Eleanor Roosevelt: Amerikaanse First Lady, mensenrechtenactiviste (1884–1962)

Achtergrond

Haar geboorteplaats is 56 West 37th Street, New York City, New York. Haar ouders waren Elliott Roosevelt I en Anna Hall Roosevelt. Twee broers volgden de jonge Anna Roosevelt op. Het gezin Roosevelt werd gecompleteerd met Elliott Jr. (1889-1893) en Hall Roosevelt (1891-1941). Zij is een vijfde volle neef van Franklin Roosevelt, die later haar echtgenoot zou worden.

Zij was een favoriete nicht van Theodore Roosevelt, een van de presidenten van de Verenigde Staten.

Haar familie stamde af van Claes Martenszen van Rosenvelt. Hij was in de jaren 1640 vanuit Nederland naar Nieuw-Amsterdam, Manhattan gekomen. Zijn kleinzonen, Johannes en Jacobus, begonnen twee takken van de familie Roosevelt. Afstammelingen van Johannes waren de Roosevelt familie van de Oyster Bay, New York. Afstammelingen van Jacobus waren de Roosevelt-familie van Hyde Park, New York. Eleanor was een afstammeling van de Johannes tak. Haar toekomstige echtgenoot, Franklin, stamde af van de Jacobus-tak.

Theodore Roosevelt, een van de presidenten van de Verenigde Staten, was haar oom. Hij was als een vader voor Eleanor, de toekomstige First Lady. Anna Eleanor hield ervan de naam Eleanor te gebruiken en gebruikte haar naam als Anna Eleanor alleen in officiële papieren en voor het ondertekenen van bankcheques. Van haar moeders kant was zij een afstammeling van William Livingston, een ondertekenaar van de Amerikaanse grondwet.

Kindertijd

Haar ouders stierven vroeg. Hierna werd zij opgevoed door haar grootmoeder van moederszijde, Marry Ludlow Hall (1843-1919). Ze bracht haar jeugd door in Tivoli, New York. De meeste familieleden van haar moeder hadden de neiging op haar neer te kijken, misschien vanwege haar sobere uiterlijk en haar 1.80 meter lange gestalte. Zelfs de Roosevelts uit Hyde Park, waaronder haar toekomstige schoonmoeder Sara Delano Roosevelt, zeiden tegen haar over de Roosevelts uit Manhattan: "Wij hebben al het uiterlijk en het geld."

De laatste tijd zijn er beschuldigingen naar boven gekomen dat zij zich in het huis van haar grootmoeder van moederszijde onzeker voelde. Veel mannelijke leden gebruikten veel drank. Toen zij eens op bezoek was bij haar tante Bamie Roosevelt (zus van Theodore Roosevelt), brak zij in en riep in tranen uit: "Ik heb geen echt thuis."

Tante Bamie was erg behulpzaam. Ze probeerde betere onderwijsmogelijkheden voor haar te vinden. Ze regelde dat Eleanor naar Engeland zou gaan voor onderwijs, en Eleanor stemde daar graag mee in.

Onderwijs

Eleanor werd door Bamie Roosevelt, de zuster van Theodore Roosevelt, aangemoedigd om een goede opleiding te volgen. Zij ging naar Londen en begon haar studie in een meisjeskostschool in Allenswood, buiten Londen. Zij studeerde daar van 1899 tot 1902. Mademoiselle Marie Souvestre was haar directrice. Later zou Eleanor zich herinneren dat Souvestre een van de drie belangrijkste personen was die haar leven hebben beïnvloed.

Tijdens de zomers bezocht Eleanor Europa samen met haar directrice, Souvestre. Ze studeerde ook geschiedenis, taal en literatuur. Ze raakte geïnteresseerd in sociale rechtvaardigheid, en haar studies gaven haar kennis en vertrouwen om haar standpunten over vele kwesties naar voren te brengen. Een van haar mooiste momenten op haar school in Allenswood was toen ze het veldhockeyteam haalde. Ze was een van de favoriete leerlingen van de school, en toen ze naar de VS terugkeerde, miste de school haar.

Eleanor en FDR

In 1902 ontmoetten Eleanor en Franklin Delano Roosevelt (FDR) elkaar toen hij student was aan Harvard. Ze kregen verkering en verloofden zich in november 1903. FDR's moeder was echter tegen hun huwelijk. Ze stuurde FDR zelfs op een lange tournee om het huwelijk uit te stellen en FDR van gedachten te doen veranderen. Echter, op St. Patrick's Day (17 maart 1905) trouwden FDR en Eleanor. President TheodoreRoosevelt nam de ceremoniële rol op zich om de bruid weg te geven. Na het huwelijk bleef Eleanor's schoonmoeder advies geven (en zich misschien bemoeien) met het leven van het jonge paar.

Na de dood van haar echtgenoot in 1945 bleef Eleanor Roosevelt op het Hyde Park Estate wonen in een stenen cottage bij het hoofdgebouw. Het gebouw was oorspronkelijk een kleine meubelfabriek, Val-Kill Industries, en werd omgebouwd tot een cottage die door Eleanor en haar naaste vrienden werd gebruikt. De cottage gaf Eleanor de privacy die ze al vele jaren wenste, en ze beschouwde het als haar eerste echte thuis. De cottage wordt nu het Eleanor Roosevelt Center genoemd en biedt onderdak aan vele programma's die haar nalatenschap voortzetten.

Zij begon haar rol als First Lady vanaf 1933 met het begin van de eerste termijn van haar echtgenoot als President van de Verenigde Staten. Eleanor was een actieve First Lady met haar eigen ideologie over vele zaken.

Zij steunde de Burgerrechtenbeweging en de rechten van de Afro-Amerikaan. Haar man had echter de steun nodig van de Democraten van de zuidelijke staten van de VS. Daarom was hij niet uitgesproken over de Amerikaanse burgerrechtenbeweging. Eleanor werd zijn connectie met de Afro-Amerikaanse bevolking en hielp Franklin Roosevelt om veel stemmen te winnen.

In 1939 werd de Afro-Amerikaanse operazangeres Marian Anderson door de Daughters of the American Revolution de toestemming geweigerd om in de Constitution Hall in Washington op te treden wegens haar ras. Eleanor regelde voor Anderson een optreden op de trappen van het Lincoln Memorial, op Paaszondag, voor een live publiek van 70.000 mensen. Miljoenen mensen luisterden ook naar het optreden op de radio.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef Eleanor Roosevelt zeer actief. Ooit was ze ook medevoorzitter van een comité voor civiele verdediging. Ze bezocht veel plaatsen, zowel civiele als militaire, om het oorlogsmoraal op te krikken. Ze steunde vooral Afro-Amerikanen en vrouwen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog ondertekende haar echtgenoot, als President van de Verenigde Staten, een decreet met de naam Executive Order 9066. Dit decreet sloot ongeveer 110.000 Amerikaanse burgers van Japanse afkomst op in speciale kampen. Eleanor verzette zich tegen het besluit van haar man om dit bevel te ondertekenen.

Gedurende enige tijd verdiende zij $1.000 per week voor reclame voor het Pan-American Coffee Bureau. Acht buitenlandse regeringen steunden en financierden het Bureau. Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken probeerde de deal te verbreken, maar dat lukte niet.

Na de Tweede Wereldoorlog stelde zij, samen met René Cassin, John Peters Humphrey en anderen, een verklaring op voor de Verenigde Naties: Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van de VN. Zij was ook de eerste voorzitter van de VN-Commissie voor de rechten van de mens. Op 10 december 1948 nam de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties de verklaring aan. Dit maakte haar zeer beroemd, en was een grote prestatie voor haar.

Gedurende ongeveer vier decennia, vanaf de jaren 1920 tot haar dood in 1962, bleef Eleanor zich bezighouden met politieke zaken. Ze was tegen het Equal Rights Amendment. Zij dacht dat dit amendement het Amerikaanse Congres zou verhinderen om andere regels ter bescherming van vrouwelijke werknemers aan te nemen.

Roosevelt was een volleerd boogschutter, en een van de eerste moderne vrouwen die deelnam aan de sport van de boogjacht. Ze schreef zelfs onder de mannelijke naam "Chuck Painton" over haar jachtervaringen in een populair jachttijdschrift uit die tijd, Ye Sylvan Archer. Een van Roosevelts gewaardeerde jachttrofeeën had de bibliotheek van haar man gesierd. Het maakt nu deel uit van de Community Forum Collection van het Smithsonian Institution.

De katholieke kwestie

In juli 1949 veroorzaakte haar onzekere houding tegenover de Amerikaanse katholieken een openbaar debat met Francis Cardinal Spellman, de katholieke aartsbisschop van New York. Eleanor had geschreven tegen bepaalde voorstellen zoals de financiering van bepaalde (niet-religieuze) activiteiten, zoals busvervoer voor leerlingen, van katholieke scholen. Spellman wees erop dat het Hooggerechtshof onlangs dergelijke bepalingen had bekrachtigd. Hij beschuldigde haar ook van anti-katholicisme. De meeste Democraten schaarden zich achter Eleanor Roosevelt en steunden haar. Spellman kwam naar Eleanors huis in Hyde Park om hun meningsverschillen te overbruggen.

Hoe dan ook, Eleanor was nooit zo populair bij de katholieken als haar man. Zij waren ook niet blij met Eleanors steun aan de geboortebeperkingsbeweging. Zij hadden ook aanstoot genomen aan haar vooroorlogse (voor de Tweede Wereldoorlog) sponsoring van het Amerikaanse Jeugdcongres, waarin de communisten sterk vertegenwoordigd waren, maar katholieke jeugdgroepen niet.

New York en nationale politiek

In 1954 voerde Carmine DeSapio campagne tegen Eleanors zoon, Franklin D. Roosevelt, Jr., tijdens de verkiezingen voor de procureur-generaal van New York. Franklin (Jr.) verloor. Eleanor hield DeSapio verantwoordelijk voor de nederlaag van haar zoon. Ze walgde van het politieke gedrag van DeSapio gedurende de rest van de jaren 1950. Samen met haar oude vrienden als Herbert Lehman en Thomas Finletter slaagde zij erin DeSapio in 1961 uit de macht te zetten.

Eleanor Roosevelt was een goede vriendin van Adlai Stevenson. Zij steunde zijn kandidatuur bij de presidentsverkiezingen van 1952 en 1956. In 1960 steunde zij Stevenson opnieuw, maar John F. Kennedy kreeg de presidentsnominatie.

In 1964 hielp Eleanor Roosevelt bij de oprichting van het 2.800 acre grote Roosevelt Campobello International Park op Campobello Island, New Brunswick. Dit volgde op een schenking van het Roosevelt zomerdomein aan de Canadese en Amerikaanse regering.

Schoonmoeder

Sara Delano Roosevelt was haar schoonmoeder. Zelfs voordat Eleanor met FDR trouwde, had zij geen goede relatie met Sara Delano. Biografen en historici discussiëren nog steeds over de kwestie en de redenen voor hun moeilijke relatie. In de eerste jaren van haar huwelijk stelde Eleanor echter prijs op suggesties van haar schoonmoeder, totdat zij zelf vertrouwen kon ontwikkelen in huishoudelijke zaken.

Misschien wilde Sara voor haar zoon, FDR, groot succes in alle zaken van het leven, ook in het huwelijk. Ze had altijd haar genegenheid aan FDR gegeven in de mate van hem te verwennen. Ze gaf zelfs dure geschenken aan de kinderen van FDR en Eleanor. Soms had Eleanor problemen, die met zulke dure geschenken van haar schoonmoeder gepaard gingen.

Oyster Bay Roosevelts

Eleanor genoot altijd de welwillendheid van haar oom Theodore Roosevelt, de belangrijkste figuur van de Oyster Bay Roosevelts. Ze lag echter overhoop met haar nicht Alice Roosevelt. Alice was een dochter van Theodore Roosevelt. Oom Theodore vond dat Eleanor zich verantwoordelijker, socialer en coöperatiever gedroeg dan zijn eigen dochter Alice. Alice was mooi en zeer fotogeniek, maar een opstandig persoon. Soms zei Theodore Roosevelt tegen haar: "Waarom kun je niet meer zijn als 'nicht Eleanor'?" Deze ervaringen legden een levenslange ongelukkige relatie tussen twee hooggeplaatste neven en nichten.

Met de opkomst van de politieke carrière van FDR werden de verhoudingen tussen Eleanor en de Oyster Bay Roosevelts slechter. Er waren opmerkingen van "nicht Alice", zoals haar beschrijving van FDR als "twee-derde moes en een-derde Eleanor". Bij de presidentiële inauguratie van FDR in 1933 kreeg Alice echter uitnodigingen om samen met haar broers Kermit Roosevelt en Archibald Roosevelt, met wie Eleanor een hechte band had, aanwezig te zijn.

In 1961 werden alle delen van haar autobiografie gebundeld in The Autobiography of Eleanor Roosevelt. Het zal echter zo'n 45 jaar later worden gedrukt.

Eleanor Roosevelt overleefde haar man met bijna 20 jaar. Vanaf 1919 leed ze aan beenmergtuberculose. Het kwam van tijd tot tijd terug.

Zij overleed op de avond van 7 november 1962 in haar appartement in Manhattan, New York City aan tuberculose. Op het moment van haar dood was ze 78 jaar oud. Ze ligt begraven naast haar man, Franklin D. Roosevelt in Hyde Park, New York. De mensen hielden zoveel van haar dat een herdenkingscartoon uit die tijd gewoon twee engelen toonde die naar beneden keken naar een opening in de wolken met het onderschrift "She's here", omdat er geen introductie nodig was en de mensen konden begrijpen dat met "she" Eleanor Roosevelt werd bedoeld.

Eleanor Roosevelt bleef Theodore Roosevelt ("Uncle Ted") levenslang trouw. Tot haar bezittingen behoorde haar lidmaatschapskaart van de Theodore Roosevelt Association.

In 1968 ontving zij de prijs van de Verenigde Naties op het gebied van de mensenrechten. Na haar dood was er een vergeefse poging om haar de Nobelprijs voor de Vrede toe te kennen.

• Franklin Delano Roosevelt
• Elliott Roosevelt I
• Anna Hall Roosevelt
• Hall Roosevelt
• Theodore Roosevelt
• Molly Yard
• Lucy Page Mercer Rutherfurd