Butch Goring — Canadese NHL-speler, 4x Stanley Cup-winnaar en coach
Butch Goring — Canadese NHL-legende: 16 seizoenen, 4x Stanley Cup-winnaar, coach en huidig Islanders-analist. Ontdek zijn carrière, overwinningen en nalatenschap.
Robert Thomas "Butch" Goring (geboren 22 oktober 1949) is een Canadese gepensioneerde ijshockeyspeler. Hij speelde 16 seizoenen in de National Hockey League (NHL) voor de Los Angeles Kings, New York Islanders en Boston Bruins. Hij is vier keer Stanley Cup winnaar met de Islanders. Sinds zijn pensioen als speler was hij hoofdcoach van zowel de Bruins als de Islanders. Momenteel is hij de kleurencommentator van de Islanders op TV, naast Islanders play by play-omroeper Brendan Burke.
Carrière als speler
Butch Goring speelde als centrale aanvaller (centre) en stond bekend als een veelzijdige two-way speler: zowel aanvallend nuttig als betrouwbaar in verdedigende opdrachten. In zijn 16 seizoenen in de NHL leverde hij regelmatig belangrijke bijdragen in de ploegopbouw, in onder meer de face-offs, het penalty kill en in korte ijstijd-situaties waar stabiliteit gevraagd werd.
Zijn periode bij de New York Islanders wordt het meest herinnerd: Goring werd gezien als een cruciale schakel in het team dat begin jaren 1980 vier keer op rij de Stanley Cup veroverde. Hij bracht ervaring, rust en coachbare inzet mee, eigenschappen die vaak werden genoemd als de ontbrekende factor in dat succesvolle team.
Coaching en loopbaan na actief hockey
Na zijn actieve spelerscarrière maakte Goring de overstap naar het trainersvak. Hij vervulde verschillende functies, waaronder hoofdcoach (head coach) bij zowel de Boston Bruins als de New York Islanders. In die rollen werkte hij aan het overdragen van zijn ervaring — met nadruk op werkethiek, defensieve structuur en special teams — aan jongere spelers.
Uitzendswerk en publieke rol
Goring is na zijn trainersloopbaan actief gebleven in de hockeywereld als analist en kleurencommentator. Momenteel verzorgt hij de analistentaak voor de uitzendingen van de Islanders, samen met play-by-play-commentator Brendan Burke. In die rol biedt hij inzicht in tactiek, spelsituaties en de kwaliteiten van individuele spelers, en fungeert hij als herkenbaar gezicht voor fans tijdens wedstrijdverslagen.
Spelstijl en nalatenschap
- Two-way centre: bekend om zijn verdedigende verantwoordelijkheden en betrouwbare spel in eigen zone.
- Special teams: effectief in penalty kill en face-offs, taken die vaak de doorslag gaven in wedstrijdbepalende momenten.
- Teamspeler en leider: zijn bijdrage aan de Islanders-dynastie wordt vaak geroemd als voorbeeld van hoe een complete, onopvallende speler een kampioensteam sterker maakt.
Punten en erkenning
Goring wordt herinnerd als een sleutelspeler van de Islanders-dynastie en als een gerespecteerde stem binnen de hockeygemeenschap. Zijn carrière — zowel op het ijs als langs de zijlijn en achter de microfoon — illustreert de verschillende manieren waarop een speler waarde kan toevoegen aan het spel, ook buiten de puur scorende statistieken.
Als voormalig NHL-speler, viervoudig Stanley Cup-winnaar en later coach en commentator blijft Butch Goring een bekende en gerespecteerde naam in het Noord-Amerikaanse ijshockey.
Carrière statistieken
Reguliere seizoen en playoffs
|
|
|
| Playoffs | |||||||||||
| Team | Competitie | GP | G | A | Pts | PIM | GP | G | A | Pts | PIM | |||
| 1965–66 | Winnipeg Rangers | MJHL | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | 1 | 1 | 0 | ||
| 1966–67 | Winnipeg Rangers | MJHL | 51 | 35 | 31 | 66 | 2 | 8 | 2 | 6 | 8 | 0 | ||
| 1967–68 | Hull Nationals | Que-Sr. | 40 | 16 | 41 | 57 | 4 | - — | - — | - — | - — | - — | ||
| 1967–68 | Winnipeg Jets | MJHL | - — | - — | - — | - — | - — | 1 | 2 | 1 | 3 | 0 | ||
| 1967–68 | St. Boniface Mohawks | - — | - — | - — | - — | - — | 12 | 5 | 6 | 11 | 2 | |||
| 1968–69 | Winnipeg Jets | WCHL | 39 | 42 | 33 | 75 | 0 | - — | - — | - — | - — | - — | ||
| 1968–69 | Dauphin Kings | MC | - — | - — | - — | - — | - — | 12 | 8 | 8 | 16 | 5 | ||
| 1968–69 | Regina Pats | MC | - — | - — | - — | - — | - — | 2 | 2 | 3 | 5 | 0 | ||
| Los Angeles Kings | 59 | 13 | 23 | 36 | 8 | - — | - — | - — | - — | - — | ||||
| 1969–70 | Springfield Kings | 19 | 13 | 7 | 20 | 0 | - — | - — | - — | - — | - — | |||
| Los Angeles Kings | NHL | 19 | 2 | 5 | 7 | 2 | - — | - — | - — | - — | - — | |||
| 1970–71 | Springfield Kings | AHL | 40 | 23 | 32 | 55 | 4 | 12 | 11 | 14 | 25 | 0 | ||
| 1971–72 | Los Angeles Kings | NHL | 74 | 21 | 29 | 50 | 2 | - — | - — | - — | - — | - — | ||
| Los Angeles Kings | NHL | 67 | 28 | 31 | 59 | 2 | - — | - — | - — | - — | - — | |||
| Los Angeles Kings | NHL | 70 | 28 | 33 | 61 | 2 | 5 | 0 | 1 | 1 | 0 | |||
| 1974–75 | Los Angeles Kings | NHL | 60 | 27 | 33 | 60 | 6 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | ||
| Los Angeles Kings | NHL | 80 | 33 | 40 | 73 | 8 | 9 | 2 | 3 | 5 | 4 | |||
| 1976–77 | Los Angeles Kings | NHL | 78 | 30 | 55 | 85 | 6 | 9 | 7 | 5 | 12 | 0 | ||
| 1977–78 | Los Angeles Kings | NHL | 80 | 37 | 36 | 73 | 2 | 2 | 0 | 0 | 0 | 2 | ||
| Los Angeles Kings | NHL | 80 | 36 | 51 | 87 | 16 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | |||
| Los Angeles Kings | NHL | 69 | 20 | 48 | 68 | 12 | - — | - — | - — | - — | - — | |||
| 1979–80 | New York Islanders* | NHL | 12 | 6 | 5 | 11 | 2 | 21 | 7 | 12 | 19 | 2 | ||
| New York Islanders* | NHL | 78 | 23 | 37 | 60 | 0 | 18 | 10 | 10 | 20 | 6 | |||
| New York Islanders* | NHL | 67 | 15 | 17 | 32 | 10 | 19 | 6 | 5 | 11 | 12 | |||
| New York Islanders* | NHL | 75 | 19 | 20 | 39 | 8 | 20 | 4 | 8 | 12 | 4 | |||
| New York Islanders | NHL | 71 | 22 | 24 | 46 | 8 | 21 | 1 | 5 | 6 | 2 | |||
| New York Islanders | NHL | 29 | 2 | 5 | 7 | 2 | - — | - — | - — | - — | - — | |||
| 1984–85 | NHL | 39 | 13 | 21 | 34 | 6 | 5 | 1 | 1 | 2 | 0 | |||
| 1986–87 | Nova Scotia Oilers | AHL | 10 | 3 | 5 | 8 | 2 | - — | - — | - — | - — | - — | ||
| NHL totalen | 1107 | 375 | 513 | 888 | 102 | 134 | 38 | 50 | 88 | 32 | ||||
* Stanley Cup kampioen
Internationaal
| Jaar | Team | Evenement |
| GP | G | A | Pts | PIM |
| 1981 | 7 | 3 | 2 | 5 | 4 |
Coaching record
| Team | Jaar | Post seizoen | |||||||
| G | W | L | T | OTL | Pts | Afwerking | Resultaat | ||
| 80 | 37 | 31 | 12 | - — | 86 | 3e in Adams | Verloren in de eerste ronde | ||
| BOS | 13 | 5 | 7 | 1 | - — | (85) | 3e in Adams | (ontslagen) | |
| NYI | 82 | 24 | 48 | 9 | 1 | 58 | 5e in Atlantische Oceaan | playoffs gemist | |
| NYI | 65 | 17 | 40 | 5 | 3 | (52) | 5e in Atlantische Oceaan | (ontslagen) | |
| Totaal | 240 | 83 | 126 | 27 | 4 | ||||
Carriere prestaties en feiten
- MJHL Hockey Vermogen en Sportiviteit Award winnaar (1967)
- Turnbull Beker (MJHL kampioenschap) (1969)
- Calder Cup (AHL kampioenschap) (1971)
- Bill Masterton Trofee winnaar (1978)
- Lady Byng Trofee winnaar (1978)
- Speelde in NHL All-Star Game (1980)
- Conn Smythe Trophy winnaar (1981)
- Stanley Cup Kampioenen (1980, 1981, 1982, 1983)
- Speelde in het Canada Cup Toernooi voor Team Canada (1981)
- Uitgeroepen tot Manitoba's Atleet van het Jaar (1981)
- IHL Coach van het Jaar (1995 en 1996)
- Turner Cup (IHL) kampioenschappen (1995 en 1996)
- Een van de eerste spelers in de competitie die regelmatig een helm droeg.
- De allerlaatste actieve speler die in de jaren 60 had gespeeld
- In 1992 opgenomen in de Manitoba Sports Hall of Fame and Museum
- "Geëerd lid" van de Manitoba Hockey Hall of Fame
Zoek in de encyclopedie