Heroïne: definitie, werking, effecten en verslaving (diacetylmorfine)
Heroïne (diacetylmorfine): definitie, werking, effecten en verslaving — risico's, euforie en gezondheidsgevolgen, herkenning van verslaving en beschikbare hulp en behandelingen.
Heroïne is een drug. Het staat ook bekend als diacetylmorfine of diamorfine. Heroïne was oorspronkelijk een handelsnaam. Het is een opioïde - een soort drug die in het lichaam werkt als morfine. Heroïne wordt een semi-synthetische opioïde genoemd. Dit betekent dat het wordt gemaakt van een opiaat dat in de natuur voorkomt. Voor Heroïne is dat natuurlijke opiaat morfine. Het heeft vergelijkbare effecten als andere opioïden maar werkt vaak sneller en krachtiger in op het centrale zenuwstelsel.
Heroïne is een wit of bruin poeder gemaakt van het sap van de papaverplant. In andere vorm komt het voor als plakkerige, teerachtige substantie die vaak "black tar" wordt genoemd. Het is een pijnstiller. Een pijnstiller is een pijnstillende drug. Het heeft dezelfde effecten als andere drugs die uit het sap van de papaverplant komen. Hiertoe behoren opium en morfine. Hoe zuiver heroïne is, en welke stoffen eraan toegevoegd (gesneden) zijn, verschilt sterk en bepaalt mede de risico's.
Mensen roken of injecteren heroïne om een rustig gevoel van ontspanning te krijgen. Dit wordt "high zijn" genoemd. Het extreme geluk staat bekend als euforie. Heroïne is een zeer verslavende drug. Dit betekent dat als iemand eenmaal begint met heroïne, hij steeds meer zal willen nemen. Ze willen doorgaan, zelfs als ze weten dat het hen ziek en schadelijk maakt. Heroïne is in veel landen een illegale drug, tenzij het wordt gebruikt om een medisch probleem te behandelen.
Drugs als cocaïne, marihuana en heroïne zijn in veel landen gedecriminaliseerd. Op dit moment zijn dat tussen de 25 en 30 landen.
Hoe werkt heroïne?
Na inname (roken, snuiven of injecteren) komt heroïne snel in de bloedbaan en bereikt het de hersenen. Daar wordt het gedeeltelijk omgezet in morfine, die zich bindt aan zogeheten mu-opioïde receptoren. Deze receptoren regelen pijn, beloning en ademhaling. Door deze binding vermindert pijn, neemt een gevoel van ontspanning en euforie toe en vertraagt de ademhaling en hartslag.
Korte- en langetermijneffecten
- Korte termijn: euforie, warmtegevoel, slaperigheid, vertraagde ademhaling, verminderde pijnbeleving, misselijkheid en soms braken.
- Langere termijn: tolerantie (er is steeds meer van de stof nodig voor hetzelfde effect), fysieke afhankelijkheid, chronische obstipatie, hormonale verstoringen, slechtere weerstand en risico op infecties door onhygiënisch gebruik (bij injecteren zoals HIV, hepatitis B/C).
- Sociaal en psychologisch: verlies van werk, financiële problemen, relatieproblemen, isolement en verhoogd risico op depressie en andere psychiatrische klachten.
Verslaving en ontwenningsverschijnselen
Verslaving aan heroïne betekent dat iemand ondanks negatieve gevolgen toch doorgaat met gebruiken. Dit omvat zowel lichamelijke afhankelijkheid als psychische drang. Bij stoppen ontstaan vaak sterke ontwenningsverschijnselen. Veelvoorkomende symptomen zijn:
- spierpijn en rillingen
- zweten, koortsig gevoel
- braken, diarree en buikpijn
- angst, prikkelbaarheid en slapeloosheid
- hevige trek (craving)
Ontwenning is meestal niet levensbedreigend zelf, maar is erg onaangenaam en kan tot terugval leiden. Medische begeleiding maakt het veiliger en vergroot de kans op succes.
Risico's en overdosering
Een van de grootste gevaren bij heroïne is overdosering. Symptomen van overdosis zijn onder andere ernstige ademhalingsdepressie (zeer langzaam of oppervlakkig ademhalen), ontoereikende reactie op prikkels, blauwverkleuring van lippen of nagels en bewusteloosheid. Een combinatie met andere depressiva zoals alcohol of benzodiazepinen vergroot het risico sterk.
De antidotum bij opioïdenoverdosis is naloxon (ook bekend als Narcan). Naloxon kan de ademhaling herstellen, maar het is een medische noodmaatregel en moet door hulpdiensten of getrainde personen worden toegediend gevolgd door professionele hulp.
Behandeling en hulp
Er zijn verschillende behandelvormen voor heroïneverslaving:
- Opioïde substitutietherapie: langdurige behandeling met methadon of buprenorfine (onder medisch toezicht) vermindert cravings en ontwenningsverschijnselen en verlaagt het risico op overdosering en infecties.
- Medicatie-ondersteunde detox: medische begeleiding tijdens ontwenning zorgt voor veilige en comfortabele afbouw.
- Psychosociale behandeling: individuele therapie, groepstherapie, cognitieve gedragstherapie en sociale ondersteuning helpen terugval te voorkomen en vaardigheden op te bouwen.
- Harm reduction: programma's voor schone spuiten, veilige injectieplaatsen en beschikbaarheid van naloxon verminderen directe gezondheidsrisico's.
Zoek professionele hulp bij de huisarts, verslavingszorg of een crisisdienst als u of iemand in uw omgeving heroïne gebruikt en hulp nodig heeft.
Juridische en maatschappelijke aspecten
Heroïne is in veel landen verboden en bezit, productie en handel kunnen zware straffen hebben. Beleid rond drugs verschilt per land: sommige landen kiezen voor strafrechtelijke handhaving, andere leggen meer nadruk op zorg en decriminalisatie van bezit voor persoonlijk gebruik. Het beleid en beschikbare hulpverleningsdiensten variëren sterk per regio.
Belangrijk: dit artikel geeft algemene informatie. Het is geen vervanging voor medisch advies. Bij acute problemen, vermoedelijke overdosering of gezondheidsgevaar, bel direct de hulpdiensten.
Heroïne voor medisch gebruik in ziekenhuizen, als pijnstiller. Het is in vloeibare vorm, zodat het met een spuit (naald) kan worden toegediend.
Toen heroïne voor het eerst werd gemaakt (rond 1900), werd het verkocht als hoestdrank en pijnstiller. Het werd verkocht in flessen zoals deze
Legaliteit
In de meeste landen is het illegaal om heroïne te maken, te verkopen en te gebruiken, tenzij een arts het iemand heeft voorgeschreven om een medisch probleem te behandelen. Veel mensen smokkelen heroïne en verkopen het illegaal op straat om geld te verdienen.
Effecten
Als mensen heroïne gebruiken, kunnen ze een overdosis nemen (te veel innemen), waardoor ze erg ziek kunnen worden of zelfs kunnen sterven.
Wanneer mensen heroïne gebruiken, worden ze "high" of bedwelmd (zoals dronken van alcohol). Als iemand onder invloed is, kan hij zich bezeren als hij een auto of ander voertuig bestuurt. Als iemand dronken is, kan hij ook gevaarlijke dingen doen, zoals onveilige seks hebben of gewelddadig zijn tegen anderen.
Een ander gevaar is "ontwenning", die kan optreden wanneer iemand stopt met het gebruik van heroïne. Net als bij andere verslavingen is ontwenning een pijnlijk, onaangenaam proces dat gepaard gaat met lichamelijke en geestelijke symptomen. Ontwenning komt het meest voor wanneer mensen plotseling stoppen met heroïne, of wanneer iemand die al een tijdje heroïne gebruikt probeert te stoppen. Iemand kan echter al na 3 dagen heroïnegebruik ontwenningsverschijnselen krijgen. Lichamelijke symptomen zijn vaak hevige lichaamspijn, warm en koud zweet, rillingen, rusteloosheid, diarree en problemen met eten en slapen. Deze ontwenningsverschijnselen worden ook wel cold turkey genoemd. Soms voelt het afkicken als een zware griep. Mensen kunnen ook zeer sterke psychologische ontwenningsverschijnselen hebben, zoals depressie en een sterk verlangen naar heroïne. Veel heroïnegebruikers zijn erg bang om af te kicken. Ontwenning - en angst voor ontwenning - is een van de meest voorkomende redenen waarom mensen moeite hebben om te stoppen met heroïne. Medicijnen zoals methadon en Suboxone worden soms gebruikt om ontwenningsverschijnselen te behandelen of te voorkomen, en om het verlangen naar heroïne te verminderen.
Het injecteren van heroïne kan zeer gevaarlijk zijn. Iemand kan infecties oplopen door een naald te gebruiken die niet goed is schoongemaakt. Mensen die dezelfde naald delen, kunnen elkaar besmetten met ziekten die zich in het bloed verspreiden, zoals HIV of hepatitis C. Ze kunnen ook andere gevaarlijke dingen doen terwijl ze high zijn van heroïne.
Tekenen van een overdosis
- Extreem ondiepe en langzame ademhaling.
- Klamme huid.
- Grote verwarring.
- Stuiptrekkingen.
- Cyanose (blauwachtige tint) van de vingernagels en lippen.
- Gevaarlijk vertraagde hartslag.
- Coma.
- Dood.
Ontgifting
Het primaire doel van ontgifting is de verslaafde te helpen een toestand van lichamelijke afhankelijkheid van heroïne te overwinnen door het lichaam de tijd te geven de heroïne en de daarmee samenhangende gifstoffen te verlaten. Het lichaam zal zich aanpassen aan het gebrek aan heroïne door op verschillende manieren te reageren, waaronder pijn, misselijkheid, braken, diarree, slapeloosheid en andere ontwenningsverschijnselen. Tijdens detox krijgt de patiënt medicijnen, therapie en behandeling die de ontwenningsverschijnselen op een veilige en effectieve manier helpen verlichten of elimineren.
Hoewel detox eigenlijk geen behandeling is voor heroïneverslaving omdat het zich alleen richt op het bieden van behandeling voor de lichamelijke afhankelijkheid die de verslaving omringt en zich niet richt op de psychologische elementen van de chemische afhankelijkheid, is het een noodzakelijke eerste stap in het herstelproces. Wanneer detoxificatie de eerste stap is van een langdurig behandelingsproces voor heroïneverslaving dat ook counseling en gedragstherapie omvat, leidt het proces vaak tot langdurig succes bij het herstel van heroïneverslaving.
Straatnamen
Er zijn veel straatnamen voor heroïne. Deze namen verschillen per plaats. Enkele van de meest voorkomende zijn Dope, Horse, Junk, H, Brown, Black Magic, Juice en Smack, nummer 4.
Heroïne geschiedenis
In 1874 synthetiseerde een Engelse onderzoeker, C.R. Wright, voor het eerst heroïne door morfine en azijnzuuranhydride te koken. Zijn eerste proeven met heroïne - toen bekend als diacetylmorfine - vertoonden ongewenste bijwerkingen zoals angst, slaperigheid en braken onmiddellijk na toediening. Daarom stopte hij met zijn onderzoek. Meer dan 20 jaar later, in 1895, zetten de Duitse wetenschapper Heinrich Dreser en zijn collega's van het farmaceutische bedrijf Bayer de studies van Wright voort en verklaarden dat diacetylmorfine succesvol was bij de behandeling van veel voorkomende ademhalingskwalen.
Heroïne werd voor het eerst gemaakt in 1898, door de Bayer Company in Duitsland. Aanvankelijk werd het gebruikt als hoestdrank en pijnstiller. Men dacht dat heroïne de morfine- en opiumverslaving zou verminderen. Maar na twaalf jaar realiseerden artsen zich dat mensen sterk verslaafd raakten aan heroïne. In 1914 namen de Verenigde Staten de Harrison Act aan. Dit was de eerste van vele pogingen om het gebruik van heroïne aan banden te leggen.
Het woord heroïne komt van het Duitse woord heroisch, wat krachtig en heldhaftig betekent.
Vragen en antwoorden
V: Wat is heroïne?
A: Heroïne is een drug die ook bekend staat als Diacetylmorfine of Diamorfine. Het is een opioïde, wat betekent dat het in het lichaam werkt als morfine en het is een semi-synthetische opioïde, wat betekent dat het is gemaakt van een opiaat dat in de natuur voorkomt (morfine). Het verschijnt meestal als een wit of bruin poeder, gemaakt van het sap van de papaverplant, en heeft een pijnstillende werking.
V: Hoe laat heroïne mensen zich voelen?
A: Mensen roken of injecteren heroïne om een rustig gevoel van ontspanning te krijgen, wat vaak wordt aangeduid als "high zijn". Het extreme geluk dat met dit gevoel gepaard gaat, staat bekend als euforie.
V: Is heroïne verslavend?
A: Ja, heroïne kan zeer verslavend zijn. Als iemand eenmaal begint met heroïne, wil hij steeds meer innemen, zelfs als hij weet dat het hem ziek en schadelijk kan maken.
V: Is heroïne legaal?
A: In veel landen is heroïne illegaal, tenzij het voor medische doeleinden wordt gebruikt. Er zijn echter enkele landen waar drugs als cocaïne, marihuana en heroïne zijn gedecriminaliseerd. Tot nu toe zijn dat tussen de 25 en 30 landen.
V: Welke andere drugs komen uit sap van de papaverplant?
A: Andere drugs die afkomstig zijn van papaverplantensap zijn opium en morfine.
V: Wat voor soort drug is heroïne?
A: Heroïne is een opioïde - een soort drug die in het lichaam werkt als morfine - en het is een semi-synthetische opioïde omdat het wordt gemaakt van een opiaat dat in de natuur voorkomt (morfine).
V: Was Heroïne oorspronkelijk een handelsnaam?
A: Ja, Heroïne was oorspronkelijk een handelsnaam voordat het algemeen bekend werd als de drug die we nu kennen.
Zoek in de encyclopedie