In de muziek is een ostinato een kort notenpatroon dat vele malen wordt herhaald. Het woord "ostinato" is gerelateerd aan het woord obstinaat. Het is als een muzikaal idee dat weerbarstig is en niet weggaat. Het meervoud kan zowel "ostinati" als "ostinatos" zijn.
Een ostinato kan voor een deel van een stuk of voor het hele stuk duren.
Een ostinato kan een herhaalde groep van noten zijn of gewoon een ritme. Het is vergelijkbaar met een riff in de jazz. Veel soorten muziek gebruiken ostinati, bijvoorbeeld klassieke muziek, jazz, boogie-woogie en Afrikaanse muziek.
Een gemalen bas, of basso ostinato, is een ostinato patroon in de laagste tonen, dat blijft spelen terwijl de melodieën in de hogere tonen veranderen. Dit werd vaak gebruikt in barokmuziekwerken. Een voorbeeld is de beroemde Canon in D van Pachelbel.
Een voorbeeld van een ritmische ostinato is het eerste deel uit de Planeten Suite van Gustav Holst. Dit is het deel in 5/4 keer dat Mars beschrijft. Ook Boléro van Maurice Ravel gebruikt een repeterend ritme gedurende het hele stuk.
Een voorbeeld uit de populaire muziek is Pink Floyd's Money.