Austalopithecus africanus werd voor het eerst ontdekt door Raymond Dart in 1925. Hij vond een goed bewaarde schedel van een jonge australopithecine, drie tot vier jaar oud. Deze schedel wordt vaak het Taung-kind genoemd, naar Taung in Zuid-Afrika, waar hij werd gevonden. Het is misschien wel de meest complete schedel van A. africanus die bekend is. Op basis van de huidige gegevens dateert A. africanus tussen 3,03 en 2,04 miljoen jaar geleden.

Australopithecus africanus had een schotelvormige gezichtsstructuur met tanden die groot waren in vergelijking met die van de moderne mens. Hoewel de voortanden groter waren dan de achtertanden, lag de nadruk op het knarsen van de achtertanden. Mannetjes hadden een sagitale kam op de toppen van hun schedel. Aan deze kam zaten grote spieren vast die de zware kaak hielpen ondersteunen.