Een schakeling is een gesloten pad dat bestaat uit circuitcomponenten waarin elektronen van een spannings- of stroombron kunnen stromen. Als de schakeling bestaat uit elektrische componenten zoals een weerstand, een condensator, een spoel enz. dan wordt zij een elektrische schakeling genoemd en als de schakeling bestaat uit elektronische componenten zoals een diode, een transistor enz. dan wordt zij een elektronische schakeling genoemd. Elektronische schakelingen kunnen dus bestaan uit zowel elektrische als elektronische componenten, maar een elektrische schakeling heeft alleen elektrische componenten.
Het punt waar elektronen een elektrisch circuit binnenkomen wordt de "bron" van elektronen genoemd. Het punt waar de elektronen een elektrisch circuit verlaten, wordt de "terugkeer" of "aarding" genoemd. Het punt van uitgang wordt de "terugkeer" genoemd, omdat elektronen altijd bij de bron uitkomen wanneer zij de weg van een elektrisch circuit voltooien.
Het deel van een elektrisch circuit dat zich bevindt tussen het beginpunt van de elektronen en het punt waar zij terugkeren naar de bron, wordt de "belasting" van een elektrisch circuit genoemd. De belasting van een elektrisch circuit kan zo eenvoudig zijn als die van huishoudelijke apparaten zoals koelkasten, televisies of lampen, of ingewikkelder, zoals de belasting van de uitgang van een waterkrachtcentrale.
Schakelingen maken gebruik van twee vormen van elektrische stroom: wisselstroom (AC) en gelijkstroom (DC). Wisselstroom drijft vaak grote apparaten en motoren aan en wordt opgewekt door elektriciteitscentrales. Gelijkstroom voedt op batterijen werkende voertuigen en andere machines en elektronica. Converters kunnen wisselstroom in gelijkstroom veranderen en omgekeerd. Voor de transmissie van hoogspanningsgelijkstroom worden grote converters gebruikt.
