Celmembraan

Het membraan is opgebouwd uit een dunne laag die de "fosfolipide bilaag" wordt genoemd. Deze bestaat uit twee lagen fosfolipidemoleculen met fosfaatkoppen aan de buitenkant en lipidenstaarten (olie) aan de binnenkant. De koppen aan de buitenkant mengen zich met water, maar de staarten stoten water af.

Andere eiwitten en lipiden kunnen aan het celmembraan worden toegevoegd. Door deze veranderingen kan de cel aanpassen wat hij naar binnen of naar buiten brengt. Sommige eiwitten zitten er altijd op vast, deze worden integrale membraaneiwitten genoemd. Er zijn er ook die er slechts af en toe op vastgeplakt zitten. Deze worden perifere membraaneiwitten genoemd. De buitenste laag beschermt de binnenste cel.

Het membraan is selectief doorlaatbaar. Het is actief en regelt (past aan) wat de cel binnenkomt en wat de cel uitgaat. De beweging van stoffen over het membraan kan ofwel passief zijn, d.w.z. plaatsvinden zonder de input van cellulaire energie, ofwel actief, d.w.z. energie vereisen.

Eiwitten in het membraan

Eiwitten in het membraan zijn de sleutel tot de werking ervan. Deze eiwitten transporteren hoofdzakelijk chemicaliën en informatie over het membraan.

Het membraan bevat veel eiwitten. De oppervlakte-eiwitten kunnen als poorten fungeren. Zij laten sommige chemicaliën de cel binnen en andere chemicaliën de cel verlaten. Naar schatting bestaat tot een derde van het menselijke proteoom uit membraaneiwitten. Sommige van deze eiwitten zijn verbonden met de buitenkant van het celmembraan. Een voorbeeld hiervan is het CD59-eiwit, dat cellen als "zelf" identificeert en zo de vernietiging ervan door het immuunsysteem tegengaat.