Een courante (Italiaans: corrente) is een dans die populair was in de barokmuziek in de 17e en het begin van de 18e eeuw. Het woord komt van het Franse woord voor "rennen".
De courante was een snelle, lopende dans met 3 tellen in een maat (de maatsoort was vaak 3/2, maar soms ook 3/4). In de loop van de 17e eeuw begon de Franse courante langzamer te worden dan de Italiaanse corrente, en had ze vaak meer contrapunt (imiterende partijen). Dit was echter geen strikte regel, en de courantes die Bach schreef waren zowel Italiaans als Frans van stijl, en soms noemde hij ze "courante" en soms "corrente".
Componisten uit de barok componeerden vaak een groep van verschillende dansen. Dit werd een suite genoemd. Meestal was er een allemande, dan was de courante de tweede dans, gevolgd door een sarabande en een gigue en soms nog één of twee andere dansen of ook.