Een ijstijd is een periode waarin de temperatuur van het aardse klimaat gedurende lange tijd zeer laag is. Dit leidt tot een uitbreiding van de continentale ijskappen, de poolijskappen en de berggletsjers.
IJstijd is een term die in de paleoklimatologie wordt gebruikt voor de periode van uitgestrekte ijskappen in het recente Pleistoceen. We weten nu dat er in het verleden een aantal ijstijden zijn geweest, waarvan de grootste en langste plaatsvonden in het Proterozoïcum, voordat de meercellige eukaryoten zich ontwikkelden.
Tijdens ijstijden daalt het zeeniveau doordat water wordt vastgehouden in de grote ijskappen aan de polen. Hoeveel het daalt, hangt af van verschillende factoren, zoals de duur van een koude periode.
