Samenvatting
Billy Preston (2 september 1946 – 5 juni 2006) was een Amerikaanse R&B en soul-muzikant die vooral bekend is als virtuoos speler van piano en orgel. Hij begon al op zeer jonge leeftijd met spelen en werd later geprezen om zijn combinaties van gospel, funk en rock, zowel als sessiemuzikant als soloartiest.

Kenmerken en stijl

Preston stond bekend om zijn energieke en blijvende toetsentechniek, zijn warme Hammond-orgelklank en zijn vermogen meerdere stijlen te verbinden. Zijn spel was geworteld in de kerkelijke gospeltraditie, maar hij voegde funkritmes en poparrangementen toe waardoor zijn partijen herkenbaar en ritmisch sterk waren. Deze mix maakte hem populair bij zowel studio-opnames als liveconcerten.

Carrière en samenwerkingen

Als veelgevraagd sessiemuzikant werkte Preston met grote namen uit de muziekwereld. Hij speelde en werkte samen met artiesten als Aretha Franklin, Sammy Davis Jr., Quincy Jones, Eric Clapton, de Jackson 5 en de Rolling Stones. Een van zijn bekendste vroege bijdragen was aan het laatste studiowerk van The Beatles, het project dat leidde tot het album Let It Be, waarin zijn speelse orgel op de single "Get Back" opviel. Omdat hij op die sessies zo prominent aanwezig was, kreeg hij soms de bijnaam "de vijfde Beatle".

Solo-successen en hoogtepunten

Parallel aan zijn werk als begeleider bouwde Preston een eigen carrière op. In de jaren zeventig had hij meerdere hits als soloartiest, waaronder het vrolijke "Will It Go Round in Circles" en het uptempo "Nothing from Nothing". Een ander hoogtepunt was zijn duet met Syreeta Wright, "With You I'm Born Again" (1979), dat internationaal succes boekte en hoog eindigde in de Britse hitlijsten (UK Singles Chart).

Latere jaren en overlijden

Preston bleef actief in verschillende projecten, tournees en sessies, onder meer met ex-Beatle George Harrison. In zijn persoonlijke leven werd hij openlijk besproken, ook rond zijn seksuele oriëntatie (perspectief op privéleven). Eind jaren negentig en begin jaren 2000 had hij gezondheidsproblemen en aanvallen van tegenslag, en in 2006 overleed hij na ernstige medische complicaties: hij raakte in een coma na een hartinfectie en had uiteindelijk last van longfalen.

Nalatenschap en betekenis

Billy Preston wordt herinnerd als een van de invloedrijke toetsenisten van de twintigste eeuw: zijn partijen verlevendigden talrijke hits van anderen en zijn eigen singles lieten zien dat hij ook als frontman kon overtuigen. Zijn combinatie van gospelgevoel, ritmische precisie en slapstickachtige flair heeft veel keyboardspelers geïnspireerd en zijn opnames blijven terugkomen op compilaties, heruitgaven en in de verhalen over de rock- en soulscène van de jaren zestig en zeventig.

Voor wie zijn werk wil verkennen: luister naar zijn soloalbums en naar opnames waarop hij als gast verschijnt; die combinatie toont zowel zijn eigen artistieke stem als de bijdrage die hij leverde aan vele klassieke platen.