Hans Sebald Beham (1500–1550) — Duitse graveur, een van de 'Kleine Meesters'

Ontdek Hans Sebald Beham (1500–1550): invloedrijke Duitse graveur en 'Kleine Meester' — meesterlijke prenten, houtsneden en miniaturen uit Dürers generatie.

Hans Sebald Beham (1500–1550) was een Duitse prentkunstenaar die zijn belangrijkste en meest herkenbare werk leverde als graveur. Hij ontwierp ook houtsneden, schilderde en werkte als miniaturist. Beham wordt gerekend tot de "Kleine Meesters", een groep Duitse kunstenaars die fijn gesneden, vaak kleine oude meesterprenten maakten in de generatie na Albrecht Dürer. Zijn werk kenmerkt zich door een uitzonderlijk nauwkeurige lijnvoering, compact compositiegebruik en een grote thematische variatie.

Leven en loopbaan

Hans Sebald Beham werd in 1500 geboren in Neurenberg. Hoewel hij duidelijk beïnvloed is door Dürer — zowel qua techniek als qua aandacht voor detail — was hij geen direct leerling van Dürer en ontwikkelde hij een zelfstandige stijl. In 1525 raakte Beham verwikkeld in een conflict met de stadsraad van Neurenberg over vermeende ketterse of onconventionele opvattingen; als gevolg daarvan kreeg hij te maken met tijdelijke verbanning en werkte hij enige tijd elders. Gedurende zijn verdere loopbaan was hij actief in verschillende Duitse steden, waaronder Frankfurt en München, en leverde hij werken voor particuliere verzamelaars, boekuitgevers en hovelijke opdrachtgevers. Hij overleed in 1550.

Werk, thema's en formaat

Beham specialiseerde zich vooral in kleine tot middelgrote gravures en houtsneden. Typische onderwerpen zijn:

• Bijbelse en religieuze scènes, vaak compact en krachtig gecomprimeerd;
• Mythologische en klassieke thema's, inclusief erotische en allegorische afbeeldingen;
• Genrevoorstellingen en taferelen uit het dagelijks leven;
• Nah- en naaktstudies die in die tijd zowel artistieke als commerciële belangstelling hadden;
• Ornamentontwerpen en patroonprenten die dienden als voorbeeld voor zilversmeden, houtdraaiers en textielontwerpers;
• Boekillustraties en soms miniaturen voor luxe manuscripten.

Zijn kleine prenten, vaak bedoelt voor particuliere verzamelaars en kabinetten, brengen veel informatie samen op een beperkt oppervlak en tonen een precieze, geconcentreerde manier van vertellen.

Techniek en stijl

Als graveur werkte Beham met een zuivere, commerciële vakbekwaamheid: scherpe, nauwkeurige lijnen, gedetailleerd cross-hatching en een sterk gevoel voor compositie. Hij benut vaak subtiele ritmiek in zijn lijnvoering om texturen, licht-donkercontrasten en ruimtelijke diepte te suggereren zonder grote oppervlakteschildering. Deze technieken maakten zijn prenten geschikt voor reproductie en verspreiding; ze waren populair bij verzamelaars en ambachtslieden die zijn ontwerpen gebruikten als voorbeelden.

Controverse en karakter

Beham’s werk bevatte soms satirische, provocerende en erotische elementen die bijdroegen aan zijn roem, maar ook tot conflicten konden leiden met stedelijke en kerkelijke autoriteiten. Daarnaast leverde zijn vrije themakeuze (vooral mythologische en erotische prenten) hem zowel commercieel succes als kritiek op. Desondanks bleef hij een productieve en invloedrijke figuur binnen de Noord-Europese prentkunst.

Nalatenschap en betekenis

Hans Sebald Beham is van belang omdat hij de traditie van fijn gesneden, compacte prenten voortzette en verder ontwikkelde na Dürer. Zijn prenten werden op brede schaal verspreid en dienden als inspiratie voor decoratieve kunsten, boekillustratie en toonaangevende ontwerppraktijken in de zestiende eeuw. Samen met andere "Kleine Meesters" — zoals de familie Beham (ook Barthel Beham) en Georg Pencz — bracht hij het genre van kleine, technisch vernuftige prenten tot grote hoogte. Zijn werk blijft vandaag de dag gewaardeerd door verzamelaars en musea vanwege de combinatie van vakmanschap, expressie en veelzijdigheid.

Samenvattend: Hans Sebald Beham was een productieve en technisch begaafde graveur en prentkunstenaar uit Neurenberg, bekend om zijn kleine, fijn uitgevoerde prenten die een breed scala aan thema's bestrijken en een belangrijke plaats innemen in de Noord-Europese renaissanceprentkunst.

Leven

Beham werd in 1500 in Neurenberg geboren in een familie van kunstenaars. In 1525 werden hij en zijn broer uit Neurenberg verbannen omdat ze de ideeën van de Kerken niet zouden hebben aanvaard (ketterij) en godslastering. Ze kwamen na 3 maanden terug naar de stad, maar Beham werd in 1528 opnieuw verbannen omdat hij een boek had gepubliceerd dat geplagieerd was van een ongepubliceerd manuscript van Albrecht Dürer.

Vanaf 1532 woonde hij voornamelijk in Frankfurt tot aan zijn dood in 1550.

De meeste mensen kennen hem als "Sebald Beham". Sommige van zijn prenten voor 1532 ondertekende hij echter met "HSP". Nadat hij naar Frankfurt was verhuisd, signeerde hij zijn prenten met "HSB".

 

Charitatis , ondertekend HSP  

Werk

Beham maakte ongeveer 252 gravures, 18 etsen en 1500 houtsneden. Hij werkte aan kleine, zeer gedetailleerde gravures (soms zo klein als een postzegel). Daarmee maakt hij deel uit van de Duitse prentenschool die de "Kleine Meesters" wordt genoemd, omdat hun werken zo klein waren. Hij maakte en publiceerde zijn werken zelf, maar zijn grotere werken waren meestal in opdracht gemaakt om te worden verkocht.

Hij maakte ook prenten voor kaarten, behangpapier, wapenschilden, ontwerpen voor andere kunstenaars en ontwerpen voor gebrandschilderd of beschilderd glas. Hij schilderde ook een tafelblad (nu in het Louvre) voor kardinaal Albrecht, aartsbisschop van Mainz.

Beham graveerde meestal afbeeldingen van boeren en scènes uit mythen of geschiedenis, soms ook met erotische taferelen. Omdat hij in dezelfde periode werkte als Dürer, de meest erkende kunstenaar in die tijd, werd gedacht dat een van zijn vroege houtsneden, "Christuskop", door Dürer was gemaakt. Beham werkte ook samen met zijn broer Barthel en deelde ideeën met hem. Later tekende hij enkele werken van Dürer na, zoals gus Melancholia uit 1539.

Boeken

Nadat hij een boek had gepubliceerd over het tekenen van paarden, waarvoor hij werd verbannen, schreef hij een boek over het tekenen van de menselijke figuur. Zijn boek was meestal gewoon een vereenvoudigd boek van Dürers eigen boeken, maar zijn boek was gemakkelijker te gebruiken en goedkoper dan dat van Dürer, zodat kunstenaars liever het zijne kochten.

 

De dood en het staande naakt , 1547  

Vragen en antwoorden

V: Wie was Hans Sebald Beham?

V: Wat was de specialiteit van Hans Sebald Beham?

V: Welke andere vaardigheden had Hans Sebald Beham naast het maken van prenten?

V: Wat is de betekenis van de groep "Kleine Meesters" waar Hans Sebald Beham deel van uitmaakte?

V: Gebruikte Hans Sebald Beham de extra voornaam "Hans"?

V: Wanneer werd Hans Sebald Beham geboren?

V: Wanneer is Hans Sebald Beham overleden?

Zoek op letter