De totale reluctantie is gelijk aan de verhouding tussen de "magnetomotorische kracht" (MMF) in een passief magnetisch circuit en de magnetische flux in dit circuit. In een wisselstroomveld is de reluctantie de verhouding tussen de amplitudewaarden van een sinusoïdale MMF en de magnetische flux. (zie fasoren)
De definitie kan worden uitgedrukt als:
R = F Φ {\displaystyle {\mathcal {R}}={\frac {\mathcal {F}}{\Phi }} 
waarbij
R {\displaystyle {\mathcal {R}} 
("R") is de reluctantie in ampère-omwentelingen per Weber (een eenheid die equivalent is aan omwentelingen per henry). Met "omwentelingen" wordt het aantal windingen bedoeld van een elektrische geleider die een spoel vormt.
F {\displaystyle {\mathcal {F}} 
("F") is de magnetomotorische kracht (MMF) in ampère-omwentelingen
Φ ("Phi") is de magnetische flux in webers.
Deze wet wordt ook wel de wet van Hopkinson genoemd en is analoog aan de wet van Ohm met weerstand vervangen door reluctantie, spanning door MMF en stroom door magnetische flux.
De magnetische flux vormt altijd een gesloten lus, zoals beschreven door de vergelijkingen van Maxwell, maar de baan van de lus hangt af van de reluctantie van de omringende materialen. Hij concentreert zich rond het pad met de kleinste reluctantie. Lucht en vacuüm hebben een hoge reluctantie. Gemakkelijk te magnetiseren materialen zoals zacht ijzer hebben een lage reluctantie. De concentratie van flux in materialen met een lage reluctantie vormt sterke tijdelijke polen en veroorzaakt mechanische krachten die geneigd zijn de materialen te verplaatsen naar gebieden met een hogere flux, zodat er altijd sprake is van een aantrekkende kracht (pull).
De reluctantie van een uniforme magnetische kring kan worden berekend als:
R = l μ 0 μ r A {\displaystyle {R}}={\frac {l}{\mu _{0}mu _{r}A}} 
of
R = l μ A {\displaystyle {R}}={\frac {l}{\mu A}} 
waarbij
l de lengte van de stroomkring in meters is
μ 0 
is de doorlatendheid van de vrije ruimte, gelijk aan 4 π × 10 - 7 {\displaystyle 4pi \times 10^{-7}}
henry per meter
μ r 
is de relatieve magnetische permeabiliteit van het materiaal (dimensieloos)
μ 
is de doorlaatbaarheid van het materiaal ( μ = μ 0 μ r {\displaystyle \mu =\mu _{0}\mu _{r}}
)
A de oppervlakte van de dwarsdoorsnede van het circuit in vierkante meter is
Het omgekeerde van reluctantie wordt permeantie genoemd.
P = 1 R {\displaystyle {\mathcal {P}}={\frac {1}{\mathcal {R}}}} 
De afgeleide SI-eenheid is de henry (dezelfde als de eenheid van inductie, hoewel de twee begrippen verschillend zijn).
