Allier — rivier in Midden-Frankrijk, zijrivier van de Loire

De Allier — schilderachtige rivier in Midden-Frankrijk, linkerzijrivier van de Loire. Ontdek haar natuur, steden, geschiedenis (Romeinse Elaver) en het naar haar vernoemde departement.

Schrijver: Leandro Alegsa

Coördinaten: 46°57′33″N 3°04′46″E / 46.95917°N 3.07944°E / 46.95917; 3.07944

De Allier (Occitaans: Alèir) is een rivier in Midden-Frankrijk, linker zijrivier van de Loire. Zij stroomt door verschillende regio's.

Het departement Allier is naar deze rivier genoemd. In het oude Rome heette de rivier Elaver.

Algemene kenmerken

De Allier ontspringt in het Massif Central en stroomt noordwaarts naar de Loire. De rivier heeft een lengte van ongeveer 421 km en een stroomgebied van ruwweg 14.350 km². Ze mondt uit in de Loire in de buurt van Nevers.

Verloop en belangrijke plaatsen

De Allier stroomt door gevarieerde landschappen: bergachtige delen in de bronregio, brede valleien en meanderende delen met grindbanken in het midden- en benedenlopen. Langs de rivier liggen enkele bekende steden en plaatsen, onder andere:

  • Moulins
  • Vichy
  • Gorges en dorpen in het bovenloopgebied van het Massif Central

Zijrivieren

De Allier krijgt water van verschillende zijrivieren; de belangrijkste zijn onder meer:

  • Sioule
  • Alagnon
  • Dore

Hydrologie en morfologie

De Allier staat bekend om zijn relatief ongerepte karakter in delen van het stroomgebied. Het boven- en middenloopgedeelte heeft vaak grindbanken, eilandjes en een deels gebroken rivierbed (braided river), wat zorgt voor een dynamische riviermorfologie. Zoals bij vele rivieren in Midden-Frankrijk variëren de afvoeren door het jaar heen: winter- en lentehoogwaters door neerslag en sneeuwsmelt, lagere afvoeren in de zomer.

Ecologie en bescherming

De Allier is ecologisch waardevol: de gevarieerde stromings- en oeverstructuren bieden leefgebied voor tal van vissoorten, vogels en watergebonden planten. In bepaalde delen wordt de rivier beschermd door natuurgebieden en Europese programma's (zoals Natura 2000) om habitatverlies en vervuiling tegen te gaan. De rivier is een van de belangrijke Franse rivieren voor behoud van migrerende vissoorten, zoals Atlantische zalm en rivierforel, in die delen waar migratie mogelijk is.

Gebruik en recreatie

De Allier wordt meerdere doelen gebruikt:

  • kleinschalige waterwinning en landbouwirrigatie in het stroomgebied,
  • lokale elektriciteitsopwekking via waterkracht op sommige locaties,
  • recreatie zoals kanoën, vissen en wandelen langs de rivieroever; de natuurlijke meanders en grindbanken maken de rivier populair bij natuurliefhebbers.

De rivier is over het algemeen niet bevaarbaar voor grote schepen; de navigatie is beperkt tot kleine vaartuigen en recreatieve vaart.

Geschiedenis

De Allier speelde regionaal een rol in de menselijke bewoning van Midden-Frankrijk: langs de oevers ontstonden dorpen en steden, en de rivier was een natuurlijke grens en verkeersader. De Romeinse naam Elaver geeft aan dat de rivier al in de oudheid bekend en gebruikt werd.

Beheer en uitdagingen

Belangrijke uitdagingen voor de Allier zijn waterkwaliteit, beheer van sediment en habitatbehoud. Menselijke ingrepen zoals het aanleggen van stuwen en regulering van zijrivieren kunnen invloed hebben op migratie van vissen en op de natuurlijke morfologie. Daarom zijn er lokale en Europese inspanningen om duurzame beheersmaatregelen te nemen die economie en natuur in balans houden.

Door zijn lengte en variatie in landschap blijft de Allier een belangrijke rivier in Midden-Frankrijk, zowel voor natuur als voor menselijk gebruik.

Geografie

De Allier heeft een lengte van 420,7 km (261,4 mi) en een afwateringsgebied met een oppervlakte van 14.310 km2 (5.525 sq mi).

De gemiddelde jaarlijkse afvoer (hoeveelheid water die per tijdseenheid door een deel van de rivier stroomt) bedraagt 143,0 m3/s (5.050 cu ft/s) bij Cuffy in het Cher-departement.

Gemiddelde maandelijkse afvoer (m3/s) bij Cuffy (1955 - 2017)

Cursus

De bron van de Allier ligt in het berggebied van de Margeride, dat deel uitmaakt van het Centraal Massief, op de berg Moure de la Gardille in de gemeente Chasseradès, departement Lozère. De bron ligt op een hoogte van ongeveer 1.430 m (4.692 ft).

De Allier stroomt in het algemeen naar het noorden en doorkruist de volgende regio's, departementen en gemeenten:

Tenslotte mondt zij als linker zijrivier uit in de Loire bij de bec d'Allier ("snavel van de Allier"), in de buurt van de stad Nevers, op de grens tussen de departementen Cher en Nièvre in de plaatsen Marzy, Cuffy en Gimouille, op 167 m hoogte.

De rivier Allier bij Vichy.Zoom
De rivier Allier bij Vichy.

Belangrijkste zijrivieren

De belangrijkste zijrivieren van de Allier, met een lengte van meer dan 40 km (25 mi), zijn:

Linker zijrivieren:

  • Chapeauroux - 56 km;
  • Ance - 40.3 km;
  • Alagnon - 85,9 km;
  • Couze Pavin - 46 km;
  • Morge - 68.4 km;
  • Andelot - 49.4 km;
  • Sioule - 163.3 km;

Rechtse zijrivieren:

  • Senouire - 63.1 km;
  • Dore - 140.4 km;
  • Sichon - 41.1 km;

Galerij

·        

De rivier Allier bij Pont-du-Château.

·        

De Allier bij Vichy.

·        

De rivier de Allier.

·        

De Bec d'Allier bij Cuffy : samenvloeiing van de Allier en de Loire.

Verwante pagina's

Vragen en antwoorden

V: Wat zijn de coördinaten van de Allier?


A: De coördinaten van de Allier zijn 46°57′33″N 3°04′46″E.

V: Wat is de Allier?


A: De Allier is een linker zijrivier van de Loire in Midden-Frankrijk.

V: Wat is de naam van het departement dat genoemd is naar de Allier?


A: Het departement dat genoemd is naar de rivier de Allier is het departement Allier.

V: Door welke regio's stroomt de Allier?


A: De Allier stroomt door verschillende regio's in Frankrijk.

V: Hoe heette de Allier in het oude Rome?


A: In het oude Rome heette de Allier Elaver.

V: Is de Allier de hoofdtak van de Loire?


A: Nee, de Allier is een linker zijrivier van de Loire.

V: Wat is de Occitaanse naam voor de Allier?


A: De Occitaanse naam voor de Allier is Alèir.


Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3