekend door de strijd tegen de zwarte discriminatie op Broadway. Jolson's bekende theaters en zijn promotie van gelijkheid op Broadway maakten de weg vrij voor veel zwarte artiesten, toneelschrijvers en liedjesschrijvers, waaronder Cab Calloway, Louis Armstrong, Duke Ellington, Fats Waller en Ethel Waters.