Duke Ellington: Amerikaanse jazzcomponist, pianist en iconische bigbandleider
Ontdek Duke Ellington: invloedrijke Amerikaanse componist, pianist en legendarische bigbandleider—60 jaar muziek, Pulitzer-erfenis en tijdloze jazzklassiekers.
Edward Kennedy "Duke" Ellington (29 april 1899 - 24 mei 1974) was een Amerikaans componist, pianist en bigbandleider. Hij behoort tot de belangrijkste musici in de geschiedenis van de opgenomen muziek en wordt algemeen beschouwd als één van de grootste figuren in de jazz-muziek. Zijn repertoire omvatte niet alleen jazz, maar ook blues, gospel, pop en invloeden uit de klassieke muziek. Ellington was meer dan zes decennia actief als uitvoerend muzikant, componist en arrangeur. Na zijn dood groeide zijn faam verder; in 1999 ontving hij een speciale onderscheiding van het Pulitzer Prize Board.
Levensloop en carrière
Ellington werd geboren in Washington D.C. en kreeg pianoles als jong kind. Vanaf de jaren twintig bouwde hij met zijn orkest een internationaal vermaarde carrière op. Zijn bigband brak door tijdens optredens in het Cotton Club in Harlem en werd een centraal deel van de muzikale scene van de Harlem Renaissance. Ellington leidde zijn band onafgebroken vanaf 1923 tot aan zijn overlijden aan longkanker in 1974. Zijn stijl en podiumprésence maakten hem tot een cultureel icoon.
Muzikale stijl en belangrijkste werken
Ellington noemde zijn eigen muziek liever "American Music" dan alleen jazz, omdat zijn composities vaak elementen uit verschillende stijlen combineerden en een breed, expressief palet laten horen. Hij was zeer bedreven in orkestratie en schreef vaak speciaal voor de unieke klankkleur van individuele bandleden. Bekende nummers en suites die tegenwoordig tot het standaardrepertoire behoren, zijn onder meer:
- "It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing)"
- "Mood Indigo"
- "Sophisticated Lady"
- "Solitude"
- "Ko-Ko"
- de lange suite "Black, Brown and Beige" (geëxecuteerd onder meer in Carnegie Hall)
- "Take the 'A' Train" (geschreven door Billy Strayhorn, maar onlosmakelijk met Ellington verbonden)
Ellington werkte nauw samen met componist-arrangeur Billy Strayhorn, die vanaf het einde van de jaren dertig een centrale rol speelde bij veel van Ellingtons meest verfijnde stukken. Samen experimenteerden ze met vormen als de suite en met orkestraties die de individuele persoonlijkheden van spelers benadrukten.
Belangrijke muzikanten in zijn band
Veel musici die in Ellingtons orkest speelden, werden zelf beroemde of invloedrijke jazzmuzikanten. Enkele opvallende namen zijn onder andere Johnny Hodges (alt-saxofoon), Harry Carney (baritonsaxofoon), Ben Webster en Paul Gonsalves (tenorsaxofoon), Cootie Williams (trompet) en Juan Tizol (trombone/arrangeur, bekend van "Caravan"). Deze solisten gaven het orkest vaak een herkenbare klank en waren onderdeel van Ellingtons vermogen om commentaar en emotie in zijn muziek te leggen.
Invloed en nalatenschap
Ellington schreef honderden — naar gewoonlijk wordt gezegd meer dan duizend — composities en arrangeerde talloze nummers voor zijn orkest. Zijn werk reikte ver buiten de grenzen van de jazz: hij gaf concerten in de belangrijkste concertzalen, componeerde voor films en Broadway, en trad meerdere keren internationaal op. Tijdens de Koude Oorlog trad zijn orkest ook op als cultureel ambassadeur van de Verenigde Staten en bracht zo Amerikaanse muziek over de hele wereld.
Zijn invloed is zichtbaar in de ontwikkeling van bigbandmuziek, orkestratie en in de manier waarop componisten en bandleiders individuele klankkleuren inzetten. Veel van zijn composities werden standards en blijven onderdeel van het repertoire van jazzmusici wereldwijd.
Prijzen, erkenning en voortzetting van de band
Ellington ontving tijdens zijn leven en postuum talloze onderscheidingen, waaronder de Presidential Medal of Freedom (1969). In 1999 kreeg hij postuum een speciale prijs van het Pulitzer Prize Board als erkenning voor zijn unieke bijdrage aan de Amerikaanse muziek. Na zijn dood nam zijn zoon Mercer Ellington de leiding van de band over en leidde die tot zijn eigen overlijden in 1996. Vervolgens nam Mercer's jongste zoon, Paul Ellington, de leiding van het orkest over, zodat de naam en muziek van Duke Ellington bleven voortleven.
Ellingtons nalatenschap blijft levendig: zijn composities worden nog steeds uitgevoerd en bestudeerd, en zijn benadering van orkestratie en samenwerking met solisten blijft een voorbeeld voor musici en componisten in verschillende genres.
Leven
Edward Kennedy Ellington werd geboren op 29 april 1899. Zijn ouders heetten James Edward Ellington en Daisy Kennedy Ellington. Zij woonden bij Daisy's ouders in Washington, D.C. James Edward Ellington (J.E.) werd geboren in Lincolnton, North Carolina op 15 april 1879 en verhuisde met zijn ouders naar Washington, D.C. in 1886. Daisy Kennedy werd geboren in Washington, D.C. op 4 januari 1879. Haar vader was een Amerikaanse slaaf geweest. J.E. werkte voor de marine van de Verenigde Staten. Hij werkte ook als butler voor een blanke dokter. Hij werkte af en toe als cateraar in het Witte Huis. Daisy en J.E. waren beiden pianospelers.Toen hij zeven was, begon Ellington piano te leren spelen. Daisy hielp haar zoon om goede manieren te leren. Ellingtons vrienden merkten dat hij zich als een heer gedroeg, en gaven hem de bijnaam "Duke". In het begin was Ellington meer geïnteresseerd in honkbal dan in piano spelen. Hij herinnerde zich later dat president Theodore Roosevelt hem honkbal zag spelen. Ellington ging naar de Armstrong Technical High School in Washington, D.C. Zijn eerste baantje was pinda's verkopen bij honkbalwedstrijden van de Washington Senators. Dit baantje hielp hem om meer zelfvertrouwen te krijgen.
In 1914, schreef Ellington zijn eerste liedje. Hij had een baantje in een café, waar hij soda serveerde, met een soda fontein. Zijn liedje heette "Soda Fountain Rag". Hij kon nog geen muziek lezen of schrijven. Ellington miste veel pianolessen en vond dat hij er niet erg goed in was. Toen hij 14 was hoorde hij pianisten spelen in een biljartzaal. Hij werd geïnspireerd om meer zijn best te doen met zijn pianospel.
Hij hoorde piano spelen in Washington, D.C., Philadelphia en Atlantic City. Hij probeerde de stijlen die hij hoorde te kopiëren. Hij begon te leren over harmonie, en leerde muziek lezen en schrijven. Hij begon op te treden in cafés en clubs in Washington D.C. Hij had een beurs om kunst te studeren aan het Pratt Institute in Brooklyn in 1916, maar hij besloot zich in plaats daarvan op zijn muziek te concentreren.
Tussen 1917 en 1919 begon Ellington zijn professionele muziekcarrière. Overdag had hij een baan als bordenschilder. s Nachts speelde hij piano. Soms kreeg hij werk op de piano van mensen die hij in zijn andere baan ontmoette. Hij richtte zijn eerste band op, "The Duke's Serenaders". Ze speelden in Washington, D.C. en Virginia op dansfeesten en partijen. De andere muzikanten in zijn band waren Otto Hardwick, op bas en daarna saxofoon; Arthur Whetsol op trompet; Elmer Snowden op banjo; en Sonny Greer op drums. Zij speelden voor zowel blanke als zwarte mensen, wat toen ongebruikelijk was.
Vragen en antwoorden
V: Wie was Duke Ellington?
A: Duke Ellington was een Amerikaanse componist, pianist en Big band leider die één van de belangrijkste muzikanten in de geschiedenis van de opgenomen muziek was.
V: Welke soorten muziek speelde Duke Ellington?
A: Duke Ellington speelde verschillende soorten muziek, waaronder jazz, blues, gospel, pop en klassieke muziek.
V: Hoe lang werkte Duke Ellington als muzikant?
A: Duke Ellington heeft 60 jaar als muzikant gewerkt.
V: Wanneer ontving Duke Ellington een speciale onderscheiding van de Pulitzer Prize Board?
A: Duke Ellington ontving in 1999 een speciale onderscheiding van de Pulitzer Prize Board.
V: Hoe noemde Duke Ellington zijn muziek?
A: Duke Ellington noemde zijn muziek "Amerikaanse muziek", geen "jazz".
V: Wie speelden er in de band van Duke Ellington?
A: Sommige beroemde of belangrijke jazzmuzikanten speelden in de band van Duke Ellington.
V: Wie nam de band van Duke Ellington over na zijn dood?
A: Na de dood van Duke Ellington nam zijn zoon Mercer Ellington de band over totdat hij in 1996 aan kanker stierf. Daarna nam Paul Ellington, Mercer's jongste zoon, de band over.
Zoek in de encyclopedie