John Howard (1939) — voormalig Australisch premier (1996–2007)
John Howard (1939) — Australisch premier 1996–2007, invloedrijke leider van de Liberale Partij, van advocaat tot langdurig politicus; verrassend verslagen bij de verkiezingen van 2007.
John Winston Howard (geboren 26 juli 1939 in Earlwood, Sydney) is een voormalig Australisch politicus die van 11 maart 1996 tot 3 december 2007 de 25e premier van Australië was. John Howard is de op één na langst dienende eerste minister van Australië na Robert Menzies en is lid van de Liberale Partij.
Vroege leven en loopbaan vóór de politiek
Howard groeide op in Sydney en studeerde rechten aan de Universiteit van Sydney. Hij werkte als advocaat voordat hij zich fulltime op de politiek richtte. In 1974 werd hij voor het eerst gekozen in het parlement als lid voor het kiesdistrict Bennelong (New South Wales), een zetel die hij ononderbroken behield tot 2007.
Politieke opkomst
Onder de regering van Malcolm Fraser bekleedde Howard van 1977 tot 1983 de functie van penningmeester (Treasurer), een sleutelpositie waarin hij ervaring opdeed met begrotings- en economische beleidsvorming. Malcolm Fraser verloor de macht bij de federale verkiezingen van 1983 van Bob Hawke.
Na de periode in regeringsdienst bleef Howard een invloedrijke figuur in de Liberale Partij. Hij was partijleider en leider van de oppositie van 1985 tot 1989 en keerde later terug als partijleider in 1995. In januari 1995 nam hij opnieuw het leiderschap over, en in maart 1996 won de coalitie onder zijn leiding de federale verkiezingen.
Premier (1996–2007): beleid en belangrijke gebeurtenissen
Als premier voerde Howard een herkenbaar conservatief en economisch liberaal beleid. Belangrijke onderdelen van zijn premierschap waren onder meer:
- Economisch beleid en hervormingen: tijdens zijn ambtsperiode kende Australië langdurige economische groei, verbeterde werkgelegenheidscijfers en meerdere begrotingsoverschotten. Een van de meest ingrijpende fiscale hervormingen was de invoering van de goederen- en dienstenbelasting (GST) op 1 juli 2000, na onderhandelingen met de deelstaten en politieke tegenstanders.
- Geloofwaardigheid en nationale veiligheid: na de terrorismeaanvallen van 11 september 2001 versterkte zijn regering anti-terrorisme-wetgeving en bevorderde een nauwere samenwerking met de Verenigde Staten. Australië nam deel aan militaire missies in Afghanistan en, samen met de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, aan de invasie van Irak in 2003.
- Immigratie en asielbeleid: de regering-Howard introduceerde strikt beleid ten aanzien van ongereguleerde asielzoekers per boot. Bekende incidenten zijn de Tampa-affaire (2001) en de daaropvolgende 'Pacific Solution' met offshoreverwerking van asielaanvragen op onder meer Nauru en Manus Island. Dit beleid was zowel nationaal als internationaal controversieel.
- Wapenbeheersing: na de schietpartij in Port Arthur (april 1996) leidde Howard met de deelstaten het initiatief voor sterke wapenwetgeving en een inruil- en terugkoopprogramma, waardoor de wapenwetgeving in Australië aanzienlijk werd aangescherpt.
- Industrieel beleid: in 2005 voerde zijn regering de hervorming van arbeidsmarktregels door onder de naam WorkChoices. Die hervorming moest flexibiliteit op de arbeidsmarkt vergroten maar was politiek zeer onpopulair en leverde veel maatschappelijke weerstand op.
- Republikeinse kwestie: Howard voerde campagne voor het behoud van het constitutionele verband met het Britse koningshuis tijdens het referendum over het staatshoofd (1999) en steunde zodoende de 'nee'-campagne, die uiteindelijk won.
Controverses en kritiek
Howard bleef tijdens zijn ambtstermijn een polariserende figuur. Critici wezen op:
- mensenrechtelijke zorgen rond het offshore-asielbeleid en de behandeling van vluchtelingen;
- de ophef rond de zogenaamde 'Children Overboard'-affaire (2001), waarbij fouten in de communicatie van de regering over asielzoekers vraagtekens opriepen;
- de maatschappelijke ontevredenheid over hervormingen als WorkChoices, die door tegenstanders werden gezien als verzwakking van vakbondsrechten en werknemersbescherming.
Verlies en opvolging
Bij de federale verkiezingen van 24 november 2007 verloor de Liberale-Partijcoalitie van de Labor-partij onder leiding van Kevin Rudd. Howard verloor niet alleen het premierschap, maar verloor ook zijn eigen parlementszetel aan Maxine McKew. Hij was daarmee de tweede zittende Australische premier die zijn eigen kiesdistrict verloor, na Stanley Bruce in 1929.
Nalatenschap en latere jaren
Na zijn aftreden trok Howard zich terug uit de actieve politiek, maar bleef hij als commentator, schrijver en spreker zichtbaar in het publieke debat. Zijn premierschap wordt gekenmerkt door economische stabiliteit en belangrijke beleidsveranderingen (zoals de GST en strengere wapenwetten), maar ook door blijvende controverse rond asielbeleid en arbeidsmarkt-hervormingen. Historici en politieke analisten beoordelen zijn nalatenschap verschillend, afhankelijk van de accenten die worden gelegd op nationale veiligheid, economie of sociale effecten van zijn beleid.
John Howard blijft een van de meest invloedrijke en veelbesproken figuren in de recente Australische politieke geschiedenis.
Vroege leven
John Howard is de vierde zoon van Mona (geboren Kell) en Lyall Howard. Zijn ouders trouwden in 1925. Zijn oudste broer Stanley werd geboren in 1926, gevolgd door Walter in 1929, en Robert (Bob) in 1936. Lyall Howard was een bewonderaar van Winston Churchill, en een sympathisant van de Nieuwe Garde. Howard's voorouders waren Engels, Schots en Iers.
Howard werd geboren en groeide op in de buitenwijk van Sydney, Earlwood, in een Methodisten gezin. Zijn moeder was een kantoorbediende tot haar huwelijk. Zijn vader en zijn grootvader van vaderskant, Walter Howard, waren beiden veteranen van de Eerste AIF in de Eerste Wereldoorlog. Zij beheerden ook twee benzinestations in Dulwich Hill. Howard werkte daar als jongen.
Howard leed in zijn jeugd aan een gehoorprobleem. Het sloot de kans dat hij advocaat zou worden als een waarschijnlijke carrière uit zijn gedachten. Tot op de dag van vandaag draagt John een gehoorapparaat.

John Howard als jongen
Minister-president (1996-2007)
Eerste termijn
Een van de eerste initiatieven van Howard was de deelstaatregeringen van Australië te verenigen om een verbod op wapenbezit in Australië in te stellen. Deze maatregel kwam er na het Port Arthur bloedbad in Tasmanië in 1996, waar 35 mensen werden gedood en nog eens 37 gewond raakten door toedoen van een schutter. In 1998 gingen Howard en zijn penningmeester, Peter Costello, met een grote belastinghervorming (de GST) naar de verkiezingen en wonnen.
Tweede termijn
In 1999 hield de regering van John Howard een referendum over de vraag of Australië een republiek moest worden en een president in plaats van een koningin moest hebben. John Howard was echter geen voorstander van het referendum en drong er bij de mensen op aan om tegen te stemmen. De oppositie van de Australische Labor Party onder leiding van Kim Beazley bekritiseerde John Howard's behandeling van het Australische Waterfrontconflict van 1998.
In 1999 leidde Howard een troepenmacht van de Verenigde Naties naar Oost-Timor (INTERFET), om het land te helpen bij het opzetten van een onafhankelijke democratie.
Derde termijn
Na de aanslagen van 11 september, was John Howard betrokken bij wereldproblemen. Hij was bevriend met George W.Bush, de leider van de Verenigde Staten. George Bush noemde John Howard een "belangrijke bondgenoot". John Howard stuurde SAS-troepen naar Afghanistan en Irak om de Verenigde Staten te steunen, en ondertekende een vrijhandelsovereenkomst met de Verenigde Staten. Ondanks deze alliantie bleef Australië vrij neutraal ten aanzien van Israël en Palestina.
Zoals voor Howard, werd de Australische handel met Azië groter terwijl John Howard leider was. Hij nodigde de Chinese leider Hu Jintao uit om voor de eerste keer het Australische parlement toe te spreken. Na de tsunami van 2004 op tweede kerstdag belde John Howard de president van Indonesië en bood een miljard dollar aan om te helpen. John Howard verhoogde de immigratie sterk en mensen kwamen van over de hele wereld naar Australië, maar hij probeerde boten te stoppen met mensen die kwamen zonder eerst een visum aan te vragen.
Vierde termijn
In 2005 maakte hij het voor bazen gemakkelijker om zich van werknemers te ontdoen door de controversiële arbeidswetgeving WorkChoices in te voeren, die was ingevoerd door zijn minister van Werkrelaties Kevin Andrews. Hierdoor raakten de mensen van streek en werd de Labor Party populairder. Op 24 november 2007 won Kevin Rudd de verkiezingen en werd John Howard geen premier meer. John Howard verloor ook zijn zetel in het Parlement aan de kandidaat van de Labor Party Maxine McKew, een voormalige ABC TV journaliste.

John Howard en de Amerikaanse minister van Defensie William Cohen in 1997.

John Howard en Colin Powell in 2003

John Howard met Vladimir Poetin op de APEC-top 2007
Vragen en antwoorden
V: Wie is John Winston Howard?
A: John Winston Howard is een voormalig Australisch politicus die van 1996 tot 2007 de 25e premier van Australië was.
V: Van welke politieke partij was John Howard lid?
A: John Howard was lid van de Liberale Partij.
V: Wat was het beroep van John Howard voordat hij politicus werd?
A: John Howard was advocaat voordat hij politicus werd.
V: Hoe lang zat John Howard in het parlement?
A: John Howard zat 33 jaar in het parlement, van 1974 tot 2007.
V: Welke regeringsfunctie had John Howard van 1977 tot 1983?
A: Van 1977 tot 1983 was John Howard penningmeester in de regering van Malcolm Fraser.
V: Van wie heeft John Howard verloren in de verkiezingen van 2007?
A: John Howard verloor van Kevin Rudd bij de verkiezingen van 2007.
V: Aan wie verloor John Howard zijn parlementszetel in 2007?
A: John Howard verloor zijn parlementszetel aan Maxine McKew in 2007 en werd daarmee de tweede premier die een zetel verloor na Stanley Bruce in 1929.
Zoek in de encyclopedie