Een redactioneel, toonaangevend artikel (VS) of leider (VK), is een artikel geschreven door de senior redactie van een krant of tijdschrift. Het artikel is vaak onondertekend. Australische en grote Amerikaanse kranten, zoals The New York Times en The Boston Globe, geven vaak de rubriek "opinie".

Redactionele artikelen kunnen ook in de vorm van een cartoon zijn.

De redactie bepaalt zelf welke nummers haar lezers willen weten wat de krant ervan vindt.

Redactionele artikelen worden meestal gepubliceerd op een speciale pagina, die de redactiepagina wordt genoemd. Hierop staan vaak brieven van het publiek aan de redactie. De pagina tegenover deze pagina heet de op-ed-pagina (tegenover de redactie); en heeft opiniestukken van schrijvers die niet in dienst zijn van de publicatie. Een krant kan er echter voor kiezen om een redactioneel artikel op de voorpagina te publiceren. In de Engelstalige pers komt dit zelden en alleen voor over onderwerpen die als zeer belangrijk worden beschouwd; het komt echter vaker voor in sommige Europese landen zoals Spanje, Italië en Frankrijk.

Veel kranten zetten de naam van de auteur niet op de redactie. Tom Clark, redactieschrijver voor The Guardian, stelt dat het de lezers helpt om de kwestie te bespreken, niet de auteur. Aan de andere kant geeft een hoofdartikel wel de positie van een krant weer en is het hoofd van de krant, de redacteur, bij naam bekend. De redacteur zal vaak niet zelf de redactie schrijven, maar behoudt wel het overzicht en de verantwoordelijkheid.

Toen The Press, een Nieuw-Zeelandse krant in Christchurch, na 157 jaar veranderde van broadsheet naar compact in 2018, publiceerde zij een lijst van redactionele artikelen waarin het huidige denken afwijkt van de destijds geuite meningen. Een voorbeeld hiervan was de verandering in hun visie op het vrouwenkiesrecht in Nieuw-Zeeland. De regering gaf vrouwen stemrecht in 1893, en het hoofdartikel zei dat vrouwen "veel liever thuis zouden blijven en hun huishoudelijke taken zouden bijwonen" dan naar de stemhokjes te gaan.

In de modewereld wordt de term vaak gebruikt om te verwijzen naar foto-editorials. Dit zijn vaak paginagrote foto's over een bepaald thema, ontwerper, model of ander enkelvoudig onderwerp, met of (zoals in een foto-essay) zonder begeleidende tekst.