Stern Review (2006) — Economische impact van klimaatverandering

Stern Review (2006): diepgaande analyse van de economische impact van klimaatverandering — kosten, beleidsaanbevelingen en urgentie voor effectieve mondiale actie.

Het Stern Review on the Economics of Climate Change is een 700 pagina's tellend rapport dat op 30 oktober 2006 door de econoom Lord Nicholas Stern in opdracht van de Britse regering is uitgebracht.

Het bespreekt het effect van klimaatverandering en opwarming van de aarde op de wereldeconomie. Het is het grootste en meest bekende en besproken rapport in zijn soort. Nicholas Stern, die "s werelds beste klimaateconoom" wordt genoemd, onderschrijft 350 ppm als "een zeer verstandige langetermijndoelstelling".

Lord Stern is de medevoorzitter van de Global Commission for the Economy and Climate.

Belangrijkste conclusies

Het rapport stelt dat de economische gevolgen van ongehinderde klimaatverandering groot en langdurig kunnen zijn. De kernboodschap is dat vroegtijdige en brede maatregelen om emissies te verminderen economisch verstandiger zijn dan het afwachten en later de gevolgen proberen te beperken.

• Kosten van inactie: Zonder beleid kunnen de economische verliezen door klimaatverandering aanzienlijk zijn — Stern schat dat die verliezen uiteindelijk vergelijkbaar zijn met een substantieel percentage van het mondiale bbp (hoger dan bij het nemen van tijdige maatregelen).
• Kosten van mitigatie: De kosten om de opwarming substantieel te beperken worden in het rapport als beheersbaar ingeschat — vaak wordt hiervoor een orde van grootte genoemd van ongeveer 1% van het mondiale bbp per jaar, afhankelijk van het gekozen beleidspad.
• Beheer van risico's en onzekerheid: Omdat de onzekerheden groot zijn en er risico is op ernstige en mogelijk onomkeerbare schade (zoals het wegglijden van klimaatsystemen), concludeert Stern dat risicovermijding en preventief beleid gerechtvaardigd zijn.
• Ethische afwegingen: Het rapport legt nadruk op de morele verantwoordelijkheid ten opzichte van toekomstige generaties en arme landen die kwetsbaarder zijn voor klimaatverandering.

Aanbevelingen en beleidsinstrumenten

Stern pleit voor een breed pakket aan beleidsmaatregelen, zowel nationaal als internationaal, waaronder:

• Het invoeren van prijsmechanismen voor koolstof (koolstofbelasting of emissiehandel) om de markten de juiste prikkels te geven.
• Investeringen in schone technologieën en grootschalige stimulering van innovatie en ontwikkeling van hernieuwbare energie.
• Verwijdering van schadelijke subsidies voor fossiele brandstoffen.
• Internationale samenwerking en financiële mechanismen om ontwikkelingslanden te ondersteunen bij mitigatie en adaptatie.
• Beleid voor aanpassing (adaptatie) om kwetsbaarheid van gemeenschappen te verminderen en schade te beperken.

Ontvangst en kritiek

Het Stern Review kreeg veel aandacht en heeft het publieke en politieke debat over klimaatbeleid sterk beïnvloed. Tegelijkertijd was er kritiek van sommige economen en beleidsanalisten. De belangrijkste kritiekpunten zijn:

• Korte termijn-discounting: Stern gebruikte een relatief lage disconteringsvoet en gaf daarmee sterke gewicht aan toekomstige kosten en baten. Critici, waaronder enkele bekende economen, stellen dat dit de geschatte baten van mitigatie te hoog kan laten lijken vergeleken met alternatieve economische benaderingen.
• Methodologische keuzes: Er is discussie geweest over aannames in modellen, onzekerheidsbehandeling en de precieze schattingen van kosten en baten.
• Range van uitkomsten: Sommige critici vinden dat het rapport optimistischer is over de effectiviteit en betaalbaarheid van bepaalde mitigatiemaatregelen en dat sommige adaptatiekosten onderschat kunnen zijn.

Desondanks wordt het rapport door velen gezien als een belangrijke en invloedrijke economische rechtvaardiging voor ambitieus klimaatbeleid.

Invloed en nalatenschap

Het Stern Review droeg bij aan een bredere acceptatie dat klimaatbeleid economische prioriteit verdient en dat vroege actie economisch te rechtvaardigen is. Het rapport heeft invloed gehad op nationale beleidsvorming (onder meer in het Verenigd Koninkrijk) en op internationale debatten over emissiereducties, klimaatfinanciering en technologische ontwikkeling. Het werk is sindsdien onderwerp van discussie en verdere verfijning binnen de klimaat- en economische wetenschappen.

Samenvattend

Het Stern Review (2006) blijft een mijlpaal in de economie van klimaatverandering: het verbindt wetenschappelijke kennis over klimaatrisico's met economische analyse en pleit voor snelle, gecoördineerde actie. Terwijl sommige methodologische keuzes en aannames kritisch zijn besproken, heeft het rapport duidelijk bijgedragen aan het besluitvormingsproces rondom mitigatie, adaptatie en internationale klimaatfinanciering.

Zoek op letter