Andrew Jackson: zevende president, generaal van 1812 en 'Old Hickory'
Ontdek Andrew Jackson: oorlogsheld van 1812, de zevende president, eerste Democraat en 'Old Hickory' — zijn leven, politiek en blijvende nalatenschap.
Andrew Jackson (15 maart 1767 - 8 juni 1845) werd generaal in de oorlog van 1812 en werd beschouwd als een oorlogsheld. Hij werd de zevende president van de Verenigde Staten van Amerika (1829–1837). Jackson wordt vaak gezien als de grondlegger van de moderne Democraatische partij en zijn portret staat op de Twenty Dollar Bill. Zijn bijnaam was Old Hickory, een verwijzing naar zijn taaiheid en vastberadenheid.
Vroege leven en achtergrond
Jackson werd geboren op het grensgebied tussen de kolonies North en South Carolina. Hij raakte op jonge leeftijd wees nadat zijn ouders stierf in de nasleep van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Zonder uitgebreide formele scholing wist hij via rechtenstudie en juridische praktijk op te klimmen tot invloedrijke jurist en politicus in het toen pas gevormde Tennessee. Zijn achtergrond als zoon van bescheiden afkomst maakte hem populair bij veel frontiersburgers.
Militaire carrière
Jackson verwierf nationale bekendheid als militair bevelhebber, vooral door zijn overwinning in de Slag bij New Orleans (januari 1815) tijdens de oorlog van 1812. Zijn strenge discipline en moed op het slagveld leverden hem de bijnaam Old Hickory op. Hij diende zowel als generaal in territoriale conflicten als in acties tegen inheemse Amerikaanse volkeren en maakte naam als hard optreden en onbuigzame leider.
Presidentschap (1829–1837)
Als president voerde Jackson een politiek die bekendstaat als Jacksoniaanse democratie: uitbreiding van het stemrecht voor veel blanke mannen zonder bezit, grotere aandacht voor de “gewone man” en een versterking van de uitvoerende macht. Hij introduceerde en normaliseerde het zogeheten patronagesysteem of de “spoils system”, waarbij politieke bondgenoten ambten kregen.
Belangrijke gebeurtenissen en beleidslijnen tijdens zijn presidentschap:
- Bankoorlog: Jackson verzette zich krachtig tegen de Tweede Bank van de Verenigde Staten, die hij beschouwde als een concentratie van te veel economische macht en voorrecht. Hij gebruikte zijn veto om het bestaan en de macht van de federale bank aan te tasten.
- Indian Removal Act (1830): Jackson tekende de wet die de gedwongen verwijdering van inheemse volken uit hun oostelijke gebieden mogelijk maakte. Dit beleid leidde uiteindelijk tot de gedwongen marsen die bekend staan als de Trail of Tears, met groot menselijk leed en veel doden onder Cherokee, Creek, Choctaw en andere groepen.
- Nullificatiecrisis: Jackson trad fel op tegen staatsautoriteiten in South Carolina die probeerden federale tarieven te negeren (nullificatie). Hij verdedigde de Unie en dreigde met militair ingrijpen om federale wetten te handhaven, waarmee hij zijn inzet voor behoud van de nationale eenheid toonde.
- Uitbreiding van uitvoerende macht: Jackson maakte veelvuldig gebruik van het presidentiële veto en verstevigde daarmee de macht van het presidentschap ten opzichte van het Congres.
Controverses en kritiek
Jacksons nalatenschap is gemengd: hij wordt geprezen om zijn populistische aantrekkingskracht en inzet voor de Unie, maar zwaar bekritiseerd om zijn beleid tegenover inheemse volken en zijn houding ten aanzien van slavernij. Jackson zelf bezat slaven en bestuurde grote plantages; zijn rol bij de Indian Removal en het onderhoud van het slavensysteem blijven belangrijke punten van morele en historische kritiek.
Persoonlijk leven en karakter
Jackson stond bekend als een strijdlustig, soms temperamentvol figuur die persoonlijke eer hoogstachtte. Hij was getrouwd met Rachel Donelson, wiens overlijdensrechtstreeks vóór zijn presidentschap plaatsvond; de discussie rond hun huwelijk was politiek explosief in die tijd. Jackson woonde op The Hermitage, zijn plantage in Tennessee, waar hij ook stierf.
Nalatenschap en dood
Andrew Jackson stierf op 8 juni 1845 op The Hermitage bij Nashville, Tennessee. Hij liet een complexe erfenis achter: voor sommigen een kampioen van de gewone burger en van de nationale eenheid; voor anderen een symbool van gewelddadig beleid tegenover inheemse volkeren en een verdediger van slavernij. Zijn invloed op de Amerikaanse politiek — versterking van het presidentschap, de rol van politieke partijen en een populistische stijl van leiderschap — is blijvend.
Vroeg leven
Als jongen was Andrew Jackson een boodschapper voor het continentale leger. De Britten pakten hem en mishandelden hem.
Hij was de eerste Amerikaanse president die niet werd geboren in een rijke familie. Hij was geen rijk man en had geen universitaire opleiding. Hij verhuisde naar Tennessee en werd politicus.
Huwelijk
In 1791 werd hij verliefd op Rachel Donelson Robards. Ze ondergingen een huwelijksceremonie. Het huwelijk was echter niet legaal omdat zij niet was gescheiden van haar eerste man. Daarom trouwden ze drie jaar later alsnog legaal. Ze hadden geen kinderen, maar adopteerden er verschillende. Hij werd rijk en bezat een grote plantage.
Politiek
In de jaren 1790 was Jackson lid van het Huis van Afgevaardigden van de Verenigde Staten, de Senaat van de Verenigde Staten en het Hooggerechtshof van Tennessee. In de jaren 1800 voerde hij het bevel over de Tennessee Militie en vocht hij tegen Indianen. Tijdens de Oorlog van 1812 werd hij generaal en won hij de Slag bij New Orleans, die hem zeer beroemd maakte. In 1823 keerde hij terug in de Senaat.
Andrew Jackson reorganiseerde de Democratische Partij en was haar leider.
In 1828 versloeg hij John Quincy Adams in de presidentsverkiezingen van 1828, hij werd president op 4 maart 1829, en vier jaar later werd hij herkozen voor een tweede termijn als president. In 1832 verklaarde South Carolina zich af te scheiden van de Verenigde Staten. Jackson dreigde met oorlog en sloot toen een compromis.
In januari 1835 werd Jackson bijna vermoord toen een werkloze schilder hem wilde neerschieten, maar zijn beide pistolen blokkeerden. Hij is de eerste president met een moordaanslag.
Tijdens zijn presidentschap tekende hij de Indian Removal Act, waardoor de Amerikaanse regering de Indianen met geweld kon dwingen hun land te verlaten en naar het westen te trekken. Veel Indianen werden gedood en het pad dat ze liepen om naar het westen te gaan werd de Trail of Tears genoemd.
Andrew Jackson was tegen de nationale bank van de Verenigde Staten omdat hij vond dat banken en hun bankbiljetten voor rijke en machtige mensen waren en niet de belangen van de gewone man dienden. De nationale bank liep af tijdens Jacksons presidentschap. Jackson koos ervoor de bank niet voort te zetten.
Op 4 maart 1837 beëindigde Andrew Jackson zijn tweede termijn. Daarna werd vice-president Martin Van Buren gekozen tot president en zette veel van de dingen die Jackson deed voort. Jackson was een grote invloed op andere Democraten in de jaren 1800.
Legacy
Jackson's erfenis onder historici is gemengd. Sommigen mochten hem omdat hij tegen aristocraten, bankiers, zakenlieden, het Britse Rijk, steden en papiergeld was, en voor de gewone plattelandsbevolking. Sommigen hadden een hekel aan hem om dezelfde redenen en omdat hij voorstander was van oorlog en slavernij, en tegen Indianen.
Zoek in de encyclopedie