Het leger van de Tennessee was een veldleger van de Unie tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Het vocht in het westelijke theater. Het was genoemd naar de rivier de Tennessee. Het is niet hetzelfde als het Leger van Tennessee, dat een Confederaal leger was, genoemd naar de staat Tennessee.

 

Ontstaan en functie

Het leger van de Tennessee ontstond in het begin van 1862 uit Union-troepen die actief waren in de Mississippi-vallei en het westelijke theater. Aanvankelijk werkte het in samenhang met andere militaire afdelingen die de controle over rivieren en spoorlijnen moesten verkrijgen. Het doel was vooral het veiligstellen van de Mississippi en het doorsnijden van de communicatie- en bevoorradingslijnen van het Zuiden.

Belangrijke commandanten

  • Ulysses S. Grant — één van de belangrijkste vroege bevelhebbers; zette het leger in bij overwinningen die de controle over de rivier en aangrenzende gebieden vergrootten.
  • William T. Sherman — leidde later delen van het leger en was een centrale figuur tijdens het Atlanta-veldtocht en de daaropvolgende operaties.
  • James B. McPherson — befaamd generaal die het leger van de Tennessee leidde gedurende delen van de Atlanta-campagne; hij sneuvelde tijdens die campagne in 1864.
  • Oliver O. Howard — nam na McPherson tijdelijk het commando over en speelde een rol in de voortzetting van de operaties onder Shermans algehele leiding.

Belangrijke veldslagen en campagnes

Het leger van de Tennessee nam deel aan talrijke beslissende acties in het westen, onder andere:

  • De verovering van Fort Donelson en Fort Henry (begin 1862), die de weg openden voor verdere opmarsen naar het zuiden.
  • De Slag bij Shiloh (april 1862), een van de bloedigste veldslagen in het westelijke toneel.
  • De Veldtocht en Beleg van Vicksburg (mei–juli 1863), waarvan de uitkomst cruciaal was: de val van Vicksburg gaf de Unie volledige controle over de Mississippi.
  • Acties rond Chattanooga (herfst 1863) die het zuidelijke verzet in het oosten van Tennessee verzwakten.
  • De Atlanta-campagne en Shermans mars naar de zee (1864), gevolgd door de Carolinas-campagne (1865), waarbij delen van het leger van de Tennessee een belangrijke rol speelden in het wegvagen van de zuidelijke infrastructuur.

Organisatie en samenstelling

Gedurende de oorlog veranderde de organisatie van het leger regelmatig: het bestond uit meerdere korpsen, divisies en brigades, met infanterie, cavalerie en artillerie. De sterkte varieerde sterk met verloop van tijd en afhankelijk van verliezen, versterkingen en het afstaan van eenheden voor andere taken.

Betekenis en nalatenschap

Het leger van de Tennessee leverde een belangrijke bijdrage aan de uiteindelijke overwinning van de Unie in het westelijke theater. Door strategische overwinningen, vooral de inname van Vicksburg, hielp het de Confederatie te splijten en controle over vitale rivieren en spoorlijnen te verkrijgen. De operaties en leiders uit dit leger hebben blijvende invloed gehad op militaire tactiek en de loop van de oorlog.

Einde van de dienst

Na de overgave van de belangrijkste zuidelijke legers in 1865 werd het leger geleidelijk ontbonden en werden de soldaten gemobiliseerd en naar huis gestuurd of overgeplaatst naar andere eenheden voor demobilisatie. De naam en reputatie van het leger bleven bewaard in geschriften en herinneringen van de oorlog.