Een hof van beroep, gewoonlijk een hof van beroep genoemd, hof van beroep (Amerikaans Engels), hof van beroep (Brits Engels), hof van tweede aanleg of hof van tweede aanleg, is elk hof van beroep dat een beroep van een proefrechtbank of een andere lagere rechtbank hoort. In de meeste rechtsgebieden is het rechtssysteem onderverdeeld in ten minste drie niveaus. De proefrechtbank, die in eerste instantie zaken hoort en bewijsmateriaal en getuigenissen beoordeelt om de feiten van de zaak vast te stellen. Er is ten minste één intermediaire beroepsrechtbank. Het hoogste niveau is een hooggerechtshof (of rechtbank in laatste instantie) dat in de eerste plaats de beslissingen van de tussenliggende rechtbanken herziet. De hoogste rechterlijke instantie van een jurisdictie is de hoogste beroepsinstantie van die jurisdictie. Beroepsrechters in het hele land kunnen volgens verschillende regels werken.
De bevoegdheid van de beroepsrechters om beslissingen van lagere rechtbanken te toetsen, verschilt sterk van het ene rechtsgebied tot het andere. Op sommige plaatsen heeft de beroepsrechter beperkte toetsingsbevoegdheden. "In het algemeen voorziet het vonnis van een beroepsrechtbank in "de definitieve richtlijn van de beroepsrechtbanken met betrekking tot de kwestie waartegen beroep is ingesteld, waarin met name wordt bepaald dat de aangevochten vordering moet worden bevestigd, teruggedraaid, in voorlopige hechtenis genomen of gewijzigd"".
