Arnulf II van Vlaanderen (ca. 961–987) — Graaf en Frans edelman
Ontdek Arnulf II van Vlaanderen (ca. 961–987): graaf en Frans edelman, zijn regering (965–987), macht, erfgoed en de verkleinde Vlaamse heerschappij na zijn vader.
Arnulf II van Vlaanderen (ca. 961–987), genaamd Arnulf de Jonge, was een Frans edelman en de graaf van Vlaanderen. Hij regeerde van 965 tot aan zijn dood in 987. In tegenstelling tot zijn grootvader beheerste hij een veel kleiner graafschap Vlaanderen.
Afstamming en minderjarigheid
Arnulf II werd rond 961 geboren als zoon van graaf Baldwin III van Vlaanderen. Toen zijn grootvader Arnulf I in 965 stierf, was Arnulf II nog minderjarig. Daardoor werd het bestuur van het graafschap gedurende enige tijd uitgeoefend door voogden en invloedrijke edelen uit de regio. De periode van minderjarigheid maakte Vlaanderen kwetsbaar voor inmenging van zowel lokale machthebbers als de Franse koninklijke macht.
Regering en politieke situatie
Tijdens de regering van Arnulf II was het graafschap kleiner en minder stabiel dan onder zijn grootvader. Verschillende factoren droegen bij aan het krimpen van het territorium: de opkomst van zelfstandige plaatselijke heren, rechtszaken en transacties die grondgebied in andere handen deden belanden, en de invloed van de Franse koningen die hun gezag probeerden te doen gelden in de grensgebieden. Arnulf II concentreerde zijn macht vooral op de kerngebieden van Vlaanderen rond steden als Gent, Brugge en Kortrijk en probeerde de comitale autoriteit daar te behouden.
Huwelijk en nakomelingen
Over het huwelijk van Arnulf II is weinig bewaard gebleven in de bronnen; zijn echtgenote wordt in middeleeuwse bronnen niet eenduidig genoemd. Wel is zeker dat hij de vader was van Baldwin IV, die rond 980 geboren werd en Arnulf in 987 opvolgde. De opvolging door Baldwin IV zorgde voor continuïteit in het huis Vlaanderen.
Dood en nalatenschap
Arnulf II stierf in 987. Zijn korte en vaak door regenten beïnvloede regering wordt gekenmerkt door het verlies van periferische gebieden maar ook door het behoud van een herkenbare comitale kern. De periode van Arnulf II legde het fundament voor het herstel en de expansie van Vlaanderen onder zijn opvolgers; met name Baldwin IV en later Baldwin V zouden de positie van het graafschap geleidelijk versterken.
- Periode als graaf: 965–987
- Bijnaam: Arnulf de Jonge (ter onderscheiding van Arnulf I)
- Opvolger: zijn zoon Baldwin IV van Vlaanderen
Arnulf II de Jonge Graaf van Vlaanderen.
Carrière
Arnulf II, geboren rond 961, was de zoon van Baldwin III, graaf van Vlaanderen, en Mathilde. Zij was de dochter van Herman, hertog van Saksen. Zijn vader Baldwin III stierf in 962 toen Arnulf nog maar een kind was. Zijn grootvader, Arnulf I, leefde nog en regeerde over Vlaanderen. Toen Arnulf I drie jaar later (965) stierf, werd het regentschap waargenomen door zijn bloedverwant Baldwin Balso. De regent Balso stierf in 973.
Toen Arnulf in 976 meerderjarig werd, had Vlaanderen een deel van het zuidelijke grondgebied van Arnulf I verloren. Zijn grootvader had enkele delen van Picardië aan koning Lotharius van Frankrijk geschonken om ervoor te zorgen dat zijn kleinzoon Arnulf II hem zou opvolgen. Arnulf I gaf ook Boulogne als leengoed aan zijn neef, Arnulf II, graaf van Boulogne. Vervolgens had koning Lothar vroeg in Arnulfs minderjarigheid Ponthieu ingenomen en aan Hugh Capet gegeven, en de eerste graven van Guînes hadden zich er gevestigd. Arnulf stierf op 30 maart 987, slechts 26 jaar oud. Kort na Arnulfs dood trouwde zijn weduwe als eerste vrouw met Robert II, koning van Frankrijk.
Familie
In 968 trouwde hij met Rozala van Lombardije, dochter van Berengar II van Italië, en kreeg twee kinderen:
- Baldwin IV (980-1035), die zijn vader opvolgde.
- Mathilde, die stierf voor 995.
Zoek in de encyclopedie